Κοντεύει τα 60ά του γενέθλια και είναι πεπεισμένος ότι δεν θα τα προλάβει. Ο φόβος πως θα έχει την ίδια τύχη με τον θείο του, που πέθανε στην ίδια ηλικία, τον οδηγεί να καλέσει τον κολλητό και κουμπάρο του, για να μη μείνει μόνος την …τελευταία νύχτα της ζωής του.
Ο φίλος του, όμως, βλέπει τη ζωή αλλιώς, με δράση, αισιοδοξία και διάθεση για νέες περιπέτειες. Καθώς οι ώρες κυλούν, οι δύο άντρες μπλέκουν σε ένα παράξενο παιχνίδι υποθέσεων, αναμνήσεων και εξομολογήσεων, μέχρι να φτάσουν στο σημείο να οργανώσουν την κηδεία του επίδοξου …μακαρίτη.
Αυτή είναι η υπόθεση του «Black Birthday» του Κώστα Σταύρου, μιας μαύρης κωμωδίας που ανεβαίνει από την επόμενη εβδομάδα από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), σε σκηνοθεσία και επιμέλεια κειμένου του Νίκου Νικολάου. Με κέντρο δύο άντρες και μια δυνατή φιλία που έχει δοκιμαστεί στον χρόνο, το έργο συνδυάζει τις κωμικές καταστάσεις και τις γρήγορες ατάκες με τις ανασφάλειες, τις εμμονές και τις αντιφάσεις των ηρώων του.
Ο σκηνοθέτης μιλά για ένα «γοητευτικό στοίχημα», καθώς, όπως επισημαίνει, πίσω από την επιφάνεια της κωμωδίας κρύβεται ο κίνδυνος μιας επιδερμικής ανάγνωσης. «Είναι ένα πολύ όμορφο έργο, καλογραμμένο, και η παγίδα του είναι να μην μείνεις στην έξυπνη ατάκα του, γιατί πραγματικά έχει πολύ έξυπνες ατάκες. Το ζητούμενο είναι να μπορέσεις να αποκαλύψεις ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι πρέπει ο ένας να ξεκρεμάσει το προσωπείο του άλλου, για να φτάσουμε στην αλήθεια τους», τονίζει ο Νίκος Νικολάου, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Δύο φίλοι, δύο διαφορετικές στάσεις ζωής
Οι δύο ήρωες εμφανίζονται αρχικά παγιδευμένοι σε ξεχωριστούς ρόλους: ο Κώστας, αρρωστοφοβικός και αγχώδης, προσπαθεί να διαχειριστεί τους φόβους του, ενώ ο Στάθης, ορθολογιστής, κυνικός και κοινωνικός, αντιμετωπίζει τη ζωή με μεγαλύτερη εξωστρέφεια. Σιγά σιγά όμως, οι βεβαιότητές τους δοκιμάζονται και οι αντιφάσεις πίσω από τα προσωπεία τους αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια. «Κυρίαρχο στοιχείο είναι ότι χρησιμοποιείται η αρρωστοφοβία ως πρόσχημα για τον έναν χαρακτήρα. Ο άλλος προσπαθεί, με τον τρόπο του και με το χιούμορ, να αποκαθηλώσει αυτήν την ψευτιά και το προσωπείο του φίλου του, για να του αποδείξει ότι όλο αυτό κρύβει έναν φιλοτομαρισμό, έναν εγωισμό, έναν άνθρωπο που σκέφτεται συνέχεια και μόνο τον εαυτό του», εξηγεί ο σκηνοθέτης, ο οποίος υποδύεται τον Στάθη.
Οι δύο άντρες, αν και συνομήλικοι και δεμένοι με μακρόχρονη φιλία, έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για τη ζωή, την οικογένεια και την προσωπική τους ελευθερία. Ο ένας παρουσιάζει τον εαυτό του ως υπερασπιστή της οικογένειας και των συμβατικών αξιών, παρότι στο σπίτι του κυριαρχούν η γκρίνια και οι εντάσεις. Ο άλλος επιδιώκει να απολαμβάνει τη ζωή, να είναι κοινωνικός και να αναζητά συνεχώς νέες εμπειρίες, ακόμη κι όταν δικαιολογεί τις εξωσυζυγικές του σχέσεις ως τρόπο να ανανεώνει την καθημερινότητά του. «Είναι ανθρώπινες στιγμές δύο μεσήλικων φίλων, οι οποίοι έχουν και το άγχος ότι μεγαλώνουν. Ο ένας έχει την αρρωστοφοβία, ο άλλος θεωρεί ότι βρίσκεται σε μια ηλικία που ξανανιώνει και τώρα θα ανοίξει τα φτερά του και θα πετάξει στη ζωή. Αυτό συναντάμε καθημερινά σε πολλούς χαρακτήρες της νεοελληνικής πραγματικότητας, αλλά εδώ σατιρίζεται με έναν πολύ όμορφο τρόπο», αναφέρει ο Νίκος Νικολάου.
Η σκηνοθετική προσέγγιση, όπως περιγράφει, δεν περιορίζεται στην ανάδειξη των κωμικών αντιπαραθέσεων και του αλληλοπειράγματος των δύο φίλων. «Το δύσκολο είναι να αποκαλύψεις ότι ζούμε με προσωπεία, τα οποία δεν μπορούμε να αποβάλουμε εύκολα, παρά τις πραγματικές αλήθειες που υπάρχουν στη ζωή μας. Ακόμη και όταν μας τις λένε κατάμουτρα, όταν μας υποδεικνύουν ότι φοράμε ένα προσωπείο, εξακολουθούμε να κυκλοφορούμε με αυτό», σημειώνει.
Ένας κτηνίατρος με ιδιαίτερη γραφή
Ο Νίκος Νικολάου γνώρισε το έργο τυχαία. Το είδε σε ερασιτεχνικό φεστιβάλ και ξεχώρισε αμέσως τη γραφή του Κώστα Σταύρου, ο οποίος, αν και δεν δηλώνει επαγγελματίας συγγραφέας, έχει γράψει αρκετά θεατρικά έργα. Σπούδασε κτηνιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ζει στην Ήπειρο. «Είναι ένας πολύ άνετος άνθρωπος, με χιούμορ και στην ίδια του τη ζωή. Μου εξομολογήθηκε ότι η αρρωστοφοβία και οι σχετικές εμμονές ήταν κάτι που είχε απασχολήσει και τον ίδιο στα νιάτα του», αναφέρει ο σκηνοθέτης. Όπως του αποκάλυψε ο συγγραφέας, το χιούμορ αποτέλεσε για τον ίδιο έναν τρόπο να διαχειριστεί δύσκολες εμπειρίες της ζωής του, κάτι που, κατά τον Νίκο Νικολάου, αποτυπώνεται και στην επιλογή του να προσεγγίσει τον θάνατο μέσα από την κωμωδία.
Σημειώνεται ότι ο Κώστας Σταύρου έχει δηλώσει ότι η αμοιβή του από το έργο θα διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς και επιπλέον το ΚΘΒΕ έχει προτείνει τη συγκεκριμένη παραγωγή στο Υπουργείο Εσωτερικών, Τομέα Μακεδονίας και Θράκης, προκειμένου να διερευνηθεί η δυνατότητα συνεργασίας με τις Περιφέρειες Κεντρικής, Δυτικής και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ώστε η παράσταση να παρουσιαστεί και σε άλλες περιοχές.
Η πρεμιέρα του έργου είναι προγραμματισμένη για την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, στις 21:00, στο φουαγιέ του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Βαρβάρα Καζαντζίδου
*Φωτογραφίες: ΚΘΒΕ/Mike Rafail
