Καθώς οι θερμοκρασίες συνεχώς ανεβαίνουν, η προστασία από τον καύσωνα μετατρέπεται σε προνόμιο για τους πλούσιους. Ενώ οι χώρες της Δύσης προσπαθούν να διαχειριστούν τους αυξανόμενους λογαριασμούς, ο Παγκόσμιος Νότος αγωνίζεται για την επιβίωσή του χωρίς τους απαραίτητους πόρους.
Σύμφωνα με τον Μαρκ Γουλφ στον Guardian, το φετινό καλοκαίρι οι ειδήσεις από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες κατακλύζονται από ρεκόρ θερμοκρασίας. Οι εικόνες που βλέπουμε είναι εφιαλτικές: χάρτες βαμμένοι κόκκινοι, κλειστά σχολεία, παραμορφωμένες σιδηροδρομικές γραμμές, δασικές πυρκαγιές και νοσοκομεία γεμάτα από θύματα θερμοπληξίας.
Η απάντηση των αρχών είναι συνήθως η ίδια: να παραμείνουν οι πολίτες σε εσωτερικούς χώρους, να πίνουν άφθονο νερό και, αν είναι δυνατόν, να χρησιμοποιούν κλιματιστικά. Ωστόσο, αυτή η συμβουλή αποκαλύπτει μια σκληρή αλήθεια. Σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται ραγδαία, η επιβίωση από τη ζέστη έχει γίνει ένα εμπόρευμα που απαιτεί οικονομικούς πόρους.
Στις πλούσιες χώρες της Δύσης, η πρόσβαση στην ψύξη δεν είναι δεδομένη. Πολλά νοικοκυριά στις ΗΠΑ και την Ευρώπη δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος. Καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται, η ανάγκη χρήσης κλιματισμού γίνεται επιτακτική, όχι για άνεση αλλά για λόγους ασφάλειας.
Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο. Οι φτωχότερες οικογένειες αναγκάζονται να επιλέξουν μεταξύ της πληρωμής του λογαριασμού ρεύματος και άλλων βασικών αναγκών, ή να ρισκάρουν την υγεία τους σε υπερθερμασμένα σπίτια. Στις ΗΠΑ, η χρηματοδότηση για το κύριο πρόγραμμα ενεργειακής βοήθειας καλύπτει μόλις το ένα στα έξι επιλέξιμα νοικοκυριά.
Η ακραία ζέστη είναι η πιο θανατηφόρα μορφή καιρού, προκαλώντας περίπου 2.000 θανάτους ετησίως στις ΗΠΑ. Το πρόσφατο κύμα καύσωνα στην Ευρώπη προκάλεσε περισσότερους από 1.300 θανάτους σε λιγότερο από δύο εβδομάδες τον Ιούνιο. Η αδυναμία πρόσβασης σε ψύξη είναι ένα άμεσο ταξικό ζήτημα με δυνητικά θανατηφόρες συνέπειες.
Στον Παγκόσμιο Νότο, η πρόκληση είναι υπαρξιακή. Εκεί, η επικίνδυνη ζέστη συνδυάζεται με αναξιόπιστα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, υπερπληθυσμένες κατοικίες και ανύπαρκτη πρόσβαση σε κλιματισμό. Οι κυβερνήσεις γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, αλλά οι πόροι είναι περιορισμένοι.
Οι συνέπειες είναι ήδη σοβαρές, με εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους από τη ζέστη κάθε χρόνο. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι η ακραία ζέστη διευρύνει τις ανισότητες και επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη. Οι άνθρωποι που κινδυνεύουν περισσότερο είναι συχνά αυτοί που έχουν συμβάλει λιγότερο στις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Η λύση δεν είναι απλά η αποστολή κλιματιστικών από τη Δύση στις αναπτυσσόμενες χώρες. Πρέπει να επενδύσουμε σε καθαρές και ασφαλείς μορφές ενέργειας και να οικοδομήσουμε την υποδομή που απαιτείται για να ζήσουν οι άνθρωποι με ασφάλεια σε έναν θερμότερο πλανήτη.
Η επόμενη φάση της κλιματικής πολιτικής πρέπει να επικεντρωθεί στη βοήθεια των ανθρώπων ώστε να επιβιώσουν στο κλίμα που έχουμε ήδη δημιουργήσει. Διαφορετικά, το επόμενο μεγάλο κλιματικό χάσμα θα είναι μεταξύ εκείνων που έχουν τους πόρους να προσαρμοστούν και εκείνων που δεν τους έχουν.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
