Η ανάγκη να αναγνωριστούν οι κρίσιμες και στρατηγικές ορυκτές πρώτες ύλες ως θεμελιώδεις για τη γεωπολιτική και οικονομική ισχύ, αναδείχθηκε από τον Κ. Γιαζιτζόγλου στο συνέδριο του ΕΑΓΜΕ στην Αθήνα. Υπογράμμισε ότι η διεθνής συζήτηση εστιάζει κυρίως στην ενέργεια, ενώ η πραγματική πρόκληση είναι ο έλεγχος των πρώτων υλών που υποστηρίζουν τις τεχνολογίες του μέλλοντος.
Ο κ. Γιαζιτζόγλου υπενθύμισε τη δήλωση του Ντενγκ Σιαοπίνγκ το 1992, ότι «η Μέση Ανατολή έχει πετρέλαιο, αλλά η Κίνα έχει σπάνιες γαίες», τονίζοντας ότι η εξάρτηση της Δύσης από την Ασία σε κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες παραμένει υψηλή και οι διαστάσεις της δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταγράψει 34 κρίσιμες και στρατηγικές πρώτες ύλες, με την Κίνα να κατέχει κυρίαρχη θέση, ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος χωρών όπως η Ρωσία, η Ινδία και η Ινδονησία. Η γεωπολιτική διάσταση του ζητήματος είναι κρίσιμη, καθώς η Ε.Ε. επιδιώκει συνεργασίες με χώρες κοινών αξιών, ενώ παράλληλα διαμορφώνονται ισχυρές συμμαχίες μεταξύ χωρών με διαφορετικούς γεωπολιτικούς προσανατολισμούς.
Ο κ. Γιαζιτζόγλου σημείωσε ότι η επιρροή της ομάδας BRICS ενισχύεται μέσω του ελέγχου κοιτασμάτων από κινεζικές και ρωσικές κρατικές εταιρείες. Έφερε ως παράδειγμα το μεγαλύτερο ορυχείο αντιμονίου της Βόρειας Αμερικής, το οποίο ανήκει σε κινεζική εταιρεία και παραμένει ανενεργό εδώ και μια δεκαετία.
Ολοκληρώνοντας, τόνισε ότι οι κρίσιμες πρώτες ύλες είναι απαραίτητες όχι μόνο για την ενεργειακή μετάβαση, αλλά και για την παραγωγή προηγμένων τεχνολογιών που καθορίζουν την ανταγωνιστικότητα και την ασφάλεια των κρατών στον 21ο αιώνα.
