Μπορεί να λειτουργήσει η Αυστραλία χωρίς μετανάστες εργαζόμενους;
Ένα μεγάλο κόκκινο κουμπί και μια πρόκληση: «Πάτησέ το για να λειτουργήσει η Αυστραλία χωρίς μετανάστες εργαζόμενους».
Ακούγεται απλό. Τι θα γινόταν όμως αν πράγματι, από τη μια μέρα στην άλλη, έλειπαν από τις δουλειές τους όλοι οι μετανάστες εργαζόμενοι;
Ποιος θα βρισκόταν στα νοσοκομεία; Ποιος θα φρόντιζε τους ηλικιωμένους; Ποιος θα δούλευε στις κουζίνες των εστιατορίων, στα ξενοδοχεία, στα χωράφια και στις επιχειρήσεις που καθημερινά αναζητούν προσωπικό;
Αυτό ακριβώς το ερώτημα θέτει μια αυστραλιανή καμπάνια, επιχειρώντας να δείξει μια πλευρά της συζήτησης για τη μετανάστευση που συχνά περνά σε δεύτερη μοίρα: τη συμμετοχή των μεταναστών στην οικονομία και στην καθημερινή λειτουργία μιας χώρας.
Η Australian Hotels Association, μαζί με φορείς του κλάδου της φιλοξενίας, χρησιμοποίησε ένα βίντεο δημιουργημένο με τεχνητή νοημοσύνη για να παρουσιάσει, με σατιρικό τρόπο, πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια Αυστραλία χωρίς μετανάστες εργαζόμενους.
Οι εικόνες είναι σκόπιμα υπερβολικές. Πίσω τους, όμως, υπάρχει ένα πραγματικό ζήτημα. Πολλοί κλάδοι στηρίζονται σε σημαντικό βαθμό στην εργασία ανθρώπων που έχουν έρθει από άλλες χώρες.
Η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αν δούμε τα επίσημα στοιχεία.
Σύμφωνα με την Αυστραλιανή Στατιστική Υπηρεσία, κατά το οικονομικό έτος 2022–2023 καταγράφηκαν περίπου 6,9 εκατομμύρια θέσεις εργασίας που καλύφθηκαν, κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά, από μετανάστες οι οποίοι είχαν φτάσει στην Αυστραλία από το 2000 και μετά.
Ο αριθμός δεν αντιστοιχεί σε 6,9 εκατομμύρια διαφορετικούς ανθρώπους, καθώς ένας εργαζόμενος μπορεί να έχει απασχοληθεί σε περισσότερες από μία θέσεις κατά τη διάρκεια του έτους. Παρ’ όλα αυτά, δείχνει πόσο σημαντική είναι η παρουσία των μεταναστών στην αγορά εργασίας.
Αντίστοιχα, τα στοιχεία της απογραφής του 2021 καταγράφουν, μεταξύ των εργαζόμενων μόνιμων μεταναστών, περίπου 147.400 επαγγελματίες υγείας και 107.500 επαγγελματίες στον τομέα της πληροφορικής και των επικοινωνιών.
Δεν μιλάμε, επομένως, μόνο για εργατικά χέρια σε ξενοδοχεία, εστιατόρια ή αγροτικές καλλιέργειες. Μιλάμε και για ανθρώπους που εργάζονται στην υγεία, στην τεχνολογία και σε άλλους σημαντικούς τομείς.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ζητήματα γύρω από τη μεταναστευτική πολιτική, τις υποδομές, τη στέγαση ή τις συνθήκες εργασίας. Σημαίνει, όμως, ότι η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο αν μια χώρα χρειάζεται περισσότερους ή λιγότερους μετανάστες, χωρίς να εξετάζεται παράλληλα και ο ρόλος τους στην οικονομία.
Αν λοιπόν αύριο έλειπαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι από τις δουλειές τους, πόσα πράγματα που σήμερα θεωρούμε δεδομένα θα εξακολουθούσαν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο;
