Η υβριδική ρινοπλαστική έχει αναδειχθεί ως καινοτόμος όρος στην ιατρική βιβλιογραφία από την αρχή του 21ου αιώνα, με την εφαρμογή της να κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια.
Αρχικά, ο όρος περιλάμβανε τη συνδυαστική χρήση τεχνικών της ανοικτής ρινοπλαστικής (με εξωτερικές τομές) στην κλειστή προσέγγιση. Αυτό επέτρεψε στους χειρουργούς να επιτυγχάνουν σημαντικές διορθώσεις στο σχήμα της μύτης χωρίς εξωτερικές τομές, όπως αναφέρει ο κ. Γεώργιος Αναστασόπουλος, Διευθυντής της Β΄ Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Metropolitan General.
Η εισαγωγή της τεχνικής “preservation” έχει αλλάξει τη φιλοσοφία της ρινοπλαστικής, προτείνοντας τη διατήρηση της ράχης της μύτης και τη βύθισή της εντός της ρινικής κοιλότητας, μειώνοντας την επεμβατικότητα και διατηρώντας τους φυσιολογικούς ιστούς.
Αυτή η εξέλιξη οδήγησε σε νέες εφαρμογές της υβριδικής ρινοπλαστικής, συνδυάζοντας την τεχνική preservation με ανακατασκευαστικές τεχνικές του ακρορρινίου, που χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του 1980.
Η κλινική εμπειρία της Β΄ Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Metropolitan General έχει καταγραφεί σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο διεθνές περιοδικό Facial Plastic Surgery, αναδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα της κλειστής μεθόδου χωρίς εξωτερικές τομές, που προσφέρει ταχύτερη ανάρρωση και λιγότερο πρήξιμο.
Η υβριδική παραλλαγή της τεχνικής preservation επιτρέπει την αντιμετώπιση της καμπούρας της μύτης με λιγότερη αφαίρεση ιστών και χωρίς την ανάγκη εξωτερικών τομών, προσφέροντας έτσι καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα.
