Την αλληλεγγύη της στην Άννα Παπαδοπούλου εκφράζει η αναπληρώτρια γραμματέας Ισότητας του ΠΑΣΟΚ, Βάσια Μαδέση, μετά την καταγγελία της για εκφοβισμό και εξύβριση από τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο.
Σε ανάρτησή της, η κ. Μαδέση χαρακτηρίζει σοβαρά όσα καταγγέλλει η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ και επικρίνει τις αντιδράσεις που στρέφονται εναντίον της, αφήνοντας αιχμές και προς πρόσωπα του δικού της πολιτικού χώρου.
Τονίζει ότι η πολιτική διαφωνία και η αποχώρηση από ένα κόμμα δεν δικαιολογούν προσωπικές επιθέσεις, ενώ σχολιάζει την τάση να μεταφέρεται η συζήτηση στη συμπεριφορά μιας γυναίκας που προχωρά σε καταγγελία, αντί στο περιεχόμενό της.
Η ίδια αναφέρεται επίσης στην προσωπική της γνωριμία και φιλία με την Άννα Παπαδοπούλου από την κοινή τους διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ, διευκρινίζοντας πως η στάση της απέναντι στην εξύβριση και τον εκφοβισμό δεν εξαρτάται από τις προσωπικές σχέσεις.
Ολόκληρη η ανάρτηση της Βάσιας Μαδέση
«Διαβάζω σήμερα το πρωί όσα έχουν γραφτεί με αφορμή τη δημόσια καταγγελία της Άννα Παπαδοπούλου για την εξυβριστική και εκφοβιστική συμπεριφορά που περιγράφει ότι δέχθηκε στο περιθώριο τηλεοπτικής εκπομπής. Και πραγματικά δυσκολεύομαι να κατανοήσω ορισμένες από τις αντιδράσεις.
Η εξύβριση, οι απειλές και ο εκφοβισμός δεν έχουν καμία θέση στην πολιτική αντιπαράθεση. Δεν δικαιολογούνται από την ένταση μιας συζήτησης, από καμία διαφωνία, ούτε από το ότι κάποιος θεωρεί τον συνομιλητή του «προκλητικό». Όσα καταγγέλλει η Άννα είναι σοβαρά και δεν μπορούμε απλώς να τα προσπερνάμε.
Και όμως, διαβάζω σχόλια όπως «αυτό σου αξίζει», «την έβαλε στη θέση της», «να μάθει τρόπους». Διαβάζω χαρακτηρισμούς για την προσωπικότητά της, τον τρόπο που μιλά, τις πολιτικές της επιλογές. Και αναρωτιέμαι: τι είναι αυτό που μας δυσκολεύει τόσο πολύ να πάρουμε μια ξεκάθαρη θέση απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές; Τι μας τυφλώνει; Η προσωπική εκτίμηση για κάποιον; Η κομματική μας ταύτιση; Η ανάγκη να υπερασπιστούμε έναν άνθρωπο του πολιτικού μας χώρου, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει ότι απαξιώνουμε εκείνον που τον καταγγέλλει;
Με προβληματίζει ιδιαίτερα και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε ανθρώπους που αποφασίζουν να αποχωρήσουν από έναν πολιτικό χώρο. Μπορούμε να διαφωνούμε με τις επιλογές τους, να τις κρίνουμε πολιτικά, ακόμη και αυστηρά. Δεν μπορώ όμως να δεχτώ ότι η αποχώρηση ενός ανθρώπου αποτελεί αφορμή για προσωπικές επιθέσεις και προσβολές. Ούτε ότι η πολιτική του διαδρομή μπορεί να χρησιμοποιείται για να υποβαθμιστεί μια καταγγελία σε βάρος του.
Με ενοχλεί εξίσου το πόσο εύκολα, όταν μια γυναίκα καταγγέλλει μια τέτοια συμπεριφορά, η συζήτηση μετατοπίζεται στο αν ήταν εριστική, αν προκάλεσε, αν μίλησε με τον σωστό τρόπο ή ακόμη και στο αν «εργαλειοποιεί το φύλο της». Σαν να πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι ήταν άψογη σε όλα για να αξίζει να αντιμετωπιστεί με σεβασμό.
Την Άννα τη γνωρίζω προσωπικά, μέσα από την κοινή μας διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ, και μας συνδέει μια φιλία που δεν αναιρείται από τις διαφορετικές πολιτικές μας επιλογές. Με στενοχωρεί λοιπόν και προσωπικά όλο αυτό. Αλλά δεν χρειάζεται να είναι φίλη μου μια γυναίκα για να θεωρώ απαράδεκτη την εξύβριση και τον εκφοβισμό σε βάρος της.
Εκφράζω δημόσια την αλληλεγγύη μου στην Άννα. Και με στενοχωρεί ακόμη περισσότερο όταν βλέπω τέτοιες αντιδράσεις από ανθρώπους του δικού μου πολιτικού χώρου. Η ισότητα και ο σεβασμός στη διαφορετική άποψη δεν μπορούν να είναι αρχές αλά καρτ. Δεν μπορούμε να τις επικαλούμαστε μόνο όταν καταδικάζουμε τη συμπεριφορά των πολιτικών μας αντιπάλων και να τις ξεχνάμε όταν πρόκειται για ανθρώπους με τους οποίους συμπορευόμαστε.».
