Την ανησυχητική έκταση του φαινομένου της παιδικής εργασίας και επαιτείας στον δρόμο στη Θεσσαλονίκη αναδεικνύει η ΑΡΣΙΣ, καλώντας για ακόμη μία φορά τους πολίτες να μην δίνουν χρήματα σε παιδιά, καθώς με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η εκμετάλλευσή τους και αναπαράγεται ο φαύλος κύκλος της έκθεσής τους στον δρόμο.
Σε ανακοίνωσή της, η οργάνωση υπογραμμίζει ότι η χρηματική προσφορά δεν αποτελεί μέτρο προστασίας για τα παιδιά. Αντιθέτως, όσο αυξάνεται το οικονομικό όφελος, τόσο παρατείνεται η παρουσία τους στον δρόμο, στερώντας τους βασικά δικαιώματα, όπως το παιχνίδι, την εκπαίδευση και μια ασφαλή παιδική ηλικία. Όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν, προτρέπονται να προσφέρουν εναλλακτικά νερό, τρόφιμα, ρούχα ή παιχνίδια, καθώς και να ενημερώνουν τις αρμόδιες υπηρεσίες και οργανώσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ομάδας Streetwork του Κέντρου Υποστήριξης Νέων (ΚΥΝ) της ΑΡΣΙΣ, κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς εντοπίστηκαν περίπου 100 παιδιά, με τη συντριπτική πλειονότητα να προέρχεται από μετακινούμενους πληθυσμούς και να μην εντοπίζεται σταθερά στον ίδιο χώρο. Περισσότερα από τα μισά παιδιά επαιτούσαν, ζητούσαν τρόφιμα ή δραστηριοποιούνταν παίζοντας μουσική ή πουλώντας μικροαντικείμενα.
Τα υπόλοιπα παιδιά εντοπίστηκαν είτε να αναζητούν τροφή σε κάδους απορριμμάτων είτε να βρίσκονται στον δρόμο μαζί με ενήλικες, συχνά υπό δύσκολες καιρικές συνθήκες, ελλιπώς ντυμένα ή εμφανώς παραμελημένα. Παράλληλα, στη μεγάλη τους πλειονότητα δεν φοιτούσαν συστηματικά στο σχολείο ή δεν είχαν καμία σχολική φοίτηση.
Η ΑΡΣΙΣ επισημαίνει ότι κάθε χρόνο, κυρίως την περίοδο των εορτών και των αργιών, παρατηρείται αύξηση της παρουσίας παιδιών που εργάζονται στον δρόμο, σε πλατείες, γειτονιές και σημεία αυξημένης διέλευσης. Τα παιδιά εξαναγκάζονται να επαιτούν, να πωλούν μικροαντικείμενα ή λουλούδια, να παίζουν μουσική ή να ζητούν βασικά αγαθά, συχνά σε ακατάλληλες ώρες και χωρίς καμία προστασία.
Τέλος, η οργάνωση σημειώνει ότι τα τελευταία χρόνια –και ιδιαίτερα μετά την πανδημία– έχει αλλάξει η μορφή της παιδικής εργασίας στον δρόμο. Οι «παραδοσιακές» πρακτικές, όπως η πώληση λουλουδιών ή χαρτομάντιλων στα φανάρια, υποχωρούν, ενώ η εκμετάλλευση γίνεται λιγότερο ορατή, με φαινόμενα όπως η περισυλλογή αντικειμένων από κάδους απορριμμάτων ή η εργασία παιδιών δίπλα σε ενήλικες συγγενείς σε λαϊκές αγορές ή περιστασιακές δραστηριότητες.
