Σε συναγερμό βρίσκονται οι Αρχές για τον Κηφισό, μετά τα πρόσφατα περιστατικά ρύπανσης στο ύψος του Ρέντη και της Μεταμόρφωσης. Με αφορμή τις εικόνες αυτές, ο γενικός γραμματέας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων του ΥΠΕΝ, Πέτρος Βαρελίδης, στέλνει αυστηρό μήνυμα σε όσους ρυπαίνουν τον ποταμό.
Σε δηλώσεις του, ο κ. Βαρελίδης ξεκαθαρίζει τη στάση της Πολιτείας απέναντι στους παραβάτες της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Τόσο οι επιθεωρητές περιβάλλοντος όσο και η Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Αττικής με την οποία έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία, μαζί με την Ελληνική Αστυνομία όπου απαιτείται, θα συνεχίσουν τους τακτικούς και έκτακτους ελέγχους. Όπου διαπιστώνονται παραβάσεις, εφαρμόζεται το πολύ αναλυτικό θεσμικό πλαίσιο που συμπεριλαμβάνει και τη μεθοδολογία υπολογισμού του διοικητικού προστίμου, το οποίο είναι αναλογικό με τον τζίρο της επιχείρησης. Με τον τρόπο αυτό, διασφαλίζουμε ότι υπάρχει διαφάνεια και δικαιοσύνη στις επιβαλλόμενες κυρώσεις, διοικητικές ή και ποινικές.
Από την πλευρά του, ο διευθυντής και πρόεδρος του ΔΣ του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημοσθένης Σαρηγιάννης, υπογραμμίζει ότι η οικολογική κατάρρευση στον Κηφισό είναι τεκμηριωμένη. «Οι δύο σοβαρότερες οδοί έκθεσης παραμένουν αμέτρητες – και αυτό ορίζει τις προτεραιότητες. Η βιολογική ποιότητα του Κηφισού χαρακτηρίζεται “φτωχή” από το 2020, με πυρήνα το τμήμα από τον Κόκκινο Μύλο έως τη Λεωφόρο Κύμης, όπου η αστική πυκνότητα συναντά τη βιομηχανική χρήση. Τα ανάντη ορεινά τμήματα και η εκβολή αντέχουν καλύτερα. Δεν ρυπαίνεται απλώς· έχει χάσει τη βιοκοινότητά του σε συγκεκριμένα χιλιόμετρα».
Στην ερώτηση πόσο επικίνδυνα είναι αυτά τα λύματα, ο κ. Σαρηγιάννης απαντά ότι για τη δημόσια υγεία το μετρημένο είναι η μικροβιακή επιβάρυνση. «Το αμέτρητο είναι δύο πράγματα, τα βαρύτερα: Πρώτον, ο υπόγειος υδροφορέας: αν φέρει τη ρύπανση του ποταμού, τα περιθώρια ασφαλείας για αρσενικό και μόλυβδο πέφτουν στο 2,7 και στο 3,4 – τιμές συναγερμού. Κανείς δεν έχει ανοίξει γεώτρηση. Δεύτερον, περίπου 104.000 κάτοικοι ζουν μέσα σε 200 μέτρα από ανοιχτή κοίτη με κοπρανώδες φορτίο και αναπνέουν τα αερολύματά της. Μέτρηση αέρα δεν υπάρχει καμία».
Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι προτεραιότητες είναι σαφείς. «Πρώτα τα φθηνά: γάντια, μπότες και πρωτόκολλο υγιεινής για τους 450 εργαζόμενους· περίφραξη στα ανοιχτά ρέματα δίπλα σε σχολεία. Έπειτα η σφράγιση των φρεατίων ομβρίων σε χώρους στάθμευσης βαρέων οχημάτων και αισθητήρες συνεχούς μέτρησης pH σε πέντε θέσεις – μια όξινη απόρριψη αφήνει σήμα δευτερολέπτων που η εποχιακή δειγματοληψία δεν πιάνει. Μετά οι μετρήσεις που αλλάζουν την εικόνα: αρίθμηση παθογόνων σε συγκεντρώσεις, γεωτρήσεις, δειγματοληψία αέρα. Και μία που δεν ζητήθηκε ποτέ: φαρμακευτικά κατάλοιπα και γονίδια αντοχής στα αντιβιοτικά, αφού μέρος του φορτίου ήταν νοσοκομειακό. Τελευταίο και δυσκολότερο: πρόστιμα που να ξεπερνούν το κόστος της νόμιμης διάθεσης. “Όσο η παρανομία συμφέρει, τα βυτιοφόρα θα βρίσκουν φρεάτιο”», καταλήγει ο κ. Σαρηγιάννης.
