Χάλκη, ούτι και ρίζες: ο Haig Yazdjian μιλά για την πραγματική πατρίδα

Χάλκη, ούτι και ρίζες: ο Haig Yazdjian μιλά για την πραγματική πατρίδα

Γεννήθηκε στη Συρία από Αρμένιους γονείς, μεγάλωσε με έντονη την αρμενική μνήμη και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ελλάδα. «Άρα μέσα μου υπάρχουν πολλά σπίτια. Ίσως γι’ αυτό και η μουσική μου δεν μπορούσε ποτέ να χωρέσει σε ένα μόνο γεωγραφικό όριο», λέει ο Haig Yazdjian, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες διεθνώς στη world music, ο οποίος θα φέρει στη Χάλκη τις μουσικές ρίζες της Ανατολικής Μεσογείου, της Αρμενίας και των Βαλκανίων.

Την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, στην Άκρη Λιμανιού του νησιού, ο δεξιοτέχνης στο ούτι Yazdjian θα «μιλήσει» μέσα από μια μουσική που συνδυάζει λυρισμό, τεχνική και έντονη συναισθηματική δύναμη, στο πλαίσιο του 5ου Φεστιβάλ Μουσικής Χάλκης – Δημήτρης Κρεμαστινός. Η διοργάνωση, με τίτλο «Μουσικές Ρίζες», πραγματοποιείται από τις 8 έως τις 12 Σεπτεμβρίου 2026 για πέμπτη φορά υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα.

«Με τα χρόνια καταλαβαίνεις ότι μπορείς να αγαπάς περισσότερους από έναν τόπους χωρίς να αισθάνεσαι ότι προδίδεις κανέναν. Ίσως, τελικά, η πραγματική πατρίδα του ανθρώπου να είναι εκεί όπου αισθάνεται ότι ανήκει», λέει ο ίδιος.

Μαζί του θα βρίσκονται οι Γιώργος Κοντογιάννης στη λύρα, Τάσος Πούλιος στο κανονάκι, Γιάννης Κυριμκυρίδης στα πλήκτρα και Θάνος Χατζηαναγνώστου στα τύμπανα, στήνοντας ένα ηχητικό ταξίδι με ατμοσφαιρικές μουσικές περιπλανήσεις και συνεχείς συναισθηματικές εναλλαγές.

Ο ήχος της ανατολικής Μεσογείου

Η ανατολική Μεσόγειος χαρακτηρίζεται από μετακινήσεις και μεταναστεύσεις πληθυσμών ήδη από την πρώιμη αρχαιότητα. Αν σήμερα ήταν μουσικό κομμάτι, πώς θα ακουγόταν; «Θα είχε πολλούς ήχους μαζί — και ίσως γι’ αυτό θα ήταν δύσκολο κομμάτι», απαντά ο ίδιος. «Θα είχε ούτι, λύρα, κανονάκι, κλαρίνο, κρουστά, φωνές από διαφορετικές γλώσσες. Θα είχε δρόμους, θάλασσα, λιμάνια, προσφυγιά, μετανάστευση, αλλά και γιορτή. Θα είχε και σιωπές».

Για τον μουσικό, το ούτι ξεκίνησε ως ένα μέσο για να πλησιάσει έναν ήχο που αναζητούσε. Στην πορεία, όμως, έγινε κάτι πολύ περισσότερο: έγινε η φωνή του. Ο ίδιος περιγράφει την ιδιαιτερότητα του οργάνου λέγοντας: «Δεν σου επιβάλλει μόνο τι να παίξεις· σε καλεί να ακούσεις. Έχει μέσα του χώρο για ανάσα, μικροδιαστήματα, συναίσθημα. Μετά από τόσα χρόνια συνεχίζει να μου αποκαλύπτει πράγματα. Και αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο με ένα μουσικό όργανο: όσο νομίζεις ότι το γνωρίζεις, τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις ότι δεν το έχεις εξαντλήσει».

Παραδοσιακός οργανοπαίχτης, αλλά ταυτόχρονα ανοιχτός σε νέες μορφές έκφρασης, δίνει και τη δική του ανάγνωση για την παράδοση: «Η παράδοση είναι η αφετηρία, όχι η φυλακή. Η παράδοση πεθαίνει όταν γίνεται μουσείο. Η παράδοση είναι ζωντανή ακριβώς επειδή αλλάζει. Αν δεν αλλάζει, παύει να είναι παράδοση και γίνεται απλώς αναπαράσταση του παρελθόντος».

Πώς δούλεψε με τη Loreena McKennitt

Ο Haig Yazdjian έχει συνεργαστεί με πολλούς σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές, αλλά και με σολίστες διεθνούς κύρους. Ανάμεσά τους βρίσκονται οι Νίκος Πορτοκάλογλου, Νίκος Ξυδάκης, Γιώργος Νταλάρας, Σαβίνα Γιαννάτου, Μαρία Φαραντούρη, Δήμητρα Γαλάνη, Έλλη Πασπαλά, David Lynch, Γιώτης Κιουρτσόγλου, Θοδωρής Κοτονιάς, Μιχάλης Νικολούδης, Dave Spilain, Omar Faruk Tekbilek, Djivan Gasparyan, Ara Dinkjan, Theodossii Spassov, Glen Velez και άλλοι.

Το 2005 επιλέχθηκε από τη Loreena McKennitt και συμμετείχε, μαζί με μια επίλεκτη ολιγομελή ομάδα Ελλήνων δεξιοτεχνών, στον δίσκο της An Ancient Muse, που ηχογραφήθηκε στα θρυλικά Real World Studios του Peter Gabriel. Για τη συνεργασία με την Καναδή μουσικό, η οποία έχει πουλήσει περισσότερους από 14 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, θυμάται: «Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη εμπειρία, γιατί ξαφνικά βρέθηκα μέσα σε έναν μουσικό κόσμο που ήταν ταυτόχρονα πολύ διαφορετικός και πολύ οικείος. Θυμάμαι ιδιαίτερα την αίσθηση που υπήρχε στις ηχογραφήσεις: άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, με διαφορετικά όργανα και διαφορετικές μουσικές καταβολές προσπαθούσαμε να βρούμε έναν κοινό ήχο. Αυτό που μου άρεσε στη Loreena είναι ότι άκουγε πραγματικά. Δεν ήθελε απλώς έναν μουσικό για να παίξει

Loading

Play