Η αντιπαράθεση μεταξύ Αδαμάντιου Κοραή και Ιωάννη Καποδίστρια αποτελεί μια από τις πιο έντονες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, με τον Κοραή να εκφράζει δημόσια την οργή του για την πολιτική του κυβερνήτη. «Η πρέπουσα ποινή εις τον Καποδίστριαν δεν ήτο ο φόνος, αλλ΄ η έξωσις από την Ελλάδα» αναφέρει, καταδικάζοντας την πολιτική του και θεωρώντας τον υπεύθυνο για την ευημερία της χώρας.
Ο Κοραής, ο μεγάλος δάσκαλος της ελληνικής παιδείας, είχε εγκατασταθεί στο Παρίσι και παρακολουθούσε με αγωνία τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Η γνωριμία του με τον Καποδίστρια το 1815 προοιωνιζόταν πολλά υποσχόμενη, αλλά η πολιτική διαφωνία τους σύντομα οδήγησε σε ανοιχτή αντιπαράθεση. «Ο Καποδίστριας συνδέεται με τη Ρωσία, την επιρροήν της οποίας εν Ελλάδι ανέκαθεν εθεώρει καταστρεπτική» σημειώνει ο Κοραής, εκφράζοντας την απογοήτευσή του.
Η σχέση τους επιδεινώθηκε όταν ο Καποδίστριας, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης το 1821, άρχισε να απομακρύνεται από τις ιδέες του Κοραή για δημοκρατία και ελευθερία. Η πολιτική του Καποδίστρια, που προτιμούσε μια συγκεντρωτική διακυβέρνηση, προκάλεσε την οργή του Κοραή, ο οποίος τον κατηγόρησε για καταπάτηση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η αντιπαράθεση αυτή κορυφώνεται με την ένταση που δημιουργείται γύρω από την ελευθερία του Τύπου και την πολιτική καταστολή που ασκεί ο κυβερνήτης.
Η ιστορία αυτής της αντιπαράθεσης είναι γεμάτη πάθος και πολιτική ένταση, με τον Κοραή να καταγράφει την απογοήτευσή του για την κατάσταση στην Ελλάδα και τον Καποδίστρια να προσπαθεί να επιβάλει την τάξη σε μια χώρα που δοκιμάζεται από εσωτερικές διαμάχες. Η αλληλογραφία τους, που ξεκινά με ελπίδα, καταλήγει σε σφοδρές κατηγορίες και πολιτική αντιπαράθεση, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές προσεγγίσεις τους για το μέλλον της Ελλάδας.
