Η ταινία Flana της Ζάχρα Γκαντούρ, που προβλήθηκε στο 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, αναδεικνύει τις σιωπηλές ιστορίες των γυναικών του Ιράκ, εστιάζοντας στην ανεξήγητη εξαφάνιση της παιδικής φίλης της σκηνοθέτριας, Νουρ. Αυτή η προσωπική ιστορία γίνεται αφετηρία για να εξερευνήσει η Γκαντούρ τη σκληρή πραγματικότητα της βίας κατά των γυναικών στη χώρα της.
Μεγαλώνοντας στη Βαγδάτη, η Ζάχρα έγινε μάρτυρας της βίας και της αδικίας που πλήττει τις γυναίκες. Η αναζήτηση της αλήθειας για την εξαφάνιση της Νουρ την οδηγεί σε ένα ταξίδι που αποκαλύπτει τον ιστό του πολέμου και των φυλετικών νόμων που επικρατούν στο Ιράκ. Η σκηνοθέτρια μοιράζεται ότι η διαδικασία δημιουργίας του Flana διήρκεσε έξι χρόνια, με πολλές αλλαγές στην κατεύθυνση του έργου.
Η Ζάχρα Γκαντούρ εξηγεί ότι η προσωπική της εμπειρία την οδήγησε να μιλήσει για τη δική της ιστορία, κάτι που άλλαξε τον τόνο της ταινίας. «Όταν μίλησα για κάτι προσωπικό, η ταινία έγινε πιο οικεία», σημειώνει. Το Flana συνδέει τις προσωπικές μνήμες με τις κοινωνικές πραγματικότητες του Ιράκ, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες.
Ο τίτλος της ταινίας, Flana, προέρχεται από μια αραβική λέξη που αναφέρεται στις αγνοούμενες γυναίκες, και η σκηνοθέτρια το χρησιμοποιεί για να επαναοικειοποιήσει τις ιστορίες τους. «Εγώ είμαι μια flana. Εσύ είσαι μια flana. Όλες οι γυναίκες είναι flana», λέει η Γκαντούρ, δίνοντας φωνή σε αυτές που έχουν μείνει ανώνυμες.
Το ντοκιμαντέρ Flana δεν αποτυπώνει μόνο τη θυματοποίηση των γυναικών, αλλά και τη δύναμή τους, καθώς η Ζάχρα επισημαίνει ότι οι Ιρακινές γυναίκες είναι πηγή έμπνευσης παρά τις δυσκολίες που έχουν βιώσει. Η ταινία καλεί σε νομικές μεταρρυθμίσεις για την προστασία των γυναικών, επισημαίνοντας ότι η ισότητα των φύλων πρέπει να είναι προτεραιότητα, ακόμη και σε δύσκολες πολιτικές συνθήκες.
