Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1944, λάβαμε το μήνυμα ότι ο στρατηγός Φέλμυ, τελευταίος γερμανός στρατιωτικός διοικητής στην Αθήνα, επιθυμούσε να μας διαβιβάσει προτάσεις για την παράδοση της πόλης. Το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής μας έδωσε την άδεια να ακούσουμε και να μεταφέρουμε τις προτάσεις του. Η συνάντηση ορίστηκε για τις 4 το απόγευμα στο σπίτι του Χρήστου Ζαλοκώστα, στην οδό Αμερικής. Ο Ζαλοκώστας, σύνδεσμος της Επιτροπής Απελευθέρωσης, γνώριζε καλά γερμανικά, όμως η επαφή με τον εχθρό ήταν επικίνδυνη. Μας ενημέρωσαν ότι αν γνωστοποιούνταν η συνάντηση, θα εκτελούνταν και οι δύο από τους Γερμανούς. Έπρεπε να παραμείνει μυστική η επικοινωνία μας.
Ο στρατηγός Σπηλιωτόπουλος και ο Φίλιππος Μανουηλίδης μου συνέστησαν να αρνηθώ τη συνάντηση. Γιατί να ρισκάρεις; με ρώτησαν. Απάντησα ότι οι Γερμανοί αναζητούν τρόπο να ξεφύγουν και δεν μπορούν να εκτελέσουν έναν εκπρόσωπο της Κυβέρνησης και του Συμμαχικού Στρατηγείου στην Αθήνα την παραμονή της φυγής τους.
Πήγα σπίτι μου και είπα στον αδελφό μου, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από το παράνομο τυπογραφείο που τύπωνε το αντιστασιακό φύλλο, ότι είχα μια συνάντηση για την παράδοση της Αθήνας. Ενώ αρνήθηκα να του δώσω περισσότερες λεπτομέρειες, του ζήτησα να μου δανείσει το κοστούμι του, καθώς ήθελα να εκπροσωπήσω την Ελλάδα με αξιοπρέπεια.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του Ζαλοκώστα, το οποίο λειτουργούσε ως τηλεφωνικό κέντρο του γερμανικού στρατού. Όταν μπήκα, οι Γερμανοί με κοίταξαν περίεργα. Ο Γερμανός αξιωματικός που ήρθε ήταν ψηλός και γεροδεμένος, με εξαιρετική γνώση ελληνικών. Μετά από μια σύντομη συνομιλία, μου είπε ότι ήξεραν ότι με κυνηγούσαν εδώ και μήνες, αλλά δεν είχαν υποψιαστεί ποιος ήμουν πραγματικά.
Η συνομιλία μας ήταν δύσκολη, αλλά προσπάθησα να αποδώσω το πνεύμα της. Ο Γερμανός ζήτησε να μάθει αν είχα εξουσιοδότηση να διαπραγματευτώ, και του απάντησα ότι ήρθα μόνο για να ακούσω προτάσεις. Στην αρχή προσπάθησε να κρατήσει το επίσημο ύφος του, αλλά η απότομη απάντησή μου τον απογοήτευσε. Νιώθοντας περήφανος, εκπροσωπούσα έναν νικητή λαό.
Ο Γερμανός, αναγνωρίζοντας την αντίσταση του ελληνικού λαού, μας μίλησε για την κατάσταση και τις προτάσεις του στρατηγού Φέλμυ, ο οποίος ήθελε να αποχωρήσει χωρίς να βλάψει την Αθήνα, ζητώντας αντάλλαγμα την υπόσχεση ότι οι επιθέσεις από τον ΕΛΑΣ θα σταματούσαν. Αντέτεινα ότι η Αθήνα δεν θα υποχωρούσε σε εκβιασμούς. Η συζήτηση κατέληξε σε μια έντονη αντιπαράθεση, όπου δήλωσα ότι η υποχώρηση των Γερμανών θα ήταν η μόνη λύση για να αποφευχθεί η καταστροφή της πόλης.
Η συνάντηση αυτή, αν και επικίνδυνη, πέτυχε το στόχο της. Η Αθήνα σώθηκε από την καταστροφή και οι Γερμανοί άρχισαν να πανικοβάλλονται. Η μαρτυρία αυτή του Λουκή Ακρίτα, μέλους της τριμελούς επιτροπής που εκπροσωπούσε την ελληνική κυβέρνηση, αναδεικνύει τη σημασία της Αντίστασης και την ηρωική στάση του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
