Δέκα νέες ταινίες φέρνει το πρόγραμμα της εβδομάδας, σε μια περίοδο όπου το κοινό δείχνει μάλλον επιφυλακτικό στις πρώτες εβδομάδες του φθινοπώρου. Περιπέτειες με εμπορικές προσδοκίες, τίτλοι από διεθνή φεστιβάλ, ελληνικά βραβευμένα ντοκιμαντέρ, παιδικά animation και μια κλασική επανέκδοση συνθέτουν το παζλ, με κορυφαία την επιστροφή του αριστουργηματικού δράματος του Γουίλιαμ Γουάιλερ, Τα Καλύτερα Χρόνια της Ζωής Μας.
Η Καλή Αδελφή
(The Good Sister) Δραματική ταινία γερμανικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σάρα Μίρο Φίσερ, με τους Άντον Βέιλ, Μαρί Μπλόχινγκ, Προσκάτ Μαντανί, Λόρα Μπάλτσερ κ.ά.
Η νεαρή Γερμανίδα σκηνοθέτιδα Σάρα Μίρο Φίσερ κάνει ένα πολλά υποσχόμενο πρώτο βήμα στη μεγάλου μήκους μυθοπλασία και βρέθηκε αμέσως στο Πανόραμα της 75ης Μπερλινάλε.
Με μια ιδέα που εξετάζει τον ρόλο των ανθρώπων γύρω από δράστες σεξουαλικής βίας, η Φίσερ ενσωματώνει και βιωματικά στοιχεία από τη δική της ζωή, ξανακοιτάζοντας τη στενή σχέση με τον αδελφό της. Την απασχολεί περισσότερο η συναισθηματική αντίδραση όσων βρίσκονται δίπλα σε κατηγορούμενους για σεξουαλικές επιθέσεις και λιγότερο το νομικό πλαίσιο και οι διαδικασίες που αφορούν τη σεξουαλική κακοποίηση. Μπορεί κανείς να αποδεχθεί κάτι ξένο και εγκληματικό για έναν άνθρωπο που έχει πείσει για την ενάρετη ζωή του; Και πώς το διαχειρίζεται αυτό χωρίς να προδώσει τον εαυτό του; Σε αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να απαντήσει η ταινία, η οποία, παρά τις αδυναμίες μιας άπειρης δημιουργού, δείχνει αυτοπεποίθηση ως προς το θέμα και τον τρόπο που το προσεγγίζει, χωρίς κλισέ και ευκολίες.
Η Ρόουζ, μόλις βγει από μια αποτυχημένη σχέση και αφού έχει χάσει το διαμέρισμά της, μετακομίζει στον μεγαλύτερο αδελφό της, τον Σάμι, ξαναβρίσκοντας τη στενή σχέση που είχαν ως παιδιά. Όταν όμως ο Σάμι κατηγορείται για βιασμό από άλλη γυναίκα και καλείται να καταθέσει στην αστυνομία, η Ρόουζ δεν ξέρει πώς να αντιδράσει ούτε πώς να διαχειριστεί τα συναισθήματά της. Ως ένα βαθμό μπλεγμένη στην υπόθεση του αδελφού της, ως ακουστική μάρτυρας, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει όσα θεωρούσε δεδομένα, ενώ την ίδια στιγμή αποφασίζει πώς θα συνεχίσει τη ζωή της.
Πρόκειται για σφιχτοδεμένο ψυχολογικό δράμα που ξεδιπλώνει, χωρίς βιασύνη, το δύσκολο παρελθόν των δύο αδελφών και τον ρόλο της κακοποιητικής μητέρας τους, ισορροπώντας στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στους στενούς οικογενειακούς δεσμούς και την ηθική ακεραιότητα. Η Φίσερ χτίζει υπομονετικά και ώριμα τη σταδιακή ένταση και, με τη χρήση αρκετών φλας μπακ, εστιάζει στο ηθικό βάρος που σηκώνει η πρωταγωνίστρια, η ιδιαίτερα ικανοποιητική Μαρί Μπλόχινγκ.
Ένα τολμηρό ντεμπούτο, με στοχαστική και διεισδυτική ματιά, που δείχνει πως ένα τραύμα, όσο βαθύ κι αν είναι, πρέπει να βγαίνει στο φως, να αντιμετωπίζεται με θάρρος και να μη μετατρέπεται σε μια σκοτεινή παρένθεση σιωπής και ανομολόγητης συγχώρεσης.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η άνοιξη στο Βερολίνο φέρνει νέα ξεκινήματα, αλλά έχει και τα σκοτεινά της σημεία. Όταν ο Σαμ κατηγορείται για βιασμό, η αδερφή του, η Ρόουζ, καλείται να καταθέσει στην αστυνομική έρευνα εναντίον του. Αντιμέτωπη με άβολα ερωτήματα, τα συναισθήματα της Ρόουζ για τον μεγαλύτερο αδερφό της δοκιμάζονται.
Έτσι Ξαφνικά
(Soudain) Δραματική ταινία γαλλικής και ιαπωνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, με τους Τάο Οκαμότο, Βιρζινί Εφιρά, Κιόζο Ναγκάτσουκα, Κοντάι Κουροσάκι, Ζαν-Σαρλ Κλισέ, Μαρί Μπουνέλ κ.ά.
Ένα φιλμ γεμάτο ανθρωπιά, συναισθηματικό βάρος, ποιητικό ύφος και αριστοτεχνικά πλάνα, είναι η τελευταία δουλειά του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, στην πρώτη του γαλλόφωνη παραγωγή. Θα μπορούσε να ιδωθεί και ως ένα κήρυγμα απέναντι στον άτεγκτο καπιταλισμό και υπέρ της καλοσύνης και της φροντίδας προς τους ανήμπορους συνανθρώπους. Ο Ιάπωνας δημιουργός, του εξαιρετικού ρομάντζου «Η Διπλή Ζωή της Ασάκο» και του βραβευμένου με Όσκαρ «Drive my Car», έχει ήδη δείξει τον βαθύ ανθρωπισμό του και τη διακριτή κινηματογραφική του ματιά, όταν καταπιάνεται με την ανθρώπινη ψυχή και την αποξένωση.
Βασισμένος στο βιβλίο «You and I – The Illness Suddenly Get Worse» των Μακίκο Μιγιάνο και Μάχο Ισόνο, που αναφέρεται στην αλληλογραφία μιας φιλοσόφου με καρκίνο τέταρτου βαθμού και μιας ανθρωπολόγου γύρω από την ασθένεια, τη φροντίδα και τον θάνατο, το μεταφέρει σε έναν γαλλικό οίκο ευγηρίας, θέλοντας να αναδείξει τις απάνθρωπες περικοπές του κράτους εις βάρος των ηλικιωμένων, των ανήμπορων αλλά και όσων εργάζονται εκεί.
Στον οίκο ευγηρίας «Ο Κήπος της Ελευθερίας», διευθύντρια είναι η Μαριλού, η οποία προσπαθεί να εφαρμόσει μια υπαρκτή μέθοδο φροντίδας για ηλικιωμένα άτομα ή ασθενείς με άνοια, που προκρίνει την εξατομικευμένη και υπομονετική περιποίησή τους. Μια μέθοδος πολύ αποτελεσματική, αλλά ακριβή. Έτσι, μετά τις περικοπές που ζητά η διοίκηση, η Μαριλού βρίσκεται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά, καθώς από τη μία προσπαθεί να ανταποκριθεί στις περικοπές και να πείσει τους χρηματοδότες να επενδύσουν στον οίκο ευγηρίας, ενώ οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται επειδή το σύστημα τους επιβαρύνει επιπλέον και έχουν αρχίσει να εξαντλούνται από τις συνθήκες εργασίας. Παρότι δείχνει αποκαμωμένη από όλη αυτή την περιπέτεια, η τυχαία συνάντησή της με μια Γιαπωνέζα σκηνοθέτιδα, που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, θα της δώσει κουράγιο για να συνεχίσει τον αγώνα της.
Όπως πάντα, το σύμπαν που περιγράφει ο Χαμαγκούτσι διαθέτει την ποιητική του αισθητική, με κοντινά πλάνα σε λαμπερά πρόσωπα, φως, ζεστασιά και τρυφερότητα, όμως ο χρόνος κυλά πολύ αργά και αδικαιολόγητα, ξεπερνώντας τις τρεις ώρες. Η φλυαρία, μαζί με την επανάληψη και την απουσία έστω μιας μικρής ανατροπής, θυμίζει την επίπεδη γραμμή στο μόνιτορ των ζωτικών λειτουργιών. Το φιλμ ξεκινά και τελειώνει με έναν γλυκερό διδακτισμό, έναν ύμνο στην ενσυναίσθηση, τον αλτρουισμό και το καλό απέναντι στο κακό. Υπάρχουν ορισμένα υπέροχα πλάνα και κάποιες δυνατές στιγμές, όμως τόσο το φλύαρο σενάριο όσο και η εμμονή στη λεπτομέρεια και η ατέλειωτη διάρκεια μάλλον εξαντλούν και τον πιο καλοπροαίρετο θεατή.
Στα συν της ταινίας μπαίνουν οι δύο ερμηνείες των πρωταγωνιστριών, της πάντα πληθωρικής και λαμπερά θελκτικής Βιρζινί Εφιρά και της σχεδόν αραχνοΰφαντης Τάο Οκαμότο, οι οποίες κέρδισαν το βραβείο καλύτερου γυναικείου ρόλου στο φεστιβάλ Καννών.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Μαριλού, διευθύντρια της οίκου ευγηρίας στο Παρίσι, αγωνίζεται για μια πιο ανθρώπινη φροντίδα των ηλικιωμένων, υιοθετώντας τη μέθοδο «Humanitude», παρά της αντιστάσεις της ομάδας της. Η γνωριμία της με τη Μαρί Μορισάκι, μια Γιαπωνέζα θεατρική συγγραφέα, αλλάζει τη ζωή της.
Η Πτώση της Φάλαινας
(Whalefall) Θρίλερ αμερικανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Μπράιαν Ντάφιλντ, με τους Όστιν Έιμπραμς, Έμιλι Ρουντ, Τζος Μπρόλιν, Ελίζαμπεθ Σου, Τζέιν Λιβάι, Τζον Ορτίζ κ.ά.
Ένα καλοδουλεμένο χολιγουντιανό θρίλερ επιβίωσης, που καλό είναι να το αποφύγουν οι κλειστοφοβικοί, αφού μεγάλο μέρος του διαδραματίζεται στην κοιλιά μιας τεράστιας φάλαινας φυσητήρα, δημιουργώντας αποπνικτική αίσθηση, στα όρια της ασφυξίας.
Βασισμένος στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Ντάνιελ Κράους, που κυκλοφόρησε το 2023, ο σχεδόν άγνωστος Μπράιαν Ντάφιλντ («Καμιά Σωτηρία»), γνωρίζοντας τους κώδικες του θρίλερ, βουτά στα βαθιά και ακόμη περισσότερο στην κοιλιά ενός κήτους, συγγενή των δελφινιών, που προσφέρει πολλά στο θαλάσσιο περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι, τόσο στο βιβλίο όσο και στο σενάριο, το θαλάσσιο κήτος δεν εμφανίζεται ως «δαίμονας» ή ως απειλή για τον άνθρωπο, αλλά ως ένας ήρωας που κερδίζει τη συμπάθειά μας, όσο κι αν το μέγεθός του προκαλεί δέος.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Τζέι Γκάρντινερ καταδύεται ανοιχτά της κεντρικής ακτής της Καλιφόρνιας αναζητώντας τα λείψανά του και βρίσκεται αντιμέτωπος με μια αδιανόητη δοκιμασία, όταν καταπίνεται κατά λάθος από μια τεράστια φάλαινα φυσητήρα. Παγιδευμένος στο εσωτερικό του κήτους και με λιγότερο από μία ώρα οξυγόνου στη διάθεσή του, ο Τζέι συνειδητοποιεί ότι τα σκληρά μαθήματα που του δίδαξε ο πατέρας του ίσως είναι το κλειδί για την επιβίωση και την απόδρασή του από τη φάλαινα.
Με προσεγμένα γυρίσματα μέσα στη φάλαινα και αρκετά καλή, πειστική δουλειά στα ψηφιακά εφέ, το φιλμ κινείται με ρυθμό και ανεβάζει την αγωνία, παρά τις στουντιακές συμβάσεις, ενώ το ασφυκτικό περιβάλλον αποδίδεται στα όρια της αντοχής του κοινού. Η περιπέτεια για την επιβίωση του ήρωα κρατά την αγωνία ως το τέλος, αν και η σχέση πατέρα-γιου αναδεικνύεται κάπως επιφανειακά.
Καλή η επιλογή του Μπράιαν Ντάφλιν να παρουσιάσει τη φάλαινά του ως το αντίθετο της ιστορίας του περίφημου κλασικού φιλμ τρόμου του Σπίλμπεργκ «Τα Σαγόνια του Καρχαρία» (χωρίς βεβαίως να μπορούν να γίνουν συγκρίσεις), όπως και η επιλογή του νεαρού ανερχόμενου ηθοποιού Όστιν Έιμπραμς στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Αναζητώντας τα λείψανα του πατέρα του στα βάθη της θάλασσας, ο Τζέι βρίσκεται αντιμέτωπος με μια αδιανόητη δοκιμασία, όταν καταπίνεται από μία τεράστια φάλαινα. Παγιδευμένος στο εσωτερικό του κήτους και με λιγότερο από μία ώρα οξυγόνου στη διάθεσή του, ο Τζέι συνειδητοποιεί ότι τα σκληρά μαθήματα που του δίδαξε ο πατέρας του ίσως αποτελούν το κλειδί για την επιβίωσή του.
Η Βαλίτσα
Αστυνομική κωμωδία ελληνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαθανάση, με τις Ναταλία Τσαλίκη, Αναστασία Παντούση, Λίλα Μπακλέση, Βάσω Καβαλιεράτου, Τόνια Σωτηροπούλου και τους Δημήτρη Μοθωναίο, Σπύρο Σουρβίνο, Αποστόλη Τότσικα κ.ά.
Για τα δεδομένα της ελληνικής παραγωγής και ενός είδους που μάλλον δεν προτιμούν ιδιαίτερα οι σκηνοθέτες μας, η σύγχρονη αστυνομική κωμωδία του νεοφώτιστου Δημήτρη Παπαθανάση δεν περνά απαρατήρητη. Χωρίς να ξεφεύγει πάντα από την τηλεοπτική αισθητική και τα τετριμμένα, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του έχει ενδιαφέρον κυρίως για τη φρέσκια ματιά της πάνω σε μια γυναικοπαρέα και τους χαρακτήρες της, τους οποίους πλάθει με φροντίδα και συμπάθεια.
Τρεις φίλες, η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Alice & the bunnies Αλίκη, η ηθοποιός Μαρίνα και η λογίστρια Βάσω, συνοδεύουν την αγαπημένη τους γειτόνισσα, χήρα ιατρού και δεινή χειρίστρια εφαρμογής AI, κυρία Στέλλα, σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά. Λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση, οι τρεις φίλες ανακαλύπτουν στις τουαλέτες μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα, δίπλα στο πτώμα μιας δημοσιογράφου, και οι ζωές τους αλλάζουν μοιραία. Από εκεί και πέρα, γίνονται στόχος μιας σπείρας απατεώνων, σε ένα γαϊτανάκι παρεξηγήσεων και ανατροπών.
Η φαντασίωση πολλών ανθρώπων ότι θα βρουν μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα και θα λύσουν το πρόβλημα της ζωής τους, εδώ μετατρέπεται σε σχόλιο για τη διάψευση των ονείρων και τις εφήμερες αποφάσεις που μπορούν να τους σημαδέψουν.
Με στο σενάριο την έμπειρη Κατερίνα Μπέη και σύμβουλο τον Άγγελο Φραντζή, δημιουργούς της τεράστιας επιτυχίας «Ευτυχία», ο Παπαθανάσης τα καταφέρνει καλά μέχρι ένα σημείο, όμως εκεί που θα έπρεπε να σκάψει βαθύτερα στην ιστορία του και να εισχωρήσει στο κοινωνικό γίγνεσθαι, μένει σε αρκετά φαρσικά σκετς και αστείες ατάκες που λίγες φορές βρίσκουν στόχο.
Το πολυπρόσωπο καστ άλλοτε πατά στην αρχική ιδέα και στη χαριτωμένη ιστορία και άλλοτε γλιστρά στην τηλεοπτική μανιέρα, ενώ συμπαθητική είναι και η μουσική του Κωστή Μαραβέγια.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Τρεις νεαρές κοπέλες και στενές φίλες συνοδεύουν την αγαπημένη τους γειτόνισσα, χήρα ιατρού και δεινή χειρίστρια εφαρμογής AI, σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά. Λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση, οι τρεις φίλες ανακαλύπτουν στις τουαλέτες μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα, δίπλα στο πτώμα μιας γυναίκας, και οι ζωές τους παίρνουν μοιραία άλλη τροπή.
Θυσία
(Sacrifice) Σάτιρα βρετανικής και ελληνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ρομέν Γαβράς, με τους Κρις Έβανς, Άνια Τέιλορ-Τζόι, Βενσάν Κασέλ, Σάλμα Χάγιεκ, Σαμ Ρίτσαρντσον, Charli XCX, Τζέιντ Κρουτ, Αμπίκα Μοντ, Μίριαμ Σίλβερμαν, Τζον Μάλκοβιτς, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης κ.ά.
Με βαρύ όνομα, εμπειρία στα μουσικά βίντεο κλιπ και επιτυχία στη διαφήμιση, ο Ρομέν Γαβράς, του οποίου το σινεμά δεν αποφεύγει ποτέ τις γωνίες και ξεχωρίζει για τη γλώσσα του, βάζει εδώ, στην τέταρτη ταινία του, στο στόχαστρο τις ελίτ. Με καστ που θα ζήλευε και το Χόλιγουντ, από τον Κρις Έβανς, τον Βενσάν Κασέλ και τη Σάλμα Χάγιεκ μέχρι την Άνια Τέιλορ-Τζόι και τον Τζον Μάλκοβιτς, επιχειρεί να ξεσκεπάσει με ωμό και κατάμαυρα χιουμοριστικό τρόπο τη high society, που δεν αρκείται μόνο στα προνόμιά της και στην προκλητική συμπεριφορά της, αλλά ζητά και την αναγνώριση της φιλανθρωπίας ή την προβολή της υποκριτικής οικολογικής της συνείδησης.
Η αρχική ιδέα του σεναρίου, που υπογράφουν ο Γαβράς και ο Γουίλ Άρμπερι, έχει ενδιαφέρον και μοιάζει με μια διασκεδαστική σάτιρα που θα φωτίσει το γελοίο πρόσωπο των ισχυρών της υψηλής κοινωνίας, καλά κρυμμένο πίσω από το δημόσιο προσωπείο τους. Όσο όμως προχωρά το φιλμ, χάνει τη συνοχή του, γίνεται χαοτικό, πρόχειρο και κατά στιγμές γκροτέσκο, πέρα από την εμφανή διάθεση του ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη για ξέφρενη πλάκα.
Μετά τον μυστηριώδη θάνατο της μητέρας τους, η Τζόαν και τα αδέλφια της είναι πεπεισμένοι ότι μια αρχαία προφητεία τούς έχει επιλέξει για ένα μεγάλο καθήκον: να εξαγνίσουν τη Γη. Για να το πετύχουν, εισβάλλουν σε ένα πολυτελές φιλανθρωπικό γκαλά, όπου διασημότητες και μεγιστάνες γιορτάζουν «για καλό σκοπό». Οι συμμετέχοντες μοιάζουν περισσότερο με καλεσμένους σε ένα δυνατό χολιγουντιανό πάρτι παρά σε μια σοβαρή συνάθροιση για τη σωτηρία του περιβάλλοντος. Εκεί βρίσκεται ο ηθοποιός Μάικ Τάιλερ, ο αδιάφορος σταρ πολλών επιτυχημένων ταινιών δράσης, που περνά υπαρξιακή κρίση. Θέλει να εκφωνήσει μια εμπνευσμένη ομιλία ζητώντας πραγματική απάντηση στην κλιματική αλλαγή και, ταυτόχρονα, να επαναπροσδιορίσει το εμπορικό του σήμα. Ωστόσο, θα βρεθεί ανάμεσα στους τρεις απαχθέντες που προορίζονται για μια τελετουργική θυσία. Καθώς η βραδιά εξελίσσεται σε ένα αναπάντεχο παιχνίδι ζωής και θανάτου, οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με όσα πιστεύουν και με όσα είναι πραγματικά διατεθειμένοι να θυσιάσουν.
Μετά την εισαγωγή, που ξεχωρίζει για το μαύρο χιούμορ της αλλά και την έξαψη ενός μακρού καλαμπουριού με στόχευση, το φιλμ γρήγορα κατρακυλά προς τη χοντρή φάρσα, ενώ οι χαρακτήρες, συχνά σαν καρτούν, μοιάζουν αναιμικοί και πρόχειρα σχεδιασμένοι. Και δεν φτάνουν μόνο αυτά τα ατοπήματα: το τραχύ και ακατάστατο μοντάζ, μαζί με τις ερμηνείες-ξεπέτα, μετατρέπουν την ταινία σε αχταρμά ιδεών και εικόνων.
Ο Κρις Έβανς, που αφήνει πίσω τη στολή του υπερήρωα, είναι ο μόνος που διασώζεται από το καστ, ο Κασέλ, ως δισεκατομμυριούχος μεγιστάνας, κάνει αγγαρεία, η Άνια Τέιλορ-Τζόι, ως τρομοκράτισσα, φλερτάρει επικίνδυνα με την υπερβολή, η Σάλμα Χάγιεκ δεν αξιοποιείται όσο ίσως θα έπρεπε και ο Μάλκοβιτς, όπως και οι περισσότεροι, μοιάζει σαν να πέρασε απλώς από εκεί.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Τρία αδέλφια, πιστεύοντας ότι για να σώσουν τη γη πρέπει να θυσιάσουν τρία άτομα, εισβάλλουν σε ένα γκαλά για το περιβάλλον, απαγάγοντας τρεις υψηλούς καλεσμένους, έναν σταρ του Χόλιγουντ, έναν δισεκατομμυριούχο και μία χορεύτρια, που βρέθηκε στη λάθος πλευρά της ιστορίας.
ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ
Street Fighter
(Street Fighter) Το γνωστό βιντεοπαιχνίδι επιστρέφει -για τρίτη φορά- στις μεγάλες οθόνες και στη δεκαετία του 1990, με ζωντανή καταιγιστική δράση, πολύ ξύλο, αναμενόμενα καλαμπούρια και όλους τους σταρ του είδους. Σκηνοθετημένο από τον Κιτάο Σακούραϊ, το φιλμ, που προσφέρει απενοχοποιημένη διασκέδαση για δύο ώρες, θέλει τους αποξενωμένους πλέον μαχητές Ρίου και Κεν Μάστερς να επιστρέφουν στη μάχη, όταν τους προσλαμβάνει η μυστηριώδης Τσου Λιν για το επόμενο παγκόσμιο τουρνουά βιαιότητας και οργής. Πίσω όμως από αυτή τη μάχη κρύβεται μια θανατηφόρα συνωμοσία, που τους αναγκάζει να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλο και τους δαίμονες του παρελθόντος. Η φροντισμένη αμερικάνικη παραγωγή του 2026, πέρα από τα καλοσχεδιασμένα εφέ, διαθέτει και αρκετούς γνωστούς επαγγελματίες παλαιστές, ενώ παίζουν και οι Νόα Σεντινέο, Άντριου Κότζι, Καλίνα Λιάνγκ, Τζο Ανόαϊ, Ντέιβιντ Νταστμαλτσιάν, Κόντι Ρόουντς, Άντριου Σουλτς, Έρικ Αντρέ, Βιντούτ Τζαμγουάλ, Ολιβιέ Ρίχτερς, 50 Σεντ, Τζέισον Μομόα κ.ά.
Μπαλωματούλης
(Stitch Head) Χαριτωμένο αλλά και «ψαγμένο» animation γερμανικής και βρετανικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Στιβ Χάντσον, βασισμένο στην ομώνυμη σειρά παιδικών βιβλίων του Γκάι Μπας. Πρόκειται για μια γλυκιά παραλλαγή του μύθου του Φρανκεστάιν, με φόντο τη διαφορετικότητα, την αποδοχή και την ανάγκη ένταξης στην κοινότητα, και ήρωα τον Μπαλωματούλη, που ζει κρυφά από τον έξω κόσμο και φροντίζει τους τερατόμορφους φίλους του. Το φιλμ προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά με τις φωνές των Άρη Δελαγραμμάτικα, Ανδρέα Ευαγγελάτου, Στέλιου Ψαρουδάκη, Νικολέτας Κουνενιδάκη, Βασίλη Παπαστάθη, Ακίνδυνου Γκίκα κ.ά.
Ο Ασχημογλυκούλης
(Mochy, le Chien le Plus Moche du Monde) Το δεύτερο και επίσης καλοφτιαγμένο animation της εβδομάδας, από το βραβευμένο βελγικό στούντιο nWave και σε σκηνοθεσία των Γιανίς Μπελάντ και Ζερεμί Ντεγκρισόν. Ο Ασχημογλυκούλης, ο πιο άσχημος σκύλος στον κόσμο αλλά και ο πιο αγαπημένος, ονειρεύεται να διαγωνιστεί στο σόου για τον καλύτερο σκύλο και να βρει επιτέλους μια οικογένεια. Το φιλμ προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.
Γεννημένος Δύο Φορές
Ελληνικό βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου, γύρω από την ιστορία του Εβραίου επιζήσαντα Σιμόν Γκρονόφσκι, ο οποίος σε ηλικία 11 χρόνων πήδησε από την αγκαλιά της μητέρας του και έξω από το τρένο με προορισμό το Άουσβιτς, για να γλιτώσει από το κολαστήριο. Σήμερα παίζει ακόμη τζαζ και μιλά σε σχολεία για τις εμπειρίες και τις μνήμες του. Το σημαντικότερο, όμως, είναι η φιλία που αναπτύσσει με τον γιο ενός διαβόητου ναζί και δραστήριου αντιφασίστα, αναδεικνύοντας την έννοια της συγχώρεσης σε όλο της το μεγαλείο.
Δεν Κοστίζει Τίποτα
Το πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ της Μαίρης Μπουλή, που απέσπασε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Μια κοπέλα που προσπαθεί να επιβιώσει στην Αθήνα, ενώ δουλεύει σε μπαρ και θέλει να γίνει χορεύτρια μπαλέτου, αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων. Για κάποιους πρόκειται για πράξη αλτρουισμού, για άλλους για οικονομική ανάγκη, ενώ για την ίδια είναι μια εσωτερική σύγκρουση.
Τα Καλύτερα Χρόνια της Ζωής μας
(The Best Years of Our Lives) Δεν είναι απλώς ένα κλασικό χολιγουντιανό αντιπολεμικό δράμα, αλλά κάτι πολύ περισσότερο αυτό το αριστουργηματικό φιλμ, που φέρει τη βαριά υπογραφή του Γουίλιαμ Γουάιλερ και επιστρέφει σε επανέκδοση 80 χρόνια από την πρεμιέρα του. Παίρνοντας το σενάριο-κομψοτέχνημα του Ρόμπερτ Σέργουντ, ο Γουάιλερ διεισδύει στην καταρρακωμένη ψυχοσύνθεση τριών βετεράνων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που επιστρέφουν στην πατρίδα τους και αδυνατούν να προσαρμοστούν στην πολιτική ζωή, στην οικογένεια και στον περίγυρο. Αφήνοντας στην άκρη κάθε μελοδραματισμό και αποφεύγοντας την εθνικιστική υπερηφάνεια της εποχής, ο δημιουργός των «Μπεν Χουρ», «Διακοπές στη Ρώμη» και τόσων άλλων εξαίσιων ταινιών χτίζει ανεπανάληπτους και απόλυτα πειστικούς χαρακτήρες, αποτυπώνει μοναδικά την αποξένωση, τη βαθιά πικρία μιας ολόκληρης γενιάς και τα ψυχικά τραύματα των ηρώων του, που, έχοντας σφυρηλατήσει στα πεδία των μαχών μια αδελφική φιλία, στηρίζουν ο ένας τον άλλο για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή.
Φιλμ τεράστιας καλλιτεχνικής και αισθητικής αξίας, με καθοριστική συμβολή του διευθυντή φωτογραφίας Γκρεγκ Τόλαντ και ερμηνείες για σεμινάριο από τους Φρέντερικ Μαρτς, Ντέινα Άντριους, Βιρτζίνια Μάγιο, Μίρνα Λόι, Τερεζα Ράιτ και Χάρολντ Ράσελ, έναν πραγματικό βετεράνο που έχασε τα χέρια του στον πόλεμο και κέρδισε το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία κέρδισε ακόμη έξι Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Φωτογραφίας και Α Ανδρικού Ρόλου, για τον υπέροχο Φρέντερικ Μαρτς.
Χάρης Αναγνωστάκης
*Φωτογραφία από την ταινία «Η Καλή Αδελφή» – Πηγή Φωτογραφίας: Cinobo
