Ρεκόρ γέννηση στην Αθήνα σημειώθηκε όταν 54χρονη γυναίκα έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι, βάρους 3.490 γραμμαρίων, από έμβρυο που είχε κρυοσυντηρηθεί στις 17 Μαρτίου 2004.
Η εμβρυομεταφορά έγινε στις 23 Δεκεμβρίου 2025 σε ιδιωτική κλινική. Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, από την κρυοσυντήρηση έως τη γέννηση μεσολάβησαν 22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες, διάστημα που, βάσει της βιβλιογραφικής ανασκόπησης της ομάδας, συνιστά τη μεγαλύτερη διεθνώς δημοσιευμένη διάρκεια κρυοσυντήρησης αυτολόγου γενετικού υλικού που οδήγησε σε γέννηση παιδιού. Οι προηγούμενες δημοσιευμένες περιπτώσεις αφορούσαν κρυοσυντήρηση για 18 χρόνια και 3 μήνες στην Ιαπωνία και 17 χρόνια στο Ισραήλ.
Η επιστημονική ομάδα έχει ήδη συγκεντρώσει τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα του περιστατικού και σχεδιάζει να τα υποβάλει για δημοσίευση στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
Η ιστορία έχει και έντονη ανθρώπινη διάσταση. Το 2004, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη απέκτησε ένα αγοράκι με την πρώτη προσπάθεια μετά από εμβρυομεταφορά.
Τον Οκτώβριο του 2025, όμως, η οικογένεια έχασε το 21χρονο παιδί της σε τροχαίο δυστύχημα. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη προσωπική συνθήκη, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη αποφάσισε να αξιοποιήσει τα έμβρυα που είχαν παραμείνει κρυοσυντηρημένα από την αρχική θεραπεία της.
Η διαδικασία ολοκληρώθηκε σε αυστηρό χρονικό πλαίσιο, καθώς η 54χρονη έπρεπε να περάσει από τις προβλεπόμενες διαδικασίες και να λάβει την απαιτούμενη άδεια από την Εθνική Αρχή Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, πριν από τη συμπλήρωση του ηλικιακού ορίου που έχει οριστεί στα 54 έτη.
Ο γυναικολόγος της Χριστίνας Ράπτη-Τζελέπη και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, χαρακτήρισε τη γέννηση «σημαντική κλινική και επιστημονική εξέλιξη», τονίζοντας παράλληλα ότι η ιατρική πρέπει να συνδυάζει τους κανόνες και την ασφάλεια με την ανθρωπιά.
Για την οικογένεια, η γέννηση της μικρής σηματοδοτεί μια νέα αρχή μέσα σε μια περίοδο βαθιάς απώλειας. Όπως αναφέρουν οι γονείς, το νέο παιδί δεν αντικαθιστά τον γιο τους που χάθηκε, αλλά έφερε ξανά στο σπίτι τους «την ελπίδα και το φως».
