Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική πραγματικότητα αποκαλύπτει με τον πιο παραστατικό τρόπο τις αντιφάσεις της.
Στο Παρίσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για μια Ελλάδα που κοιτάζει προς το διάστημα. Μια Ελλάδα που πριν από λίγα χρόνια δεν είχε διαστημικό πρόγραμμα και σήμερα διαθέτει 18 δορυφόρους σε τροχιά, αναπτύσσει οικοσύστημα κατασκευής δορυφόρων και φέρνει πίσω νέους Έλληνες επιστήμονες με εμπειρία στον τομέα.
Την ίδια ώρα, εδώ στη Γη, στην πεζή καθημερινότητα, εκατομμύρια πολίτες κάνουν έναν πολύ πιο καθημερινό υπολογισμό. Πόσο θα κοστίσει το σούπερ μάρκετ, το ενοίκιο, το ρεύμα, τα έξοδα της οικογένειας, διότι ο μισθός εξαντλείται πριν καλά-καλά συμπληρωθεί το πρώτο εικοσαήμερο.
Η Ελλάδα του μέλλοντος να γίνει καλύτερη Ελλάδα του παρόντος
Μόνο που η μία δεν ακυρώνει την άλλη. Μια χώρα δεν μπορεί να σταματήσει να επενδύει στο μέλλον επειδή αντιμετωπίζει πιέσεις στο παρόν. Ούτε όμως μπορεί να θεωρεί ότι η τεχνολογική πρόοδος αρκεί για να απαντήσει αυτομάτως στις αγωνίες της κοινωνίας. Η περίπτωση του Αδριανού Γολέμη έχει, μάλιστα, έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Ο πρώτος Έλληνας αστροναύτης μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για μια νέα γενιά παιδιών να στραφεί στις επιστήμες, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά. Να κοιτάξει ψηλότερα από την οθόνη του κινητού και να ονειρευτεί.
Όμως το μεγάλο στοίχημα είναι άλλο. Η Ελλάδα του μέλλοντος να γίνει καλύτερη Ελλάδα του παρόντος. Οι δορυφόροι, η καινοτομία και η επιστροφή επιστημόνων έχουν πραγματική αξία όταν μεταφράζονται σε επενδύσεις, θέσεις εργασίας, καλύτερες αμοιβές και υψηλότερο εισόδημα. Η πολιτική, τελικά, δεν μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στο σήμερα και στο αύριο. Πρέπει να μπορεί να κοιτάζει ταυτόχρονα προς τα αστέρια και προς το πορτοφόλι του πολίτη.
