Οι Δήμοι της υπαίθρου βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης, καθώς ο δήμαρχος Αγράφων Αλέξανδρος Καρδαμπίκης προειδοποιεί ότι όταν φεύγει ένας νέος άνθρωπος, κλείνει ένα σχολείο ή εγκαταλείπεται ένα χωριό, χάνεται ένα κομμάτι της Ελλάδας. Με σύντομη τοποθέτησή του θέτει το ζήτημα της ερημοποίησης της Περιφέρειας και ζητά περισσότερους πόρους και προσωπικό.
Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας και δήμαρχοι σε όλη τη χώρα προσπαθούν, όπως αναφέρει, να καταστήσουν σαφές ότι τα ζητήματα αυτά είναι άμεσης προτεραιότητας και χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση. Στα Άγραφα και στην Πρωτοβάθμια Τοπική Διοίκηση, όπως και στους περισσότερους δήμους, τα αιτήματα είναι καταγεγραμμένα και συγκεκριμένα, ενώ οι τοποθετήσεις του κ. Αλέξανδρου Καρδαμπίκη στο in, σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο για άμεσες κεντρικές πολιτικές αποφάσεις.
«Αν αύριο το πρωί ένας Δήμος έμενε χωρίς πόρους, δεν θα σταματούσε απλώς η λειτουργία μιας δημόσιας υπηρεσίας», αναφέρει ο δήμαρχος και προσθέτει ότι θα άρχιζε να δοκιμάζεται η ίδια η καθημερινότητα των πολιτών. Στους δήμους, σημειώνει, βρίσκονται οι άνθρωποι που ανοίγουν και συντηρούν τους δρόμους, φροντίζουν την ύδρευση, αντιμετωπίζουν τις βλάβες και στηρίζουν ηλικιωμένους, παιδιά και οικογένειες στις δύσκολες στιγμές.
Ιδιαίτερα στην ορεινή Ελλάδα, όπου οι αποστάσεις είναι μεγάλες και οι ανάγκες διαφορετικές, ο δήμος δεν είναι απλώς ένας διοικητικός μηχανισμός. Είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα στον πολίτη όταν τον χρειάζεται.
Στα Άγραφα, όπως τονίζει, αυτό γίνεται ακόμη πιο έντονο. Ένας ορεινός και πολυκεντρικός δήμος χρειάζεται πόρους όχι για πολυτέλειες, αλλά για να διατηρεί ζωντανές τις κοινότητές του και να εξασφαλίζει στους κατοίκους του στοιχειώδεις και αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.
Όταν ένας δρόμος δεν μπορεί να συντηρηθεί, όταν μια υπηρεσία δεν μπορεί να λειτουργήσει και όταν μια οικογένεια δεν βρίσκει στήριξη, το πρόβλημα δεν είναι λογιστικό, αλλά κοινωνικό.
«Τι θα συμβεί στην Ελλάδα αν αδειάσουν οι Δήμοι της υπαίθρου»
Ο δήμαρχος Αλέξανδρος Καρδαμπίκης μας δήλωσε:
«Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη συζήτηση που πρέπει να ανοίξουμε: το Δημογραφικό».
Δεν μπορούμε να μιλάμε για αντιμετώπιση του Δημογραφικού μόνο με επιδόματα και ευχές, σημειώνει.
Μια οικογένεια θα επιλέξει να μείνει και να μεγαλώσει τα παιδιά της στον τόπο της όταν μπορεί να έχει εργασία, σχολείο, πρόσβαση σε υπηρεσίες, υγεία, υποδομές, συγκοινωνία και πραγματική προοπτική για το μέλλον.
Αν θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή κάθε ορεινή περιοχή της Ελλάδας, πρέπει πρώτα να κρατήσουμε ζωντανές τις τοπικές κοινωνίες.
Για να γίνει αυτό, προσθέτει, χρειάζεται ισχυρή Αυτοδιοίκηση, επαρκείς πόροι και πολιτικές που να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες των ορεινών και απομακρυσμένων δήμων.
«Γιατί τελικά το ερώτημα δεν είναι μόνο τι θα συνέβαινε αν πτώχευαν οι Δήμοι; Το πραγματικό ερώτημα είναι: τι θα συμβεί στην Ελλάδα αν αδειάσουν οι Δήμοι της υπαίθρου;» αναφέρει, κλείνοντας με τη διαπίστωση ότι στα Άγραφα γνωρίζουν πολύ καλά πως όταν φεύγει ένας νέος άνθρωπος, όταν κλείνει ένα σχολείο και όταν εγκαταλείπεται ένα χωριό, δεν χάνεται μόνο ένας κάτοικος. Χάνεται ένα κομμάτι της Ελλάδας.
