Ένα νέο θραύσμα της Συνθήκη του Καντές βρέθηκε στην Τουρκία και φέρνει ξανά στο φως την αρχαιότερη γνωστή ειρηνευτική συμφωνία. Η ανακάλυψη συνδέεται με το ιστορικό κείμενο που υπεγράφη γύρω στο 1259 π.Χ. ανάμεσα στον Ραμσή Β’ και τον Χαττουσίλις Γ΄.
Ύστερα από δύο αιώνες σύγκρουσης για τον έλεγχο της περιοχής, που κορυφώθηκε με τη διάσημη Μάχη του Καντές, τα δύο αρχαία βασίλεια επέλεξαν να αφήσουν πίσω τις διαφορές τους. Δεκαπέντε χρόνια μετά τη μάχη, ο αιγύπτιος φαραώ Ραμσής Β’ και ο χετταίος βασιλιάς Χαττουσίλις Γ΄ συμφώνησαν στην αρχαιότερη γνωστή ειρηνευτική συμφωνία, τη Συνθήκη Ειρήνης του Καντές.
Τμήματα της συμφωνίας είχαν ήδη εντοπιστεί σε σφηνοειδείς πινακίδες στην ακκαδική γλώσσα και σε αιγυπτιακές επιγραφές με ιερογλυφικά. Το νέο εύρημα, που ανακαλύφθηκε στην Τουρκία, μεταφέρει ένα μήνυμα που παραμένει επίκαιρο μετά από 3.200 χρόνια.
Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης στις 21 Σεπτεμβρίου, το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε την ταυτοποίηση ενός θραύσματος σφηνοειδούς πινακίδας που καλύπτει τα Άρθρα 12-20 της περίφημης συνθήκης.
Η πινακίδα βρέθηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Μπουγιούκαλε στη Χαττούσα, την πρωτεύουσα του βασιλείου των Χετταίων στη βόρεια Ανατολία, και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο τα δύο βασίλεια θα έπρεπε να υποδέχονται πρόσφυγες που αυτομόλησαν από την αντίπαλη πλευρά στη διάρκεια των συγκρούσεων.
Η πλήρης μετάφραση του κειμένου δεν έχει ακόμη δοθεί στη δημοσιότητα, ωστόσο αξιωματούχοι του υπουργείου ανέφεραν ότι ένα τμήμα του αναφέρεται στην προστασία των οικιών.
Παρότι οι κανόνες διαφέρουν από τις σημερινές προστασίες του ασύλου, η συμφωνία δείχνει πώς δύο αρχαία βασίλεια μπόρεσαν να βρουν κοινό έδαφος πριν από τρεις χιλιετίες.
Οι χιλιάδες σφηνοειδείς πινακίδες που έχουν έρθει στο φως στη Χαττούσα περιγράφουν τον πολιτισμό, την πολιτική και την καθημερινή ζωή των Χετταίων.
Εκεί βρέθηκαν τα πρώτα τμήματα της Συνθήκης του Καντές στις αρχές του 20ού αιώνα. Τα κείμενα εντάχθηκαν το 2001 στο Μητρώο Μνήμης του Κόσμου της UNESCO.
Σε ανάρτησή του, ο υπουργός Πολιτισμού Μεχμέτ Νουρί έγραψε ότι αυτή η κληρονομιά, που έχει επιβιώσει από την αρχαιότητα έως σήμερα, υπενθυμίζει την ευθύνη να προστατεύουμε την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.
«Ευχόμαστε ένα μέλλον όπου όλοι οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι παλαιστίνιοι αδελφοί μας, θα ζουν με ασφάλεια, ειρήνη και γαλήνη…»
