Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει εισέλθει στην καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών, συχνά χωρίς να γίνεται αντιληπτό. Από τις μεταφράσεις κειμένων και τις αναζητήσεις πληροφοριών μέχρι τα chatbots και την υποστήριξη εργασιών, οι εφαρμογές ΤΝ είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ψηφιακής ζωής.
Ωστόσο, η χρήση της δεν περιορίζεται μόνο στις προσωπικές συσκευές. Η Τεχνητή Νοημοσύνη αξιοποιείται ολοένα και περισσότερο σε τομείς που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή των πολιτών, όπως η υγεία, η δημόσια διοίκηση και η εκπαίδευση. Μπορεί να βοηθήσει έναν γιατρό να εντοπίσει έγκαιρα μια ασθένεια ή να συμβάλει στην αποτελεσματική χρήση πόρων στη γεωργία.
Οι δυνατότητες είναι πολλές, αλλά και οι προκλήσεις εξίσου σημαντικές. Τι συμβαίνει όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση υποψηφίων σε θέσεις εργασίας ή για την υποστήριξη ιατρικών διαγνώσεων; Πώς διασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις αυτές είναι αξιόπιστες και διαφανείς; Αυτά τα ερωτήματα επιδιώκει να απαντήσει ο ευρωπαϊκός Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Act), ο οποίος οργανώνει την εφαρμογή του στην Ελλάδα.
Η βασική φιλοσοφία του AI Act είναι ότι δεν αντιμετωπίζονται όλες οι εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης με τον ίδιο τρόπο. Όσο μεγαλύτερη είναι η πιθανή επίδραση μιας εφαρμογής στην υγεία και τα δικαιώματα των πολιτών, τόσο αυστηρότερο είναι το πλαίσιο που τη διέπει. Στην πράξη, οι εφαρμογές υψηλού κινδύνου θα πρέπει να πληρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές αξιοπιστίας και διαφάνειας.
Για τους πολίτες, το νέο πλαίσιο σημαίνει περισσότερη προστασία και διαφάνεια. Εάν μια εφαρμογή Τεχνητής Νοημοσύνης χρησιμοποιείται για να αξιολογήσει μια αίτηση εργασίας ή να επηρεάσει την πρόσβαση σε μια εκπαιδευτική διαδικασία, θα λειτουργεί υπό αυστηρούς κανόνες και εποπτεία, διασφαλίζοντας την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη στη χρήση της.
