Η κατάπαυση του πυρός στη Γάζα πρέπει να εδραιωθεί και να μη μείνει μια απλή ανάπαυλα στη σύγκρουση, τόνισε η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπάλτα, στην ανοικτή συζήτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας για τη Μέση Ανατολή και το Παλαιστινιακό. Η ίδια έθεσε στο επίκεντρο και την προστασία των αμάχων, μαζί με την προώθηση της λύσης των δύο κρατών.
Ο ασκών χρέη ειδικού συντονιστή για την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, Ραμίζ Αλακμπάροφ, ανέφερε ότι από την έναρξη της εκεχειρίας τον Οκτώβριο του 2025 οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν σκοτώσει περίπου 1.500 Παλαιστινίους, ανάμεσά τους περισσότερα από 320 παιδιά. Παράλληλα, οικογένειες παραμένουν εκτοπισμένες, με περιορισμένη πρόσβαση σε νερό και εγκαταστάσεις υγιεινής.
Σχεδόν το σύνολο των 2,1 εκατομμυρίων κατοίκων της Γάζας εξακολουθεί να χρειάζεται στεγαστική βοήθεια. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, τα διαθέσιμα εφόδια καλύπτουν περίπου το 17% των αναγκών. Στη Δυτική Όχθη είχαν καταγραφεί περισσότερες από 1.600 επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων έως τα μέσα Σεπτεμβρίου, ενώ περισσότεροι από 4.300 Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί.
Η κ. Μπάλτα υπογράμμισε ότι η λύση των δύο κρατών παραμένει η μόνη βιώσιμη διαδρομή προς μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη, με Ισραήλ και Παλαιστίνη να συνυπάρχουν με ειρήνη, ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Περιέγραψε την κατάπαυση του πυρός και την πρόοδο στο πλαίσιο της Απόφασης 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας ως κρίσιμη ευκαιρία για να ξεπεραστεί ο πόλεμος και να εφαρμοστεί πλήρως το Συνολικό Σχέδιο.
Αναφερόμενη στα θύματα και στους επιζώντες της 7ης Οκτωβρίου, τόνισε ότι η φρίκη των επιθέσεων και η ομηρία δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστούν ή να δικαιολογηθούν. Παράλληλα, σημείωσε ότι «η τεράστια οδύνη των Παλαιστινίων αμάχων δεν μπορεί να καθορίσει το μέλλον της Γάζας», ζητώντας ανθρωπιστική βοήθεια στην απαιτούμενη κλίμακα και με την απαιτούμενη ταχύτητα.
Για την επόμενη φάση, η Ελληνίδα πρέσβυς έκρινε απαραίτητο τον αφοπλισμό της Χαμάς και άλλων ένοπλων οργανώσεων. «Οι μεταβατικές ρυθμίσεις πρέπει να ενισχύουν, όχι να παραμερίζουν, τους παλαιστινιακούς θεσμούς», ανέφερε, τονίζοντας τον κεντρικό ρόλο της Παλαιστινιακής Αρχής στο πολιτικό μέλλον της Γάζας. Δήλωσε επίσης την ετοιμότητα της Ελλάδας να συμβάλει στην ανάκαμψη και την ανοικοδόμηση, μεταξύ άλλων μέσω της πρωτοβουλίας Gaza Team.
Για τη Δυτική Όχθη, προειδοποίησε ότι η επέκταση των εποικισμών, ο αναγκαστικός εκτοπισμός, οι κατεδαφίσεις και η κλιμακούμενη βία των εποίκων διαβρώνουν τα θεμέλια ενός βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους. Ζήτησε λογοδοσία για τη βία κατά αμάχων, διατήρηση του νομικού και ιστορικού καθεστώτος στους Αγίους Τόπους της Ιερουσαλήμ, απόδοση των παρακρατούμενων παλαιστινιακών εσόδων και διεξαγωγή αξιόπιστων εκλογών χωρίς αποκλεισμούς το συντομότερο δυνατόν.
Για τον Λίβανο, η κ. Μπάλτα υποστήριξε την επανέναρξη απευθείας συνομιλιών με το Ισραήλ και την πλήρη εφαρμογή της απόφασης 1701, με αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και άλλων μη κρατικών ένοπλων οργανώσεων, επέκταση της κρατικής εξουσίας και πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων. Ανέφερε ότι η Ελλάδα προτίθεται να συμμετάσχει ενεργά στη νέα αποστολή υποστήριξης της ΕΕ στον Λίβανο.
«Η κατάπαυση του πυρός πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από μια παύση στη σύγκρουση· πρέπει να είναι η αρχή μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη», πρόσθεσε.
Η Αναπληρώτρια Μόνιμη Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ, Τζένιφερ Λοκέτα, υποστήριξε ότι το ειρηνευτικό σχέδιο του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί «το μόνο σχέδιο για μια σταθερή, ασφαλή και ευημερούσα Μέση Ανατολή». Αναφέρθηκε σε δεσμεύσεις δωρητών ύψους 18 δισ. δολαρίων και είπε ότι η επιτυχία του σχεδίου εξαρτάται από τον επαληθεύσιμο αφοπλισμό της Χαμάς.
Ο Ισραηλινός πρέσβης Ντάνι Ντανόν κατηγόρησε τη Χαμάς ότι συνεχίζει να τρομοκρατεί τον πληθυσμό της Γάζας και ότι δεν εφαρμόζει το Σχέδιο των 20 σημείων.
Ο Αναπληρωτής Μόνιμος παρατηρητής της Παλαιστίνης, Ματζέντ Μπάμια, διερωτήθηκε «πώς μπορεί να δικαιολογείται ο ισραηλινός μιλιταρισμός, ενώ απαιτείται ειρήνη από την Παλαιστίνη». Ζήτησε επανένωση της Γάζας και της Δυτικής Όχθης υπό την Παλαιστινιακή Αρχή και τερματισμό της κατοχής.
Τον τερματισμό της ισραηλινής εποικιστικής δραστηριότητας στη Δυτική Όχθη ζήτησε ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Γαλλίας στον ΟΗΕ, Ζερόμ Μποναφόν, προειδοποιώντας ότι η επέκταση των εποικισμών, η πορεία προς την προσάρτηση και η βία των εποίκων τροφοδοτούν την αστάθεια, ακόμη και για το ίδιο το Ισραήλ.
Ο Γάλλος πρέσβυς αναφέρθηκε επίσης στο σχέδιο Ε1 και στον «οικονομικό στραγγαλισμό της Παλαιστινιακής Αρχής», σημειώνοντας ότι το Παρίσι έχει εφαρμόσει εμπορικά μέτρα και στηρίζει αντίστοιχες ενέργειες σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παράλληλα, κάλεσε την Παλαιστινιακή Αρχή να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και να προχωρήσει το συντομότερο δυνατόν στις βουλευτικές και προεδρικές εκλογές που ανέβαλε έως τον Σεπτέμβριο του 2027, ώστε οι Παλαιστίνιοι «να ασκήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα».
Αναφερόμενος στην ευρύτερη περιοχή, ο κ. Μποναφόν κατηγόρησε το Ιράν για αποσταθεροποιητικές ενέργειες μέσω της στήριξής του στη Χεζμπολάχ και τους Χούθι και εξέφρασε αλληλεγγύη προς τη Σαουδική Αραβία και τις αρχές της Υεμένης.
«Μόνο μια διπλωματική λύση θα προσφέρει διαρκή διευθέτηση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή», τόνισε, επαναβεβαιώνοντας τη στήριξη της Γαλλίας στη Διακήρυξη της Νέας Υόρκης για τη λύση των δύο κρατών και στην Απόφαση 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Από την πλευρά του, ο Μόνιμος παρατηρητής του Αραβικού Συνδέσμου στον ΟΗΕ, Οσάμα Μαχμούντ Αμπντελχάλεκ Μαχμούντ, καταδίκασε έντονα τις ιρανικές επιθέσεις κατά των αραβικών κρατών του Κόλπου, σημειώνοντας ότι τα ίδια κράτη προσφέρουν τις καλές τους υπηρεσίες για τον τερματισμό του πολέμου.
Καταδίκασε επίσης τις ισραηλινές επιθέσεις κατά αμάχων και υποδομών στον Λίβανο και τη στοχοποίηση της UNIFIL, απορρίπτοντας τη δημιουργία ισραηλινής ζώνης ασφαλείας εντός του λιβανικού εδάφους. «Ο Σύνδεσμος απορρίπτει κάθε ισραηλινή προσπάθεια επιβολής μιας νέας πραγματικότητας μέσω της δημιουργίας ζώνης ασφαλείας εντός του Λιβάνου κατά μήκος των συνόρων», ανέφερε.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι Άραβες υποστηρίζουν διαχρονικά την ειρήνη και τη συνύπαρξη, προσθέτοντας ωστόσο ότι «η υπομονή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή εφησυχασμός».
