«Stalker»: Η πιο προσωπική περιπέτεια της Στέλλας Άνταμς στο νέο βιβλίο της Κικής Τσιλιγγερίδου

«Stalker»: Η πιο προσωπική περιπέτεια της Στέλλας Άνταμς στο νέο βιβλίο της Κικής Τσιλιγγερίδου

Κάποιες ιστορίες δεν ξεκινούν τη στιγμή που διαπράττεται ένα έγκλημα. Πίσω τους υπάρχουν γεγονότα που σημάδεψαν ανθρώπους, βία που άφησε βαθιά ίχνη και λογαριασμοί που δεν έκλεισαν ποτέ. Αυτή είναι και η αφετηρία στο «Stalker» (εκδ. BELL), το νέο μυθιστόρημα της δημοσιογράφου Κικής Τσιλιγγερίδου. Στα άγρια, απομονωμένα βουνά της Μοντάνα, μια καταδίωξη παίρνει επικίνδυνη τροπή και η απειλή πλησιάζει όλο και περισσότερο. Μακριά από την ασφάλεια της καθημερινότητας και με τις δυνατότητες διαφυγής περιορισμένες, μια γυναίκα θα βρεθεί αντιμέτωπη με έναν άνθρωπο που έχει αναπτύξει μαζί της μια αρρωστημένη εμμονή. Αυτή τη φορά, όμως, δεν είναι εκείνη που κυνηγά. Είναι εκείνη που βρίσκεται στο στόχαστρο.

Η Στέλλα Άνταμς είναι η κεντρική ηρωίδα της αστυνομικής σειράς της Κικής Τσιλιγγερίδου. Είναι μια γυναίκα που δύσκολα περνά απαρατήρητη, αντισυμβατική, ευφυής και με ένα εξαιρετικά δύσκολο παρελθόν. Η βία που υπέστη στην παιδική της ηλικία έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά της, καθώς πλέον είναι ανελέητη απέναντι σε συγκεκριμένες καταστάσεις και ανθρώπους. Δεν είναι μια συνηθισμένη ηρωίδα του αστυνομικού μυθιστορήματος. Είναι δυνατή, αποφασιστική και προστατευτική απέναντι στους ανθρώπους που αγαπά, αλλά ταυτόχρονα μοναχική και συχνά απρόβλεπτη. Η δική της αντίληψη για τη δικαιοσύνη δεν συμπίπτει πάντα με όσα ορίζει ο νόμος, ενώ οι επιλογές της κινούνται συχνά σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο σωστό και το λάθος. Στο «Stalker», ωστόσο, τα πράγματα γίνονται πιο προσωπικά. Ένας άγνωστος άντρας την έχει βάλει στο επίκεντρο της εμμονής του και η Στέλλα καλείται να αντιμετωπίσει μια απειλή που αυτή τη φορά αφορά άμεσα την ίδια και όχι κάποια υπόθεση που έχει αναλάβει.

Με αφορμή την αποψινή παρουσίαση του «Stalker», στις 19:00, στο βιβλιοπωλείο Κωνσταντινίδης (Μητροπόλεως 92), συνομίλησε με τη δημοσιογράφο – συγγραφέα για τη νέα περιπέτεια της ηρωίδας της, αλλά και τη δική της «βουτιά» στα βαθιά της αστυνομικής λογοτεχνίας:

– Έχετε χαρακτηρίσει το «Stalker» ως την πιο προσωπική περιπέτεια της Στέλλας Άνταμς μέχρι σήμερα. Η ηρωίδα σας έχει πλέον μια μακρά διαδρομή μέσα από τα βιβλία σου. Πόσο έχει αλλάξει από την πρώτη της εμφάνιση και πόσο έχει αλλάξει και η δική σας σχέση μαζί της ως δημιουργού; Υπάρχει κάτι από εσάς που ανακαλύπτετε κάθε φορά μέσα από τη Στέλλα;

«Είχα από την αρχή μια συγκεκριμένη ιδέα για τη Στέλλα Άνταμς, πώς είναι, πώς λειτουργεί, γιατί κάνει ό,τι κάνει, γιατί είναι φοβική με κάποια πράγματα και βασικά με κάποιους ανθρώπους, και κυρίως γιατί είναι ανελέητη απέναντι σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Δεν ήταν δύσκολο, γιατί η Στέλλα Άνταμς είναι, ας πούμε, αρχετυπική, είναι από ένα πολύ συγκεκριμένο καλούπι: έχει υποστεί βία όταν ήταν μικρή, και πλέον την ανταποδίδει. Αυτά ως προς το σκέλος της «τρέλας» της. Ως προς τα υπόλοιπα, ήθελα και πάλι να είναι πολύ καλή σε διάφορα – γενικά η Στέλλα Άνταμς είναι ταυτόχρονα και του ύψους και του βάθους. Είναι πολύ καλή με τους συναδέλφους της, ας πούμε, είναι προστατευτική, σχεδόν μητρική. Είναι δυνατή. Δεν την κάνεις καλά. Και επίσης είναι και τελείως μόνη, από επιλογή. Αυτά ήταν όλα δεδομένα από την πρώτη στιγμή. Ουσιαστικά, η Στέλλα Άνταμς δεν έχει αλλάξει: εγώ άλλαξα κοντά της. Και, αν μπορούσα να το πω έτσι, όλες αλλάξαμε. Γίναμε κάπως πιο σκληρές, πιο ρεαλίστριες. Ξέρουμε περισσότερα. Ωριμάσαμε ακόμα παραπάνω. Γιατί βέβαια η Στέλλα Άνταμς είμαι εγώ, και είναι και οι φίλες μου. Οι άλλες γυναίκες. Όσο για το πρώτο πράγμα που λες, ναι, είναι η πιο προσωπική περιπέτεια μέχρι σήμερα. Υπάρχουν δυο-τρεις villain στο βιβλίο, αλλά μόνο ένας είναι πραγματικά τέρας, ή μάλλον: το δικό της τέρας. Και το δικό μου».

– Στο «Stalker» η καταδίωξη λειτουργεί σε πολλά επίπεδα: υπάρχουν κυνηγοί και κυνηγημένοι, ενώ η ίδια η Στέλλα βρίσκεται στο στόχαστρο ενός ανθρώπου που έχει αναπτύξει μια νοσηρή εμμονή μαζί της. Έχετε επισημάνει ότι δεν υπάρχει τίποτε ρομαντικό στο stalking. Πώς προσεγγίσατε λογοτεχνικά αυτή την τόσο επίκαιρη και επικίνδυνη μορφή βίας, χωρίς να αναπαράγεις στερεότυπα που συχνά τη συγκαλύπτουν;

«Αν κατάφερα κάτι τέτοιο, νομίζω πως το έκανα χωρίς να το προσπαθήσω, και σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ καν: απλώς ήθελα να γράψω την ιστορία. Υπάρχει ο stalker της Στέλλας Άνταμς, ας πούμε ο δικός μου stalker, αλλά πέρα από αυτό υπάρχει μία πολύ συγκεκριμένη ιστορία: ένα έγκλημα που έγινε στο παρελθόν, ένα δεύτερο έγκλημα εκδίκησης που έγινε στο σήμερα, και ένα τρίτο που κυοφορείται και που η Στέλλα Άνταμς θέλει να το αποτρέψει, γιατί αυτός είναι ο ρόλος της και η μοίρα της. Και έκανα κι εγώ, αν το θες έτσι, αυτή τη δύσκολη πορεία στο βουνό, προσπαθώντας να ακολουθήσω τη Στέλλα Άνταμς και τους υπόλοιπους. Δεν ήθελα να φροντίσω να γίνει κάτι μέσα ή έξω από στερεότυπα, ήθελα μονάχα να πω την ιστορία. Αυτή την περιπέτεια. Είναι ένα θρίλερ όλο αυτό. Όλα τα άλλα εξαρτώνται από την ιστορία, όχι το αντίθετο».

– Η ιστορία ξεκινά με ένα ιδιαίτερα σκληρό έγκλημα και εξελίσσεται σε ένα ανελέητο κυνήγι επιβίωσης στα βουνά της Μοντάνα. Όταν η δικαιοσύνη μοιάζει ανεπαρκής ή καθυστερεί, πόσο εύκολα περνά κανείς στην αυτοδικία; Σας ενδιαφέρει να δοκιμάζετε τα ηθικά όρια των χαρακτήρων σου ή πιστεύετε ότι σε ορισμένες συνθήκες αυτά αποκαλύπτουν την πραγματική ανθρώπινη φύση;

«Ναι, μου αρέσει, είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που μπορεί να κάνει κανείς, και κυρίως αυτό που απαγορεύει στον εαυτό του να κάνει, που του το απαγορεύει ο ηθικός του νόμος. Ειδικά η Στέλλα Άνταμς έχει άπειρες ευκαιρίες να τελειώσει με την υπόθεσή της, χωρίς να μπορεί κανείς να την ενοχοποιήσει για τίποτε. Αυτό μου αρέσει πολύ σε κείνην. Είναι αδιανόητα με το μέρος της δικαιοσύνης, και ταυτόχρονα όμως κάνει και ό,τι κάνει. Είναι μια περίεργη και σπάνια γυναίκα. Δεν λέω αν είναι καλή ή κακή, ή αν μπορεί να λειτουργήσει παραδειγματικά. Μάλλον θα ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο να υπάρχει εκεί έξω, και πρωτίστως για την ίδια. Δεν θα ήθελα να την έπιαναν, ας πούμε. Πρέπει να μείνει πάντα ελεύθερη, έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό».

– Έχετε μια πολυετή διαδρομή στη δημοσιογραφία. Πόσο έχει επηρεάσει η δημοσιογραφική σας εμπειρία τη συγγραφική σας ματιά; Η καθημερινή επαφή με την πραγματικότητα, την ανθρώπινη συμπεριφορά και τις σκοτεινές πλευρές της επικαιρότητας τροφοδοτεί τις ιστορίες σας ή αισθάνεστε την ανάγκη, όταν γράφετε, να απομακρύνεστε εντελώς από αυτήν;

«Παρουσίαζα τις ειδήσεις για πολλά χρόνια μέχρι πρότινος. Από τον περασμένο Αύγουστο κάνω ένα διάλειμμα, μετά από 25 χρόνια. Προφανώς και παραμένω δημοσιογράφος, αυτό δεν είναι κάτι που το αφήνει κανείς πίσω του – μένει πάντα μαζί σου. Από την άλλη, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς δημοσιογράφος για να δει τι συμβαίνει γύρω του. Στα βιβλία μου μιλώ για εγκλήματα, για εκδίκηση, για τρέλα, για σκοτάδι και όλα αυτά ή το καθένα ξεχωριστά είναι μαζί μας πλέον καθημερινά. Όλοι πιστεύουμε ότι οι ιστορίες που διαβάζουμε ή ακούμε καθημερινά δεν μας αφορούν, αφορούν κάποια περιθωριακή μειοψηφία, αλλά είναι τρομακτικό το πόσο εύκολα μπορείς να γίνει θύμα μιας βίαιης συμπεριφοράς ή της εμμονής ενός άγνωστου ανθρώπου».

– Από τον «Βυθισμένο ουρανό» μέχρι το «Stalker», έχετε δημιουργήσει έναν αναγνωρίσιμο λογοτεχνικό κόσμο, με έντονα κινηματογραφική ατμόσφαιρα, σκληρούς χαρακτήρες και ψυχολογικό βάθος. Παράλληλα, έχετε γράψει και αυτοτελή ψυχολογικά θρίλερ, όπως «Το Γκόλεμ της Πράγας» και «Η τελευταία θυσία». Σήμερα, αισθάνεστε περισσότερο συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας ή δημιουργός ιστοριών που απλώς χρησιμοποιούν το έγκλημα ως αφετηρία για να μιλήσουν για τον άνθρωπο; Και τι θα θέλατε να τολμήσετε συγγραφικά στη συνέχεια;

«Όλοι οι συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας αυτό κάνουν, είτε το θέλουν είτε όχι. Που βασικά νομίζω πως το θέλουν. Από την Άγκαθα Κρίστι και το νουάρ, μέχρι τα σκανδιναβικά αστυνομικά και το domestic thriller, και όλα τα άλλα είδη και υποείδη, η crime λογοτεχνία δείχνει τι συμβαίνει μέσα μας και γύρω μας: από την «ψυχολογία» του εγκληματία, μέχρι τις ανθρώπινες σχέσεις, όλα είναι έγκλημα – και τιμωρία. Φυσικά, όλα αυτά ενταγμένα σε μια ιστορία που αξίζει να την αφηγηθεί κανείς. Τα μυθιστορήματα είναι πρώτα και κύρια μυθιστορήματα, ιστορίες που κρατούν το ενδιαφέρον μας αμείωτο. Η άμεση συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη: το τρίτο prequel της Στέλλας Άνταμς, του χρόνου τον χειμώνα. Για πιο μετά ακόμη είναι νωρίς να μιλήσω. Ένα βήμα, μια περιπέτεια, και μια λύτρωση τη φορά».

Loading

Play