Μια ταινία μπορεί να τελειώσει, όμως η εικόνα της μπορεί να μείνει σε έναν τόπο για δεκαετίες. Από το «Απέραντο Γαλάζιο» μέχρι την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, ο κινηματογραφικός τουρισμός στην Ελλάδα αποκτά ολοένα και μεγαλύτερο βάρος.
Από την Αμοργό και το «Απέραντο Γαλάζιο» έως τη Σκόπελο του «Mamma Mia!», την Κεφαλονιά με το «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» και τους Παξούς που έγιναν γνωστοί μέσα από το «Maestro», υπάρχουν πολλά παραδείγματα τόπων που ταυτίστηκαν με μια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή.
Τώρα, η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν φέρνει ξανά τα ελληνικά τοπία στο επίκεντρο της διεθνούς κινηματογραφικής βιομηχανίας, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει τη συζήτηση για το πώς η δημοσιότητα μιας μεγάλης παραγωγής μπορεί να μετατραπεί σε επισκέπτες, τουριστική δαπάνη και μόνιμη οικονομική αξία για τις περιοχές των γυρισμάτων.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το φαινόμενο του κινηματογραφικού τουρισμού -γνωστό διεθνώς ως film tourism, screen tourism ή set-jetting– δεν είναι πια μόνο μια ενδιαφέρουσα ταξιδιωτική τάση.
