Υπάρχουν στιγμές που λέμε «δεν είναι τίποτα», χαμογελάμε και συνεχίζουμε τη μέρα μας. Όταν όμως καταπιέζεις τα συναισθήματά σου, αυτά δεν εξαφανίζονται απλώς επειδή επιλέγεις να μην τα δείξεις.
Υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο να ρυθμίζεις ένα συναίσθημα και στο να το καταπιέζεις. Για παράδειγμα, μπορεί να θυμώσετε σε μια συνάντηση και να σκεφτείτε: «Είμαι πολύ εκνευρισμένος, αλλά δεν θέλω να αντιδράσω τώρα. Θα το συζητήσω αργότερα, όταν θα είμαι πιο ήρεμος». Αυτό είναι συναισθηματική ρύθμιση, γιατί αναγνωρίζετε τον θυμό σας, τον αποδέχεστε και επιλέγετε πώς θα αντιδράσετε.
Η καταπίεση, όμως, λειτουργεί διαφορετικά. Είναι το «δεν πρέπει να θυμώνω», «δεν έχω λόγο να στενοχωριέμαι», «πρέπει να το ξεπεράσω» ή «δεν θέλω να το σκέφτομαι καθόλου». Σε αυτήν την περίπτωση, δεν δίνετε στον εαυτό σας την ευκαιρία να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει.
