Η κλιματική κρίση, η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, η ανθεκτικότητα των κοινωνιών και οι φυσικές καταστροφές τέθηκαν στο επίκεντρο των ομιλιών κατά τη δεύτερη ημέρα του Συμποσίου του «Διεθνούς Κοινού των Ακαδημιών», ενός νέου οργανισμού της Ακαδημίας Αθηνών.
Σε ειδική ενότητα σχετικά με την κλιματική αλλαγή στην Ανθρωπόκαινο εποχή, ο πρόεδρος του ΔΣ του «Διεθνούς Κοινού των Ακαδημιών», Χρήστος Ζερεφός, αναφέρθηκε στη μελέτη για την κλιματική κρίση και τις προσπάθειες παρακολούθησης των επιπτώσεών της στα μνημεία της Μεσογείου που ανήκουν στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO. Όπως τόνισε, η μελέτη αποκαλύπτει την ευαλωτότητα των μνημείων πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς της UNESCO στη Μεσόγειο, με βάση έξι κλιματικούς δείκτες και σεισμολογικό δείκτη. Οι δείκτες αυτοί αφορούν την ακραία ζέστη, τον κίνδυνο πυρκαγιάς, τις ακραίες βροχοπτώσεις (πλημμύρες, κατολισθήσεις), την ξηρασία, τις ζημιές από τον παγετό και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. «Όλοι οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το κλίμα προβλέπεται να αυξηθούν στο μέλλον, με σημαντικά ισχυρότερες επιπτώσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ζερεφός.
Ο Petteri Taalas, καθηγητής και γενικός διευθυντής του φινλανδικού Μετεωρολογικού Ινστιτούτου, παρουσίασε την κατάσταση του παγκόσμιου κλίματος και τις προοπτικές μετριασμού της κλιματικής αλλαγής. Αναφέρθηκε στην αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, η οποία έχει ξεπεράσει τους 1,5 °C, και τα ρεκόρ στις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου και υποξείδιο του αζώτου. Τόνισε επίσης την αύξηση των καυσώνων και των πλημμυρών σε πολλές περιοχές του πλανήτη.
Σημαντική ήταν η αναφορά του καθηγητή Φυτικής Παραγωγής, Ανδρέα Καραμάνου, σχετικά με τις απειλές που αντιμετωπίζει η φυσική βλάστηση λόγω των κλιματικών μεταβολών. «Η φυσική βλάστηση θεωρείται μέρος της υλικής πολιτιστικής κληρονομιάς», πρόσθεσε ο καθηγητής, υπογραμμίζοντας τη σύνδεση της πολιτιστικής ανάπτυξης με τη γεωργία.
Στο συμπόσιο συμμετείχαν διεθνώς αναγνωρισμένοι επιστήμονες και ακαδημαϊκοί, επιβεβαιώνοντας τον διεθνή χαρακτήρα και την υψηλή επιστημονική στάθμη της διοργάνωσης. «Η δράση του Διεθνούς Κοινού των Ακαδημιών θα κορυφώνεται ανά τετραετία με τη διοργάνωση της Παγκόσμιας Ολυμπιάδας του Πνεύματος», με στόχο την ανάδειξη της Αθήνας και των αξιών της Σχολής των Αθηνών.
