Το Υπουργείο Πολιτισμού, στο πλαίσιο του στρατηγικού του σχεδιασμού για την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Θεσσαλίας, ολοκληρώνει τις αρχαιολογικές εργασίες στην ακρόπολη της Αρχαίας Πέλιννας, που βρίσκεται στον Δήμο Φαρκαδόνας, στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων. Στον ιστορικό αυτό χώρο, που έχει μακραίωνη ιστορία και σημαντικό ρόλο στην αρχαιότητα, εκτελούνται εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης του δυτικού τμήματος των τειχών και των βορειοδυτικών πύργων, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΥΠΠΟ.
Η Αρχαία Πέλιννα, μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της Αρχαίας Εστιαιώτιδας, βρίσκεται περίπου 16 χιλιόμετρα ανατολικά των Τρικάλων. Κατά τους ύστερους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους, γνώρισε μεγάλη ακμή, καθώς η παλαιά πόλη μετατράπηκε σε ακρόπολη και το άστυ επεκτάθηκε στην πεδιάδα, προστατευμένο από ισχυρό οχυρωματικό περίβολο. Η κυριαρχία των Μακεδόνων στη Θεσσαλία έληξε με την ήττα του Φιλίππου Ε’, το 197 π.Χ. Στη συνέχεια, η πόλη κατελήφθη από τους Ρωμαίους και περιήλθε σε αφάνεια, αν και η στρατηγική σημασία της διατηρήθηκε και κατά τη βυζαντινή περίοδο.
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη τόνισε ότι «Τα τείχη της Αρχαίας Πέλιννας συγκροτούν ένα από τα σημαντικότερα αρχαία οχυρωματικά έργα της Θεσσαλίας». Η ακρόπολη αποτελεί ένα μνημειακό συγκρότημα, με σπουδαία αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που χρονολογούνται κυρίως στην ελληνιστική περίοδο. Οι επεμβάσεις που εκτελούνται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Τρικάλων διασφαλίζουν την προστασία και αποκατάσταση του μνημείου, με απόλυτο σεβασμό στην αυθεντικότητα του.
Η ακρόπολη, κτισμένη σε φυσικά οχυρή θέση, περιβάλλεται από τείχος τραπεζιόσχημης κάτοψης. Ιδιαίτερη σημασία έχει το βόρειο άκρο της δυτικής πλευράς, όπου διαμορφώνεται ισχυρός προμαχώνας με δύο πύργους. Το κεντρικό τμήμα του δυτικού τείχους είναι αρχαίας κατασκευής και απαιτεί εξειδικευμένη και πολυεπίπεδη αντιμετώπιση.
Στόχος του προγράμματος είναι η αποκατάσταση της δομικής συνοχής των καταλοίπων και η διατήρηση όλων των ιστορικών φάσεων του μνημείου. Προβλέπονται εργασίες στερέωσης της λιθοδομής, ενίσχυσης των ρηγματώσεων και βελτίωσης της αποστράγγισης, ώστε να δημιουργηθεί ένας ασφαλής και προσβάσιμος αρχαιολογικός χώρος.
