Το τελευταίο σφύριγμα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, τις πρώτες ώρες της Δευτέρας 20/7 στο Νιου Τζέρσεϊ, με την Ισπανία παγκόσμια πρωταθλήτρια μετά το 1-0 επί της Αργεντινής στην παράταση, σήμανε το τέλος ενός τουρνουά, αλλά και το κλείσιμο σπουδαίων διεθνών διαδρομών. Για ορισμένους ήταν το τέλος του ονείρου για τον τίτλο, για άλλους η αρχή ενός νέου κεφαλαίου.
Την ίδια στιγμή, ήρθε και η ώρα για μερικές από τις πιο επιδραστικές μορφές του παγκόσμιου ποδοσφαίρου να αποχωρήσουν από τη διεθνή σκηνή. Μανουέλ Νόιερ, Νεϊμάρ, Ριγιάντ Μαχρέζ, Γκιγιέρμο Οτσόα και Πάτρικ Σικ ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στις εθνικές ομάδες, έχοντας αφήσει έντονο αποτύπωμα για χρόνια.
Μαζί τους συγκεντρώνουν δεκαετίες εμπειρίας στο κορυφαίο διεθνές επίπεδο, με τίτλους Παγκοσμίου Κυπέλλου, επιτυχίες σε ηπειρωτικές διοργανώσεις και στιγμές που έμειναν χαραγμένες στη μεγαλύτερη σκηνή του αθλήματος. Επίσης, ο προπονητής της εθνικής Γαλλίας, Ντιντιέ Ντεσάμπ, κάθισε για τελευταία φορά στον πάγκο των «Μπλε», κλείνοντας μια εξαιρετική θητεία 14 ετών.
Η εικόνα τους και η επίδραση που δημιούργησαν, όπως τους παρουσιάζει η FIFA:
Μάνουελ Νόιερ: Ένας τερματοφύλακας που άλλαξε το παιχνίδι
Όταν ο Μάνουελ Νόιερ έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική Γερμανίας απέναντι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στις 2 Ιουνίου 2009, λίγοι φαντάζονταν ότι θα επαναπροσδιόριζε τον ρόλο του τερματοφύλακα.
Με το τολμηρό στυλ του, που συχνά τον έβγαζε μακριά από την περιοχή του, την ψυχραιμία του με την μπάλα και την ικανότητά του να διαβάζει το παιχνίδι, ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2014 έγινε πρότυπο για τον σύγχρονο τερματοφύλακα που παίζει με τη μπάλα στα πόδια. Η επιρροή του ξεπέρασε τα όρια της Γερμανίας.
Στο πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο, το 2010, βοήθησε τη Γερμανία να φτάσει έως τα ημιτελικά. Τέσσερα χρόνια αργότερα ήταν από τις βασικές μορφές της κατάκτησης του τροπαίου στη Βραζιλία και πήρε το «Χρυσό Γάντι» από την adidas, για τον καλύτερο τερματοφύλακα της διοργάνωσης. Αν και είχε ανακοινώσει προηγουμένως ότι θα αποχωρούσε, επέστρεψε στην εθνική για το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2026. Με τον αποκλεισμό της Γερμανίας στο Μουντιάλ 2026, έπεσε η αυλαία σε μια διεθνή πορεία 128 συμμετοχών, πέντε Παγκοσμίων Κυπέλλων και περισσότερων από 17 ετών.
Νεϊμάρ: Ο κορυφαίος σκόρερ της Βραζιλίας λέει αντίο
Η διαδρομή του Νεϊμάρ με τη Σελεσάο άρχισε στον ίδιο χώρο όπου ολοκληρώθηκε 16 χρόνια αργότερα, στο New York New Jersey Stadium.
Έκανε ντεμπούτο εκεί απέναντι στις ΗΠΑ, στις 10 Αυγούστου 2010, σε ηλικία μόλις 18 ετών, πετυχαίνοντας και το πρώτο του διεθνές γκολ εκείνο το βράδυ. Από εκεί ξεκίνησε μια καριέρα που τον ανέδειξε στον κορυφαίο σκόρερ της Βραζιλίας και σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Στα επιτεύγματά του περιλαμβάνονται η πορεία της Βραζιλίας προς την κατάκτηση του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών της FIFA το 2013 και το καθοριστικό πέναλτι στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων απέναντι στη Γερμανία το 2016, που χάρισε στη χώρα το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της στο ανδρικό ποδόσφαιρο.
Το όνειρό του για κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου έμεινε ανεκπλήρωτο, με τραυματισμούς, βαριές ήττες και επώδυνους αποκλεισμούς να στέκονται εμπόδιο. Μετά την ήττα της Βραζιλίας στη φάση των «16» από τη Νορβηγία, ο Νεϊμάρ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα.
Με 130 συμμετοχές και 80 γκολ, αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που του εξασφαλίζει θέση στην ιστορία της Σελεσάο.
Ριγιάντ Μαχρέζ: Αρχηγός μιας «χρυσής» γενιάς
Ο Ριγιάντ Μαχρέζ ήταν πολύ περισσότερος από ο πιο δημιουργικός επιθετικός της Αλγερίας. Στη μεγάλη του διαδρομή εξελίχθηκε σε σύμβολο μιας ομάδας που αναζωογόνησε το διεθνές ποδόσφαιρο στη χώρα του.
Λίγες μόλις εβδομάδες μετά το ντεμπούτο του το 2014, κλήθηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Εκεί η Αλγερία έγραψε ιστορία, φτάνοντας για πρώτη φορά στους «16» ενός Μουντιάλ.
Τη μεγαλύτερη επιτυχία του όμως τη γιόρτασε πέντε χρόνια αργότερα. Στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2019, οδήγησε την Αλγερία στον τίτλο και το φάουλ του στις καθυστερήσεις απέναντι στη Νιγηρία, στα ημιτελικά, έμεινε ως ένα από τα πιο γνωστά γκολ στην πρόσφατη ιστορία της διοργάνωσης.
Όταν η χώρα του εξασφάλισε την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Μαχρέζ ξεκαθάρισε ότι η διοργάνωση του 2026 θα ήταν η τελευταία του. Επιβεβαίωσε το τέλος της διεθνούς του καριέρας μετά την ήττα της χώρας του από την Ελβετία.
Γκιγιέρμο Οτσόα: Ο «Mr World Cup» του Μεξικού
Όταν ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του με το Μεξικό το 2005, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι η πορεία του θα τον έφερνε σε έξι συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα, κάτι που δεν είχε πετύχει ποτέ άλλος Μεξικανός πριν από αυτόν.
Οι μεγαλύτερες στιγμές του Μεξικανού τερματοφύλακα σημειώνονταν συχνά στη μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου. Το 2014 εντυπωσίασε απέναντι στη διοργανώτρια Βραζιλία και τέσσερα χρόνια αργότερα είχε καθοριστικό ρόλο στην ιστορική νίκη του Μεξικού επί της Γερμανίας. Το 2022 βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο, με την εντυπωσιακή απόκρουση στο πέναλτι του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 σήμανε το τέλος μιας εποχής. Οι φίλαθλοι τον αποχαιρέτησαν με όρθιο χειροκρότημα, σε μια αποχώρηση που ταίριαζε σε έναν παίκτη του οποίου η 20ετής καριέρα συνδέθηκε απόλυτα με την ιστορία του θεσμού.
Πάτρικ Σικ: Ένα εμβληματικό πρόσωπο των Τσέχων
Λίγοι παίκτες μπορούν να πουν ότι έγραψαν το όνομά τους στην ιστορία με ένα μόνο σουτ, όμως ο Πάτρικ Σικ είναι σίγουρα ένας από αυτούς.
Στο EURO 2020, ο Τσέχος επιθετικός σκόραρε απέναντι στη Σκωτία με μακρινό σουτ από σχεδόν 45 μέτρα, μια φάση που έκανε τον γύρο του κόσμου και αργότερα αναδείχθηκε γκολ του τουρνουά.
Η διεθνής του πορεία ξεκίνησε το 2016, όταν βρήκε δίχτυα στο ντεμπούτο του απέναντι στη Μάλτα. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Σικ ολοκλήρωσε την καριέρα του μετά τον αποκλεισμό της χώρας του από το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του ξεκαθάρισε ότι η απόφαση είχε ληφθεί εδώ και καιρό. Παράλληλα, εξέφρασε την επιθυμία να συμβάλει ώστε το τσεχικό ποδόσφαιρο να συνεχίσει να εξελίσσεται και να δώσει ώθηση στις επόμενες γενιές.
Ντιτιέ Ντεσάμπ: Ένας πρωταθλητής στο γήπεδο και στην πλάγια γραμμή
Λίγες προσωπικότητες έχουν αφήσει τόσο έντονο το αποτύπωμά τους στο γαλλικό ποδόσφαιρο όσο ο Ντιντιέ Ντεσάμπ.
Ως αρχηγός, οδήγησε τη Γαλλία στον πρώτο τίτλο Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1998. Δύο δεκαετίες αργότερα, πέτυχε ένα επίτευγμα που είχαν καταφέρει μόνο οι Μάριο Ζαγκάλο και Φραντς Μπεκενμπάουερ, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο ως παίκτης και ως προπονητής.
Από τότε που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία το 2012, ο Ντεσάμπ βοήθησε τη Γαλλία να διατηρηθεί σταθερά στο κορυφαίο επίπεδο. Υπό την καθοδήγησή του, οι «Μπλε» έφτασαν στον τελικό του Euro 2016, κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2018, το UEFA Nations League το 2021 και έφτασαν ξανά στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2022.
Ο 57χρονος είχε ανακοινώσει πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 ότι θα αποχωρήσει από τη θέση του. Ο αγώνας για την τρίτη θέση απέναντι στην Αγγλία έβαλε τέλος σε μια 14ετή εποχή, κατά την οποία η Γαλλία βρέθηκε σταθερά ανάμεσα στις ισχυρότερες εθνικές ομάδες του κόσμου.
