Υπάρχουν εκείνες οι μέρες που θέλεις να βγεις από το σπίτι, να δεις ανθρώπους, αλλά δεν έχεις ιδιαίτερη διάθεση να μιλήσεις. Θα ήθελες απλώς να καθίσεις κάπου όμορφα, να παραγγείλεις έναν καφέ και να ανοίξεις εκείνο το βιβλίο που μετακινείται εδώ και εβδομάδες από το κομοδίνο στην τσάντα σου.
Κι αν υπήρχαν κι άλλοι που ήθελαν ακριβώς το ίδιο;
Κάπως έτσι λειτουργούν τα Silent Book Clubs, οι λέσχες σιωπηλής ανάγνωσης. Συναντιέσαι με άλλους αναγνώστες, φέρνεις όποιο βιβλίο θέλεις και αφιερώνετε περίπου μία ώρα στο διάβασμα. Δεν υπάρχει κοινό ανάγνωσμα, προθεσμία ολοκλήρωσης ή υποχρέωση να παρουσιάσεις μια πρωτότυπη ερμηνεία του τέλους.
Στη συνέχεια, μπορείς να συζητήσεις με τους υπόλοιπους, αλλά μπορείς και να συνεχίσεις την ανάγνωση. Κανείς δεν θα σε εξετάσει.
Η ιδέα ξεκίνησε το 2012 στο Σαν Φρανσίσκο, όταν δύο φίλες, η Guinevere de la Mare και η Laura Gluhanich, άρχισαν να διαβάζουν μαζί σε ένα wine bar της γειτονιάς τους. Το 2015 δημιούργησαν επίσημα την οργάνωση. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, η κοινότητα διαθέτει πλέον περισσότερες από 2.000 τοπικές ομάδες σε πάνω από 60 χώρες. Προφανώς, αρκετοί άνθρωποι είχαν την ίδια ανάγκη για λίγη παρέα και μερικές ήσυχες σελίδες.
Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην απλότητα αυτής της συνάντησης.
Όποιος έχει υποσχεθεί στον εαυτό του ότι απόψε θα διαβάσει και τελικά βρέθηκε να παρακολουθεί βίντεο για κάτι που ούτε τον ενδιέφερε, μάλλον μπορεί να καταλάβει τη χρησιμότητά της. Ένα ραντεβού με άλλους ανθρώπους ίσως είναι η μικρή αφορμή που χρειαζόμαστε για να δώσουμε επιτέλους χρόνο σε κάτι που μας ευχαριστεί.
Υπάρχει, βέβαια, και μια ευχάριστη ανατροπή στην ίδια την ιδέα της εξόδου.
Έχουμε συνηθίσει να αισθανόμαστε ότι η σιωπή σε μια παρέα πρέπει οπωσδήποτε να καλυφθεί. Με μια ερώτηση, ένα αστείο, έστω μια παρατήρηση για τον καιρό. Εδώ, μπορείς απλώς να μοιράζεσαι τον χώρο και τον χρόνο σου με κάποιον, χωρίς να αναλαμβάνεις την ευθύνη να κρατήσεις ζωντανή τη συζήτηση.
Και κάπου εκεί η ανάγνωση γίνεται μια πιο προσιτή κοινωνική συνήθεια και μέρος της καθημερινότητας.
Μπορείς να φανταστείς στο διπλανό τραπέζι κάποιον απορροφημένο σε ένα αστυνομικό, ενώ εσύ προσπαθείς ακόμη να θυμηθείς ποιος είναι ο τρίτος ξάδερφος του πρωταγωνιστή στο δικό σου μυθιστόρημα. Αν προκύψει κουβέντα, έχει καλώς. Αν πάλι σταματήσατε και οι δύο σε ιδιαίτερα ενδιαφέρον κεφάλαιο, η γνωριμία μπορεί να περιμένει κάποια ώρα.
Φυσικά, μια ώρα ανάγνωσης δεν λύνει ως διά μαγείας τη μοναξιά ή την κούραση της καθημερινότητας. Προσφέρει όμως μια μικρή, ευχάριστη δυνατότητα συνάντησης. Και μέσα σε ένα πρόγραμμα γεμάτο υποχρεώσεις, δεν είναι λίγο να υπάρχει ένα ραντεβού στο οποίο αρκεί να εμφανιστείς με το βιβλίο σου.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που η παρέα θα ρωτήσει τι να κάνετε, ίσως η απάντηση να είναι αρκετά απλή. Πάρτε τα βιβλία σας και όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους.
