Η θεατρική παραγωγή «Μη ξεχνάς» του Κέντρου Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας παρουσιάστηκε χθες βράδυ στην Αριδαία και έδωσε στο κοινό μια παράσταση για την άνοια, τη μνήμη και τους ανθρώπους που μένουν δίπλα σε όσους τη βιώνουν. Η προσέγγιση της ιστορίας προκάλεσε συγκίνηση, ταύτιση και θερμό χειροκρότημα στο Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αλμωπίας.
Στη σκηνή ζωντάνεψε η προσομοίωση διαδικτυακών μαθημάτων μνήμης, παρουσία ψυχολόγου, με ηλικιωμένους ανθρώπους που συναντιούνται κάθε εβδομάδα, μιλούν, γελούν, θυμώνουν, αναπολούν και μπερδεύονται. Το έργο «Μη ξεχνάς» της Τερέζας Γεωργιάδου είναι μια σύγχρονη θεατρική δημιουργία με χρήση πολυμέσων, που προσεγγίζει την άνοια όχι μόνο ως ιατρική κατάσταση, αλλά και ως βαθιά ανθρώπινη και κοινωνική συνθήκη.
«Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι που ο πρώτος κύκλος αυτής της νέας παραγωγής του Κέντρου Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΚΜ) ολοκληρώνεται για το 2026 στην Αριδαία», ανέφερε στον χαιρετισμό της η πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισμού της ΠΚΜ, Άννα Μυκωνίου, σημειώνοντας τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ όλων των εμπλεκομένων.
«Θα συνεχίσουμε τις συνεργασίες με όλους τους δήμους της Πέλλας και φυσικά με το Κέντρο Πολιτισμού, παρουσιάζοντας δράσεις πολιτισμού σε όλα τα μέρη της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Όλα τα έργα τα οποία παρουσιάζονται και όλες οι δράσεις είναι υψηλού επιπέδου κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, το χρειαζόμαστε», είπε από την πλευρά του ο αντιπεριφερειάρχης Πέλλας, Ιορδάνης Τζαμτζής.
«Έχουμε ανάγκη από τέτοιες εκδηλώσεις πολιτισμού, που βελτιώνουν την καθημερινότητά μας, μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους», υπογράμμισε ο αντιδήμαρχος Θεαμάτων, Αθλητισμού και Παιδείας του Δήμου Αλμωπίας, Πέτρος Τσαρκνιάς.
Όταν η μνήμη φθίνει, η ανάγκη για επικοινωνία παραμένει
Όσο οι άνθρωποι παρακολουθούν τη συνεδρία και κοντινά τους πρόσωπα βρίσκονται δίπλα τους για να τους βοηθήσουν, τόσο στα ζητήματα της τεχνολογίας όσο και στην επικοινωνία, η παράσταση φωτίζει μια πλευρά της άνοιας που συχνά μένει στο περιθώριο. Η πάθηση δεν αφορά μόνο εκείνον που ξεχνά, αλλά ολόκληρη την οικογένεια και το κοινωνικό του περιβάλλον, τον σύντροφο, τα παιδιά, τους φροντιστές, τους φίλους, όλους όσοι καλούνται να προσαρμοστούν σε μια νέα πραγματικότητα, με φόβο, κόπωση, μοναξιά και ενοχές.
Η ιδέα του έργου γεννήθηκε από προσωπικό βίωμα της Τερέζας Γεωργιάδου, της οποίας η μητέρα αντιμετωπίζει προβλήματα μνήμης και παρακολουθεί εδώ και χρόνια διαδικτυακά μαθήματα νοητικής ενεργοποίησης. Η ίδια θέλησε να καταγράψει όσα παρατηρούσε σε αυτές τις συναντήσεις, αλλά και να αναδείξει μια δυνατότητα που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική για ανθρώπους που δυσκολεύονται να μετακινηθούν.
«Όταν ήρθε σε μας η ιδέα αυτή ήταν σχετικά ακατέργαστη, από την άποψη ότι ούτε εκείνη είχε στο μυαλό της, αλλά ούτε και εμείς σε πρώτη φάση, πώς αυτό θα μπορούσε να αποτυπωθεί. Αν θα μπορούσε να γίνει ένα βίντεο ή αν θα έπρεπε να είναι οι ηθοποιοί επάνω στη σκηνή», ανέφερε η κ. Μυκωνίου.
Από τις πραγματικές μαρτυρίες στη θεατρική σκηνή
Η συγγραφέας Τερέζα Γεωργιάδου εξήγησε ότι βασικός της στόχος ήταν να συστήσει στο κοινό τη δυνατότητα συμμετοχής σε διαδικτυακά μαθήματα μνήμης και νοητικής ενεργοποίησης. «Ήθελα να το δείξω γιατί είναι σωτήριο για τη δική μου τη μητέρα, που δεν μπορούσε να μετακινείται, οπότε αναγκαστικά η τεχνολογία μας βοήθησε στο να συμμετέχει και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Ήθελα να φανεί», είπε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι συμμετέχοντες παρακολουθούν μέσα στην εβδομάδα μαθήματα νοητικής ενεργοποίησης, μαθηματικών, τραγουδιού και γυμναστικής.
Με την επανάληψη των εβδομαδιαίων ραντεβού, όπως περιγράφει η ίδια, αναπτύσσονται σχέσεις, οι συμμετέχοντες γνωρίζονται, μοιράζονται στιγμές από τη ζωή τους και σταδιακά δημιουργούν μια μικρή κοινότητα. Αυτή η ανθρώπινη διάσταση ήταν που τη συγκίνησε και θέλησε να αποτυπώσει στο έργο της. «Η μητέρα μου παρακολουθεί εδώ και πολλά χρόνια αυτά τα μαθήματα. Υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες που αλλάζουν, αλλά πολλές φορές είμαστε κάθε εβδομάδα οι ίδιοι, οπότε μαθαίνουμε πολλά πράγματα για τη ζωή των ανθρώπων, για τους χαρακτήρες. Κάπως έτσι προσπάθησα να το αποτυπώσω, γιατί εμένα με συγκινεί κάθε φορά που μπαίνω», σημειώνει.
Η σκηνική απόδοση αυτής της συνθήκης έγινε μέσα από το σύγχρονο multimedia theatre, με συνδυασμό video art, ζωντανής ερμηνείας, πρωτότυπης μουσικής και ηχητικών τοπίων. Στη σκηνή βρίσκεται η ψυχολόγος, ενώ οι υπόλοιποι συμμετέχοντες εμφανίζονται σε οθόνες, μέσα από βίντεο συνεχούς ροής, και συνομιλούν μαζί της σαν να πρόκειται για ζωντανή διαδικτυακή συνάντηση.
Το εγχείρημα είχε σημαντικές τεχνικές και σκηνοθετικές απαιτήσεις. Όπως αποκάλυψε η σκηνοθέτιδα Παυλίνα Χαρέλα, μετά τις πρόβες ακολούθησαν οι εγγραφές των βίντεο, με όλους τους ηθοποιούς να συμμετέχουν και να λένε τα λόγια τους, ενώ στη συνέχεια χρειάστηκε ακριβής συντονισμός της ζωντανής παρουσίας με το προεγγεγραμμένο υλικό. Το τελικό αποτέλεσμα δημιουργεί την εντύπωση ότι οι συνομιλητές ανταποκρίνονται σε πραγματικό χρόνο και μεταφέρει στη σκηνή την ατμόσφαιρα των διαδικτυακών μαθημάτων.
Ο δεύτερος κύκλος για την παραγωγή «Μη ξεχνάς» θα αρχίσει από τον Μάρτιο του 2027, με έξι παραστάσεις σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες και Πολύγυρο.
Βαρβάρα Καζαντζίδου
