Σε παρατεταμένο αναβρασμό βρίσκεται η Αλβανία, καθώς η Επανάσταση των Φλαμίνγκο συμπληρώνει 150 ημέρες αδιάκοπων κινητοποιήσεων απέναντι στην κυβέρνηση του Έντι Ράμα, τη γενικευμένη διαφθορά και τον αυταρχισμό.
Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο, ακηδεμόνευτο κίνημα πολιτών και νεολαίας που αρνείται να εγκαταλείψει τους δρόμους, διεκδικώντας βαθιές αλλαγές στη λειτουργία του κράτους, κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία του δημόσιου πλούτου.
Το Σάββατο που πέρασε η Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών/ριών πραγματοποίησε συγκέντρωση έξω από την αλβανική πρεσβεία στο Ψυχικό, εκφράζοντας την αλληλεγγύη της στα πλήθη που κατακλύζουν τους δρόμους της Αλβανίας. Στο περιθώριο της κινητοποίησης, ο Ερβίν, μέλος της Πρωτοβουλίας, μίλησε στο Orange Press Agency για τα βαθύτερα αίτια του ξεσηκωμού, το ασφυκτικό πλαίσιο καταστολής, αλλά και το μήνυμα σύνδεσης με την ελληνική κοινωνία.
«Έχουμε μαζευτεί στην Αλβανική Πρεσβεία για άλλη μια φορά και θα ξαναμαζευτούμε για τα δικαιώματα και για συμπαράσταση προς την αλβανική εξέγερση και το κίνημα στην Αλβανία. Έχουν περάσει 150 μέρες από τότε που ξεκίνησε η επανάσταση των φλαμίνγκο και ο κόσμος είναι ακόμα στον δρόμο. Και όταν μιλάμε για τον κόσμο, μιλάμε για όλη την κοινωνία, για όλες τις ηλικίες» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ερβίν.
Ερωτηθείς για τα αίτια που οδήγησαν σε αυτό το δυναμικό μπαράζ κινητοποιήσεων στη γειτονική χώρα, υπογραμμίζει ότι το κίνημα εκφράζει μια συνολική κοινωνική απόγνωση απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο: «Μιλάμε για αιτήματα που έχουν να κάνουν με κοινωνικά δικαιώματα, με τη φτώχεια, με το ζήτημα της εργασίας, της παιδείας, της υγείας. Πάνω από όλα είναι μια αντίδραση εναντίον της παραδοσιακής πολιτικής τάξης, η οποία έχει διαφθείρει όλη την Αλβανία. Υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη διαφθορά. Ο κόσμος έχει αγανακτήσει, έχει μπουκώσει. Στηρίζουμε όλη αυτή την προσπάθεια που γίνεται όχι μόνο στην Αλβανία, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης όπου η νεολαία ξεσηκώνεται».
Σύμφωνα με τον ίδιο, παρότι πρόκειται για ένα ποικιλόμορφο κίνημα, υπάρχουν κάποια βασικά, κοινά αιτήματα των διαδηλωτών. «Υπάρχουν πολλά αιτήματα, αλλά ας αναφέρω δύο τρία από αυτά που είναι βασικά. Πρώτον, πρέπει να αλλάξει ο εκλογικός κώδικας, καθώς αυτός που ισχύει τώρα ευνοεί ουσιαστικά το κυβερνών κόμμα και το κόμμα του Μπερίσα, την αντιπολίτευση δηλαδή. Άλλο ένα αίτημα είναι να μην θίγονται και να μην περιλαμβάνονται οι προστατευόμενες περιοχές μέσα στα σχέδια που έχει ο Ράμα, ώστε να ξεπουληθεί ο δημόσιος πλούτος. Ένα τρίτο είναι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας να μην έχει δικαίωμα να εκλεγεί για περισσότερες από δύο τετραετίες» τονίζει ο Ερβίν.
Παρά ταύτα, ουδείς παραγνωρίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο των φοιτητών και των νεολαίων στα γεγονότα. «Πάνω από όλα είναι τα αιτήματα των φοιτητών για καλύτερες συνθήκες στις εστίες, στα πανεπιστήμια που δεν έχουν καν βιβλία, αλλά και τα αιτήματα για αύξηση των συντάξεων, για καλύτερες υπηρεσίες υγείας και παιδείας» προσθέτει.
Σύμφωνα με τον Ερβίν, στην Αλβανία καταγράφονται ακραία περιστατικά καταστολής από τις αστυνομικές δυνάμεις, με άνωθεν πολιτικές εντολές. Όπως αναφέρει, «έχουν ληφθεί πάρα πολύ αυστηρά κατασταλτικά μέτρα, τα οποία ψηφίζονται και βγαίνουν μέσα από εγκυκλίους του Υπουργείου Εσωτερικών, στοχεύοντας στην ακόμα πιο ακραία αυταρχικοποίηση της θεσμικής πολιτικής. Πλέον μιλάμε για τυραννία, δεν μιλάμε απλώς για δικτατορία, έτσι όπως επιβάλλεται η εξουσία, η τάξη και ο νόμος στους δρόμους της Αλβανίας».
Για τον Ερβίν και την Πρωτοβουλία, «αυτό το θέμα δεν μας αφορά μόνο ως μετανάστες που στεκόμαστε αλληλέγγυοι. Έχουμε εξίσου τα δικά μας κοινωνικά προβλήματα εδώ στην Ελλάδα. Μέσα από αυτή τη διαδήλωση θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα προς την ελληνική κοινωνία και προς τα κομμάτια της που βιώνουν τις καθημερινές ανέχειες και τα δύσκολα κοινωνικά προβλήματα».
Η κοινωνική έκρηξη στην Αλβανία δεν προέκυψε από το «κενό». Οι καταγγελίες για εκτεταμένη νοθεία στις βουλευτικές εκλογές του 2025, σε συνδυασμό με το σκάνδαλο διαφθοράς άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ σε δημόσιους διαγωνισμούς υποδομών που οδήγησε στην αποπομπή της πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Μπελίντα Μπαλούκου, πυροδότησαν έναν παρατεταμένο κύκλο κινητοποιήσεων. Αν και αρχικά οι διαδηλώσεις καθοδηγούνταν, σε σημαντικό βαθμό, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, από τα τέλη Μαΐου το τοπίο άλλαξε ριζικά.
Με αφορμή τα κυβερνητικά σχέδια για τουριστικές επενδύσεις στην προστατευόμενη λιμνοθάλασσα της Νάρτα (Vjosa-Nartë) στο Ζβέρνετς, γεννήθηκε η λεγόμενη «Επανάσταση των Φλαμίνγκο». Με αυτόν τον τρόπο οι περιβαλλοντικές διαμαρτυρίες συγχωνεύτηκαν με τη λαϊκή οργή για την ακρίβεια, ξεπέρασαν τους κομματικούς μηχανισμούς και εξελίχθηκαν σε ένα ακηδεμόνευτο κίνημα διαρκείας που συμπληρώνει πλέον πέντε μήνες στους δρόμους.
