Έλλειψη νοσηλευτικής υποστήριξης για τα παιδιά με διαβήτη τύπου Ι στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς διαπιστώνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ). Η ομοσπονδία επισημαίνει ότι τα παιδιά αυτά χρειάζονται χορήγηση ινσουλίνης καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας για να αντιμετωπίζουν την πάθησή τους.
Το πρόβλημα δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην εγγραφή ή και στην παραμονή των παιδιών σε δημοτικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, λόγω της έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού, με αποτέλεσμα οι οικογένειες είτε να αναγκάζονται να διακόψουν τη φοίτηση των παιδιών τους είτε να καλύψουν το κόστος ιδιωτικής νοσηλευτικής υποστήριξης.
Για την αντιμετώπιση του ζητήματος, η ΕΣΑμεΑ, στην οποία υπάγεται η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, υπέβαλε στο υπουργείο Εσωτερικών σχετικό υπόμνημα μαζί με τις καταγγελίες της ομοσπονδίας. Το υπόμνημα προτείνει τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου και εφαρμόσιμου πλαισίου νοσηλευτικής υποστήριξης, ώστε να διασφαλίζονται η υγεία, η ασφάλεια και η ισότιμη συμμετοχή όλων των παιδιών στην προσχολική αγωγή.
Ο διαβήτης τύπου Ι είναι χρόνια και μη αναστρέψιμη πάθηση, ενώ οι ανάγκες καθημερινής παρακολούθησης και υποστήριξης παραμένουν σταθερές.
Οι μετρήσεις είναι απαραίτητες συνεχώς στα παιδιά με ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη
Με βάση αυτό, οι αναγκαίες ενέργειες περιλαμβάνουν πανελλαδική καταγραφή της υπάρχουσας νοσηλευτικής στελέχωσης στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, των αναγκών που μένουν ακάλυπτες και των οργανικών θέσεων που συστάθηκαν στο πλαίσιο της πρόσφατης διαδικασίας τροποποίησης των Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας.
- Θεσμοθέτηση ελάχιστης υποχρεωτικής νοσηλευτικής στελέχωσης ανά δήμο, με πρόβλεψη τουλάχιστον μίας οργανικής θέσης νοσηλευτή πανεπιστημιακής ή τεχνολογικής εκπαίδευσης και αναλογική ενίσχυση ανάλογα με τον αριθμό των δομών, των παιδιών και τις πραγματικές ανάγκες.
- Καθιέρωση ειδικού μηχανισμού άμεσης νοσηλευτικής κάλυψης, όταν προκύπτουν νέες ανάγκες κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, με δυνατότητα αξιοποίησης διαθέσιμου προσωπικού ή, όπου απαιτείται, ταχείας πρόσληψης.
- Διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης και επιμόρφωσης, ώστε η υποστήριξη των παιδιών να μην εξαρτάται από τις οικονομικές δυνατότητες των οικογενειών ή του εκάστοτε δήμου.
Σε ό,τι αφορά τα παιδιά με ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, η ΕΣΑμεΑ έθεσε επίσης θέμα κάλυψης των παιδιών στρατιωτικών με διοικητικές διευκολύνσεις και μετά τη συμπλήρωση των 18 ετών τους, σε ό,τι αφορά την προστασία που διατηρούσαν μέχρι την ενηλικίωσή τους, εξαιτίας της αναπηρίας τους που φτάνει σε ποσοστό τουλάχιστον 50%.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ.), υπάρχει ανάγκη επέκτασης των διοικητικών διευκολύνσεων για στρατιωτικούς γονείς παιδιών με διαβήτη τύπου Ι. Σύμφωνα με την ισχύουσα υπουργική απόφαση, άτομα με αναπηρία θεωρούνται, μεταξύ άλλων, τα ανήλικα τέκνα με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50% λόγω σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι.
Ωστόσο, με τη συμπλήρωση του 18ου έτους, τα τέκνα αυτά παύουν να εμπίπτουν στη συγκεκριμένη ειδική πρόβλεψη, παρά το γεγονός ότι ο διαβήτης τύπου Ι είναι χρόνια, μη αναστρέψιμη πάθηση και οι ανάγκες καθημερινής παρακολούθησης και υποστήριξης παραμένουν αμετάβλητες. Η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι η ενηλικίωση δεν αναιρεί τις ανάγκες διαχείρισής της ούτε τις οικογενειακές υποχρεώσεις, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των σπουδών.
Με αυτό το σκεπτικό προτείνεται τροποποίηση της υπουργικής απόφασης, ώστε να συνεχίζονται η ειδική προστασία, τα ευεργετικά μέτρα και οι διοικητικές διευκολύνσεις για τον στρατιωτικό γονέα και μετά την ενηλικίωση του τέκνου με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, καθώς η συμπλήρωση του 18ου έτους δεν αναιρεί τις διαρκείς ανάγκες φροντίδας.
Προτείνεται η προστασία αυτή να καλύπτει τέκνα έως το 25ο έτος της ηλικίας τους, με την προϋπόθεση ότι φοιτούν σε αναγνωρισμένες σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ή ΣΑΕΚ.
Παράλληλα, ζητείται να εξεταστεί το ενδεχόμενο περαιτέρω παράτασης της υποστήριξης και μετά το 25ο έτος, εφόσον τεκμηριώνεται η ύπαρξη αυξημένων αναγκών, ώστε η μέριμνα για τη στρατιωτική οικογένεια να ανταποκρίνεται στις πραγματικές και συνεχείς απαιτήσεις της πάθησης.
