Η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών τέθηκε ξανά στο αρχείο από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελο Μπακέλα, ο οποίος δεν έκανε δεκτό το αίτημα για νέα έρευνα. Η μήνυση κρίθηκε ότι δεν συνοδεύτηκε από στοιχεία ικανά να ανοίξουν εκ νέου ο φάκελος.
Ο Ευάγγελος Μπακέλας εξέτασε τη μήνυση που είχε υποβληθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου από τον εν ενεργεία υπηρετούντα στην ΕΥΠ Ιωάννη Παπαδόπουλο και αποφάσισε την αρχειοθέτησή της, επειδή έκρινε ότι δεν προσφέρθηκαν νέα δεδομένα. Με αυτά τα στοιχεία δεν μπορούσε, κατά την κρίση του, να κινηθεί ξανά η διαδικασία για την υπόθεση.
Η μήνυση είχε κατατεθεί την 1η Σεπτεμβρίου και αφορούσε διάφορα αδικήματα, όπως παράβαση καθήκοντος, με βασικό όμως αίτημα τη διερεύνηση του αδικήματος της κατασκοπείας, επικαλούμενη το γεγονός ότι ο μηνυτής είναι εν ενεργεία στην ΕΥΠ.
Η ίδια μήνυση στρεφόταν και κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή στις υποκλοπές, ενώ η δίκη σε δεύτερο βαθμό αναμένεται να ξεκινήσει στις 11 Δεκεμβρίου 2026.
Παρότι η μήνυση Παπαδόπουλου στρεφόταν κατά των τεσσάρων ιδιωτών, με βασικό αίτημα τη διερεύνηση για το ενδεχόμενο διάπραξης κατασκοπείας, το αίτημα δεν έγινε δεκτό και δεν οδήγησε σε νέα έρευνα. Το εισαγγελικό σκεπτικό ήταν ότι δεν προέκυψαν νέα στοιχεία και ότι τα πορίσματα Ζήση – Τζαβέλα έχουν δημιουργήσει για τα συγκεκριμένα ζητήματα οιωνεί δεδικασμένο.
Ως προς τη μήνυση Παπαδόπουλου κατά των τεσσάρων καταδικασμένων για τις υποκλοπές, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατέληξε επίσης σε αρχειοθέτηση αυτής της πτυχής, καθώς υπάρχει εκκρεμοδικία. Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή με δίκη σε δεύτερο βαθμό και η καταδίκη τους δεν είναι αμετάκλητη.
Στο πόρισμά του, ο κ. Μπακέλας αναφέρει ότι η από 1-9-2026 μήνυση τέθηκε στο αρχείο, κατ’ άρθρο 43 παρ. 3 ΚΠΔ, ως αστήρικτη στο νόμο.
Για τις καταγγελλόμενες πράξεις της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, επισημαίνει ότι υφίσταται εκκρεμοδικία. Η κρίση αυτή συνδέεται με τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι καταδικασθέντες άσκησαν εφέσεις και η δικάσιμος έχει οριστεί για τις 11-12-2026 ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Η ίδια απόφαση κήρυξε τους κατηγορούμενους ένοχους για τις δύο αυτές πράξεις σε βάρος των παθόντων – χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων που αναφέρονται στο σκεπτικό και το διατακτικό της, μεταξύ των οποίων και η τηλεφωνική σύνδεση κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή, αλλά χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο μηνυτής. Παράλληλα, επιβλήθηκε στον καθένα συνολική ποινή φυλάκισης 126 ετών και 8 μηνών, με εκτιτέα τα 8 έτη.
Στο πόρισμα σημειώνεται ακόμη ότι η εκκρεμοδικία λειτουργεί ως αρνητική δικονομική προϋπόθεση και εμποδίζει την άσκηση νέας ποινικής δίωξης για τις ίδιες πράξεις εις βάρος των ίδιων προσώπων, όταν έχει ήδη ασκηθεί προηγούμενη δίωξη και έχει εκδοθεί πρωτοβάθμια απόφαση.
Για το σκέλος της επιβαρυντικής περίστασης του άρθρου 370Α παρ. 5 ΠΚ, ο εισαγγελέας σημειώνει ότι δεν συντρέχει εφαρμογή του, καθώς η διάταξη προστέθηκε με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος στις 9-12-2022, δηλαδή μετά τον χρόνο που φέρονται να τελέστηκαν οι πράξεις σε βάρος του μηνυτή, στις 17-3-2021 και 18-11-2021.
Για την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας, το πόρισμα αναφέρει ότι δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, μέσα στην προθεσμία των τριών μηνών. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνει ότι υφίσταται δεδικασμένο από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη ως προς το σκέλος με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων για την πράξη αυτή, για 108 παθόντες – χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων, μεταξύ των οποίων και η σύνδεση κινητής τηλεφωνίας της συζύγου του μηνυτή, που χρησιμοποιούσε ο ίδιος.
Τέλος, ως προς την κατασκοπεία, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επικαλείται οιονεί δεδικασμένο από τα πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αχιλλέα Ζήση και την πράξη του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε η πράξη, επειδή δεν προέκυψε η απαραίτητη ύπαρξη κρατικού απορρήτου. Προσθέτει ότι στη νέα μήνυση δεν περιέχονται ούτε επικαλούνται νέα στοιχεία ή αποδείξεις που δεν είχαν ήδη αξιολογηθεί.
Παράλληλα, σύμφωνα με τα ίδια πορίσματα και την πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε, ούτε και στην κρινόμενη μήνυση περιλαμβάνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις που δεν είχαν ήδη εξεταστεί.
![]()
