ΗΠΑ και Ισραήλ ισχυρίζονται ότι οι στοχευμένες επιθέσεις τους έχουν αποδυναμώσει την ηγεσία του ιρανικού καθεστώτος. Ωστόσο, η εξόντωση προσώπων όπως ο ανώτατος ηγέτης αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και ο επικεφαλής της Εθνικής Ασφαλείας Αλί Λαριτζανί έχει ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων στην ιρανική εξουσία.
Στην κορυφή της ιεραρχίας του μηχανισμού λήψης αποφάσεων βρίσκονται πλέον οι Φρουροί της Επανάστασης, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει σε λιγότερη προβλεψιμότητα και αυτοσυγκράτηση στη χρήση της στρατιωτικής δύναμης του Ιράν.
Μετά την ισλαμική επανάσταση του 1979, το καθεστώς δημιούργησε πολλές υπηρεσίες ασφαλείας για την προστασία της χώρας από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς, αποφεύγοντας την εξάρτηση από μία μόνο δομή ασφαλείας.
Όλες οι ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας είναι ενεργά εμπλεκόμενες στον πόλεμο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.
Ο τακτικός ιρανικός στρατός, γνωστός ως Artesh, έχει ως αποστολή την προστασία της εθνικής κυριαρχίας και περιλαμβάνει σημαντικές δυνάμεις ξηράς, ναυτικές και αεροπορικές. Σε συνεργασία με τους Φρουρούς της Επανάστασης, αριθμούν περίπου 960.000 μέλη.
Αρχηγός των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων είναι ο στρατηγός Αμίρ Χαταμί, ο οποίος επιβίωσε από στοχευμένες επιθέσεις. Η στρατηγική διοίκηση του στρατού είναι γνωστή ως γενικό Κεντρικό Στρατηγείο Χατάμ αλ-Ανμπίγια, με διοικητή τον στρατηγό Αμπντολαχί Αλιαμπαντί.
Οι Φρουροί της Επανάστασης, ή Πασνταράν, αποτελούν τον ιδεολογικό στρατό της Ισλαμικής Δημοκρατίας και έχουν στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτικό ρόλο, με 125.000 μέλη. Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Ένωση τους συμπεριέλαβε στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων.
Η Δύναμη Αλ-Κοντς, που ανήκει στους Φρουρούς, είναι υπεύθυνη για τις εξωτερικές επιχειρήσεις και πληροφορίες, ενώ η πολιτοφυλακή Μπασίτζ έχει ενεργό ρόλο στην καταστολή διαμαρτυριών. Η ιρανική εθνική αστυνομία, γνωστή ως Φαρατζά, έχει κατηγορηθεί για την καταστολή των πρόσφατων διαδηλώσεων.
