Το ΙΟΒΕ διατηρεί την εκτίμησή του για ανάπτυξη +1,8%, ενώ για το 2027 την αναθεωρεί οριακά προς τα κάτω στο +1,9% από +2%, όπως παρουσιάστηκε σήμερα στην τριμηνιαία έκθεση. Οι εκτιμήσεις για την οικονομία συνοδεύονται και από πρόβλεψη για ανεργία στο 8,6% το 2026 και 7,8% το 2027.
Σε ό,τι αφορά τον πληθωρισμό, το ΙΟΒΕ προβλέπει πιο έντονη ανοδική πορεία, με ρυθμό κοντά στο 4% το 2026, κυρίως λόγω της ενίσχυσης των τιμών των ενεργειακών αγαθών και των δευτερογενών επιδράσεών τους στις αλυσίδες παραγωγής, εξαιτίας των συνεχιζόμενων αναταραχών στη Μέση Ανατολή. Για το 2027 αναμένεται υποχώρηση στην περιοχή του 3%, με σταδιακή αποκλιμάκωση των τιμών από το β’ τρίμηνο του επόμενου έτους, αν και η αβεβαιότητα παραμένει έντονη και μια ενδεχόμενη ανάφλεξη των πολεμικών συγκρούσεων μπορεί να ασκήσει νέες ανοδικές πιέσεις.
Κατά την παρουσίαση της έκθεσης, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του ΙΟΒΕ, Γιάννης Ρέτσος, τόνισε ότι η δημοσιονομική σταθερότητα είναι προτεραιότητα και προϋπόθεση για να συνεχιστεί η ανάκαμψη της επενδυτικής εμπιστοσύνης, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.
Ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, καθηγητής Νίκος Βέττας, σημείωσε ότι επιβεβαιώνονται οι θετικές τάσεις στην ελληνική οικονομία, αλλά σε ένα περιβάλλον όπου η αβεβαιότητα παρατείνεται και εντείνεται. Μεταξύ άλλων, ανέδειξε τις εξής παραμέτρους:
– Στο διεθνές περιβάλλον, πέρα από τις συνεχιζόμενες πολεμικές επιχειρήσεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, η οικονομική αβεβαιότητα συνδέεται αμφίπλευρα με πολιτικές εξελίξεις σε ΕΕ και ΗΠΑ. Σε αυτό το πλαίσιο ξεχωρίζουν τρεις προκλήσεις: το αυξανόμενο και ευμετάβλητο κόστος ενέργειας, το υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης και η δημοσιονομική στενότητα σε μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες.
– Η πορεία της ελληνικής οικονομίας δείχνει σταθερότητα, αλλά και προκλήσεις μεσοπρόθεσμα. Στις θετικές τάσεις ξεχωρίζουν η μεγέθυνση του ΑΕΠ ταχύτερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, η βελτίωση στην αγορά εργασίας, η δημοσιονομική συνέπεια, η ανθεκτικότητα της κατανάλωσης και του τουρισμού. Παραμένει όμως επίκαιρη η αντιμετώπιση δομικών αδυναμιών, όπως ο υψηλότερος πληθωρισμός σε σχέση με την Ευρωζώνη, η διάρθρωση των επενδύσεων, το εξωτερικό έλλειμμα και η χαμηλή παραγωγικότητα. Ταυτόχρονα, απαιτείται συστηματική αντιμετώπιση της κληρονομιάς της κρίσης σε ζητήματα όπως το επενδυτικό κενό, οι δυσμενείς δημογραφικές τάσεις και ο υψηλός όγκος μη εξυπηρετούμενου χρέους συνολικά στην οικονομία.
– Κρίσιμη είναι η επιλογή των μέτρων που προκρίνονται για τη στήριξη των νοικοκυριών απέναντι στον πληθωρισμό. Το εργαλείο των άμεσων και στοχευμένων μεταβιβάσεων είναι συχνά πιο αποτελεσματικό από τις επιδοτήσεις στην τελική τιμή, οι οποίες υποβαθμίζουν τον μηχανισμό των τιμών. Είναι, συνεπώς, κομβικός ο συντονισμός των σχετικών πολιτικών σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.
– Οι εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υψηλής σημασίας. Η ανάγκη ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας με διατήρηση της κοινωνικής συνοχής έχει ήδη αναδειχθεί από την έκθεση Draghi (2024). Στην πράξη, ωστόσο, υπάρχουν κρίσιμα προβλήματα υστέρησης τόσο στην ενίσχυση του ανθρώπινου και του φυσικού κεφαλαίου όσο και στη διαμόρφωση ενός πλαισίου πολιτικών που θα ενισχύσουν την ΕΕ. Η διαμόρφωση του νέου προϋπολογισμού της ΕΕ και του πολυετούς χρηματοδοτικού πλαισίου 2028-34 αποτελεί κρίσιμο ζήτημα.
– Για την Ελλάδα, προτεραιότητα είναι η ενίσχυση της επενδυτικής βάσης και της παραγωγικότητας, μέσα από μεταρρυθμίσεις με μακροχρόνιο πρόσημο και στόχο τη σταδιακή διασύνδεση της οικονομίας με παραγωγή υψηλότερης αξίας.
