Η Γαλλία αντιμετωπίζει μια νέα πραγματικότητα ανισότητας, καθώς η κληρονομιά κυριαρχεί στον πλούτο της χώρας. Η Γαλλία συχνά αναγνωρίζει τον εαυτό της μέσα από το τρίπτυχο της Δημοκρατίας: ελευθερία, ισότητα και αδελφοσύνη. Ωστόσο, πίσω από το σύμβολο της égalité διαμορφώνεται μια πραγματικότητα που ολοένα και περισσότερο θυμίζει μια κοινωνία κληρονόμων, όπου η καταγωγή είναι πιο σημαντική από την προσπάθεια. Η συσσώρευση πλούτου εξελίσσεται σε μια διαρθρωτική πραγματικότητα, όπου η ευημερία προκύπτει κυρίως από κληρονομιές.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το 60% του πλούτου στη Γαλλία προέρχεται από μεταβιβάσεις, ποσοστό που έχει αυξηθεί αισθητά σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Στην εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ευκαιρίες μέσω της εργασίας και της εκπαίδευσης ευνοούσαν τη δημιουργία περιουσίας από ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Σήμερα, οι προοπτικές για ανόδους μέσω του μισθού έχουν περιοριστεί δραματικά, ιδιαίτερα για όσους δεν ξεκινούν από προνομιούχα οικογενειακή βάση.
Αυτή η ανισότητα δεν είναι αποκλειστική της Γαλλίας. Σε πολλές δυτικές χώρες, η κληρονομιά επανέρχεται ως κεντρικός παράγοντας πλούτου, όμως στη Γαλλία η κατάσταση αναδεικνύει τη σύγκρουση με τον ιδεολογικό πυρήνα του κράτους. Η κοινωνική κινητικότητα επιβραδύνεται και το αίσθημα αδικίας τροφοδοτεί πολιτικό ριζοσπαστισμό, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό κλίμα.
Η σύγχρονη Γαλλία αντιμετωπίζει ένα κρίσιμο δίλημμα: θα επανακαθορίσει το κοινωνικό της συμβόλαιο ή θα αποδεχθεί ότι η καταγωγή καθορίζει το μέλλον; Αυτή η απόφαση θα έχει ευρύτερες επιπτώσεις από την κατανομή του πλούτου· θα κρίνει τη συνοχή της Δημοκρατίας.
in.gr
