Ομιλία της Κυριακής Μάλαμα στην Ολομέλεια της Βουλής (4.2.2026) για το σχέδιο νόμου σχετικά με τη νόμιμη μετανάστευση, την ενιαία άδεια διαμονής και εργασίας και τις αλλαγές στον Κώδικα Μετανάστευσης.
Αναλυτικά η ομιλία της κας. Κυριακής Μάλαμα:
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε και εκφράζω την βαθύτατη οδύνη μου για τα θύματα, τους νεκρούς και τους τραυματίες της τραγωδίας αυτής στη Χίο.
Ο ανθρωπισμός δεν έχει σύνορα.
Η προστασία του θεμελιώδους δικαιώματος της ζωής είναι η κυρίαρχη αξία του διεθνούς δικαίου.
Γι αυτό λοιπόν αναμένουμε το επίσημο πόρισμα των αιτιών αυτής της τραγωδίας και επαναλαμβάνουμε ότι μια ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική χωρίς ανθρωπιστική διάσταση φέρνει θύματα, φέρνει θύματα και φέρνει πόνο, πολύ πόνο.
Ας ελπίσουμε ότι θα χύσει άπλετο φως για τα αίτια αυτής της τραγωδίας.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές.
Έχουμε μπροστά μας ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει έναν και μοναδικό στόχο.
Να χαϊδέψει ακροδεξιά αυτιά για να εξυπηρετήσει τον μικροπολιτικό σχεδιασμό της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Υπουργός Μετανάστευσης επιστρατεύει για ακόμα μια φορά τις ιδεολογικές του αναφορές για να στηρίξει το τραμπικό αφήγημα της κυβέρνησης.
Το νομοθέτημα που έχουμε μπροστά μας ξεχειλίζει πραγματικά από επικοινωνιακή ανθρωποφαγία.
Επιτρέψτε μου την έκφραση.
Έχετε βαλθεί, πραγματικά αυτή η κυβέρνηση έχει βαλθεί να καταστήσει όλους τους ανθρώπους λαθραίους, συντασσόμενη πάντα με τις επιταγές των ομοϊδεατών της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλού.
Το ίδιο έπραξε και πρόσφατα με το προηγούμενο νομοθέτημα, το οποίο ακολούθησαν οι αποκρουστικές εικόνες στοιβαγμένων ανθρώπων, απελπισμένων ανθρώπων σε φρικτές συνθήκες διαβίωσης και σήμερα η κυβέρνηση επιτίθεται ξανά στις θεμελιώδεις ανθρώπινες αυτές αξίες.
Εχθρός της στις σελίδες αυτού του νομοσχεδίου είναι οι μετανάστες που χάνουν τη δουλειά τους, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που τελειώνουν το ελληνικό σχολείο και οι φορείς που βοηθούν στην ανθρωπιστική διαχείριση του μεταναστευτικού στο πεδίο. Όμως η μόνη διάταξη του νομοσχεδίου που κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση είναι εκείνη που επιτρέπει στους αλλοδαπούς να έρχονται στις χώρες μας στη χώρα μας ως πελάτες των κολεγίων.
Μόνο αυτούς θέλει η κυβέρνηση, τους πελάτες των κολεγίων με τις διατάξεις της κυβέρνησης.
Αν ένας μετανάστης χάσει τη δουλειά του, τότε χάνει και τη νόμιμη διαμονή τους στη χώρα, ξέρετε με απλά λόγια, αυτό λέγεται θεσμοθέτηση της δουλειάς, όλοι οι άνθρωποι από τρίτες χώρες που εργάζονται στην Ελλάδα από σήμερα μετατρέπονται κυριολεκτικά σε έρμαια της εκάστοτε εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Αυτός είναι ο στόχος της διάταξης να δημιουργήσει έναν χώρο γκρίζας ζώνης δικαιωμάτων για τις ανάγκες ενός παρασιτικού κυριολεκτικά κεφαλαίου στη χώρα μας, επιζήμιο για τη χώρα μας αλλά και για την οικονομία μας στην ίδια κατεύθυνση και η διάταξη με την οποία καταργείται η δυνατότητα άδειας διαμονής για τα παιδιά που τελειώνουν το ελληνικό σχολείο.
Οι μεγαλύτερες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, οι θεσμικοί φορείς και οι φορείς της διεθνούς ανθρωπιστικής προστασίας κατακεραυνώνουν τη διάταξη αυτή.
Εσείς δεν ακούτε όμως τίποτα; Μα, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα πρέπει να κινηθούμε αντίθετα αντίθετα τελείως αντίθετα από αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει αντιθέτως, να γενικεύσουμε τη διάταξη αντί να την καταργήσουμε θα πρέπει το σχολείο να λειτουργεί σαν κίνητρο σαν παράγοντας ενσωμάτωσης κυριολεκτικά και ενδυνάμωσης της κοινωνίας.
Θέλουμε όλα τα παιδιά να σπουδάζουν στο ελληνικό σχολείο για να μην καταλήγουν στο πεζοδρόμιο και ταυτόχρονα να προσφέρουν στην ελληνική εκπαίδευση την πολυπολιτισμικότητα εκείνη που θα κάνει τις γενιές μας να προχωρούν μπροστά, όπως κάναμε εμείς ως παιδιά μεταναστών όταν βρισκόμασταν στις χώρες της Ευρώπης.
Αυτό κάναμε.
Και παράλληλα το νομοσχέδιο συνεχίζει το ακροδεξιό αφήγημα των δήθεν κακών ΜΚΟ.
Το αφήγημα αυτό το κάνετε κυρίαρχο στην προσέγγισή σας, αλλά είναι άκρως παραπλανητικό.
Κυριολεκτικά το έχουμε πει και το ξαναλέμε.
Η αλήθεια στο πεδίο είναι εδώ και 30 χρόνια, είναι στο πεδίο χωρίς την κοινωνία των πολιτών και χωρίς τους μη κυβερνητικούς φορείς.
Δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να διαχειριστεί το προσφυγικό.
Ο λόγος είναι πολύ απλός το κράτος εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζει, έχει αποσυρθεί από όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δομές και προστασίες και προστασία γενικότερα του ανθρώπου.
Δεν υπάρχει κράτος να φροντίζει τους ανθρώπους, δεν υπάρχει κράτος να διαχειριστεί τις δομές, δεν υπάρχει κράτος να μεριμνήσει για διοικητικές διαδικασίες και τώρα έρχεστε και με τη σφραγίδα του νομοσχεδίου να τα καταργήσετε ακόμη μια φορά.
Όλα αυτά το επιτελικό κράτος λοιπόν τελικά είναι ανύπαρκτο.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, εμείς λέμε ότι το στο προσφυγικό, όπως και στην διαχείριση όλων των ζητημάτων κοινωνικής προστασίας στο πεδίο θα πρέπει πραγματικά να γίνει και να φτιαχτεί το κράτος μόνο στο πεδίο.
Μέχρι τότε το κράτος θα πρέπει να συμβάλει με θεσμική ενδυνάμωση τους φορείς αυτούς που ασχολούνται με αυτά τα θέματα.
Το βασικό ερώτημα για τον υπουργό μετανάστευσης, όμως είναι ένα.
Από τότε που ανέλαβε πραγματικά ας μας απαντήσει, έχει μειωθεί ή έχει αυξηθεί η παράνομη μετανάστευση έχει αυξηθεί, έχουν μειωθεί ή έχουν αυξηθεί τα προβλήματα; Όταν καθιστάς διοικητικά ανύπαρκτο έναν άνθρωπο σημαίνει ότι τον εξαφανίζεις.
Όχι κύριε υπουργέ, ο άνθρωπος είναι εκεί και είναι εκεί με κεφαλαία γράμματα.
Και όπως έλεγε και ο αείμνηστος καθηγητής Τσολάκης, Άνω Θρώσκω όπωπα, μετάφραση από τα αρχαία ελληνικά ψηλά, σηκώνω την όψη.
Αυτό είναι ο άνθρωπος ψηλά σηκώνω την όψη και εμείς εδώ όχι απλώς δεν σηκώνουμε ψηλά την όψη τους βυθίζουμε μέσα στο βυθό.
Αντίθετα, κύριε Υπουργέ, διογκώνεται την γκρίζα ζώνη με το νομοσχέδιό σας.
Κι αυτό θα το βρείτε μπροστά σας.
Το συμφέρον της κοινωνίας είναι να βγάζει τους ανθρώπους από την γκρίζα ζώνη.
Να θεσμοθετήσει δικαιώματα και υποχρεώσεις για να λειτουργήσει μέσα σε ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πλαίσιο που είναι πολυπολιτισμικό, είτε το θέλετε είτε όχι.
Αυτός είναι ο κανόνας της ανθρωπιάς.
Σας ευχαριστώ.
