Τέλος εποχής για τα καναρίνια πρωταθλητές του Κώστα Παλιαρούτα, καθώς μετά από περισσότερα από τριάντα χρόνια ο έμπειρος εκτροφέας και εκπαιδευτής αποφάσισε να σταματήσει την εκτροφή και την προετοιμασία τους για διαγωνισμούς. Ο χώρος του στην Ανάληψη Θεσσαλονίκης κλείνει, έπειτα από την αδυναμία του να βρει νέο περιβάλλον για να στεγάσει τους μελωδικούς του πρωταγωνιστές.
Σήμερα ο χώρος είναι άδειος και τα κλουβιά δεν φιλοξενούν πια τους κελαηδιστές που είχαν ξεχωρίσει σε Ελλάδα και εξωτερικό. Τα καναρίνια έχουν ήδη μεταφερθεί σε νέους προορισμούς, από τη Λάρισα και την Ελασσόνα μέχρι την Ιταλία, και βρίσκονται πλέον στα χέρια ανθρώπων που γνωρίζουν καλά το αντικείμενο, ανάμεσά τους εκτροφείς αλλά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, άνθρωποι που είχαν βρεθεί απέναντί του στους διαγωνισμούς.
«Δάκρυα, πόνος, θλίψη… Πώς να νιώθω; Σχεδόν μια ζωή έχω επενδύσει σε αυτό. Ψυχή, κόπο, ώρες δουλειάς, αγάπη και χρήματα. Μόνο εύκολο δεν ήταν για μένα να πάρω την απόφαση να κλείσω για πάντα τον κύκλο, αλλά ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει. Εξάντλησα κάθε περιθώριο και έφτασα σε αδιέξοδο. Πιστεύω ότι ήταν μονόδρομος να βάλω τελεία», λέει ο κ. Παλιαρούτας, σημειώνοντας πως στην τελική ευθεία της διαδρομής είχε δίπλα του ανθρώπους που τον στήριξαν.
«Ο φίλος μου Δημήτρης Κασέτας, καθηγητής και γνώστης των πουλιών όλα αυτά τα χρόνια ήταν δίπλα μου. Μοιραστήκαμε τόσα πολλά, αλλά και τώρα που αυτή η διαδρομή έφτασε στο τέλος της, και τώρα που ο αποχωρισμός ήταν τόσο δύσκολος, ήταν κοντά μου», λέει ο κ. Παλιαρούτας.
Ο αποχαιρετισμός δεν ήταν εύκολος ούτε για τον ίδιο ούτε για όσους γνώριζαν την αγάπη του για τα πουλιά. Μέχρι πριν από λίγο καιρό, στη γειτονιά ακουγόταν το κελάηδισμα και οι… χαμηλές και υψηλές νότες, ακόμη και λαϊκές επιτυχίες, από το μικρό ισόγειο που λειτουργούσε καθημερινά σαν μια ιδιότυπη «συναυλία» και είχε γίνει δεύτερο σπίτι του.
Τα καναρίνια του κ. Παλιαρούτα έγιναν γνωστά παγκοσμίως, καθώς διακρίθηκαν σε διαγωνισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι δεκάδες διακρίσεις και τα μετάλλια βρίσκονται πλέον στο σαλόνι του σπιτιού του, ενώ ο συνταξιούχος φωτογραφίζεται δίπλα τους με νοσταλγικό χαμόγελο και κρατά στα χέρια του όσους φτερωτούς μαθητές του απέμειναν.
Ο Κώστας Παλιαρούτας ξεκίνησε ως μαέστρος καναρινιών το 1995, αρχικά ερασιτεχνικά. Έξι με επτά χρόνια αργότερα αποφάσισε να ασχοληθεί πιο συστηματικά με τους διαγωνισμούς και από τότε ακολούθησαν εκατοντάδες συμμετοχές, διακρίσεις και μετάλλια. Όπως ο ίδιος αναφέρει, έχει κατακτήσει 12 παγκόσμια μετάλλια, ενώ οι πανελλήνιες και τοπικές διακρίσεις του ξεπερνούν τις 150.
«Κάθε χρόνο περνούσαν από τα χέρια μου τουλάχιστον 150 καναρίνια. Η εκπαίδευση απαιτούσε χρόνο, υπομονή και συγκεκριμένη διαδικασία. Και πάνω απ’ όλα απαιτούσε να αφιερώσεις ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σου σε αυτά. Είναι τρόπος ζωής», σημειώνει και προσθέτει ότι η προετοιμασία για τους διαγωνισμούς χρειαζόταν καθημερινή δουλειά και επαναλαμβανόμενες πρόβες.
«Δεν είναι εύκολο να συγχρονίσεις τέσσερα πουλιά και γίνονταν αρκετές δοκιμές και προπονήσεις για να πετύχουμε το αποτέλεσμα που παρουσιάσαμε, για παράδειγμα, στον μεγάλο διαγωνισμό στην Ιταλία», είχε αναφέρει πριν από λίγους μήνες. Σε εκείνον τον διαγωνισμό, τα καναρίνια του κελάηδησαν για μισή ώρα, σύμφωνα με τους κανόνες, και η επιτροπή τα ανέδειξε ως τα καλύτερα του κόσμου.
Ο ίδιος δεν σκοπεύει να απομακρυνθεί από τα πουλιά και έχει ήδη διαμορφώσει έναν μικρό χώρο στο σπίτι του, όπου θα συνεχίσει να ασχολείται μαζί τους, αλλά με διαφορετικό τρόπο. «Θέλω να πίνω τον καφέ μου εδώ, στον μικρό μου χώρο. Θα ασχοληθώ με πουλιά με χρώμα και όχι με τις φωνητικές τους ικανότητες. Μια τελευταία συμμετοχή όμως θα έχω στο πανελλήνιο της Δράμας όπου με προσκάλεσαν από τον σύλλογο και δεν ήθελα να αρνηθώ. Κάνω λοιπόν αυτό το διάστημα εντατικά πρόβες με τα οκτώ καναρίνια μου για το τελευταίο τους σόλο και θα έχω για πάντα και τα μετάλλια τους γεμάτα αναμνήσεις. Και αυτές είναι πάρα πολλές χάρη στα υπέροχα μελωδικά καναρίνια μου», αναφέρει.
Αναστασία Τελιανίδου
Τις φωτογραφίες παραχώρησε ο κ. Παλιαρούτας
