Η περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ παρουσιάζει το τσακάλι ως παρεξηγημένο είδος της άγριας ζωής που ζει και στην Ελλάδα και συνήθως αποφεύγει τον άνθρωπο. Με αφορμή τις επιθέσεις σε μικρά παιδιά που το τελευταίο διάστημα αποδόθηκαν σε τσακάλια, χωρίς όμως να υπάρχουν στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν, η οργάνωση ανάρτησε στην ιστοσελίδα της πληροφορίες για το είδος.
Όπως αναφέρει, πολλοί πολίτες μπερδεύουν συχνά τα τσακάλια με νεαρούς ή μικρόσωμους λύκους, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, όταν εκείνοι χάνουν το πυκνό και μακρύ χειμερινό τους τρίχωμα.
Το τσακάλι είναι επιφυλακτικό απέναντι στον άνθρωπο και, κατά κανόνα, τον αποφεύγει. Οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις τραυματισμού ανθρώπων από τσακάλια σε διεθνές επίπεδο είναι εξαιρετικά σπάνιες.
Όπως συμβαίνει και με τους λύκους, η παρουσία ενός τσακαλιού κοντά σε κατοικημένη περιοχή δεν σημαίνει ότι πρόκειται να επιτεθεί σε ανθρώπους. Τα τσακάλια τρέφονται από ποικιλία τροφικών πηγών, κυρίως από μικρά θηλαστικά, πτώματα ή σκουπίδια που συχνά βρίσκονται κοντά σε οικισμούς.
Για την αναγνώριση του είδους, η οργάνωση σημειώνει ότι το τσακάλι έχει περίπου το μέγεθος ενός μεσαίου σκύλου και είναι αισθητά μικρότερο από τον λύκο. Έχει γκριζοκίτρινο ή κοκκινωπό τρίχωμα, πιο σκούρα πλάτη και χαρακτηριστική ουρά με μαύρη άκρη. Επικοινωνεί με δυνατές φωνές και ουρλιαχτά, κυρίως τις βραδινές ώρες. Ο ήχος του μπορεί να θυμίζει κλάμα ή ανθρώπινη φωνή και συχνά ακούγεται πιο έντονα όταν φωνάζουν πολλά τσακάλια μαζί.
Σύμφωνα με την Καλλιστώ, το τσακάλι βοηθά στον έλεγχο άλλων ειδών και καταναλώνει νεκρά ζώα και οργανικά υπολείμματα.
«Δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε. Χρειάζεται να το γνωρίσουμε», καταλήγει η σχετική ανάρτηση.
[φωτογραφία αρχείου]
