Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διέταξε την Τουρκία να απελευθερώσει «το συντομότερο δυνατόν» τον Οσμάν Καβαλά, κρίνοντας «άκυρη και μην γενόμενη» την καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη.
Το Δικαστήριο όρισε επίσης ότι η Τουρκία πρέπει να καταβάλει ποσό μεγαλύτερο των 110.000 ευρώ στον Οσμάν Καβαλά, φιλάνθρωπο και εκδότη, ο οποίος έχει καταδικασθεί για «απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης».
Ο Οσμάν Καβαλά, που εξελίχθηκε σε σύμβολο της καταδίωξης και της καταστολής της κοινωνίας των πολιτών στην Τουρκία, συνελήφθη τον Οκτώβριο του 2017 και οδηγήθηκε στη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Σϊλιβρι, στην Κωνσταντινούπολη.
Αρχικά διώχθηκε για τη στήριξή του στις διαδηλώσεις του 2013 κατά της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος τότε ήταν πρωθυπουργός. Από τότε, οι τουρκικές αρχές έχουν προσθέσει πλήθος κατηγοριών σε βάρος του, τις οποίες ο ίδιος αρνείται.
Μετά από μια πρώτη αίτηση αποφυλάκισης που εξέτασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο Οσμάν Καβαλά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες το 2020. Ωστόσο, συνελήφθη αμέσως ξανά με νέες κατηγορίες και το 2022 καταδικάσθηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Η Τουρκία καταδικάσθηκε για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, των δικαιωμάτων του στην ελευθερία και σε δίκαιη δίκη. Επιπλέον, έχει καταδικασθεί και για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση.
Η δίωξη, η κράτηση και η καταδίκη του Οσμάν Καβαλά «κινούνται κατά κύριο λόγο από τον ανομολόγητο στόχο» να τιμωρηθεί για τον ρόλο του στις διαδηλώσεις του Πάρκου Γκεζί και να φιμωθεί, αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, η οποία ελήφθη με 15 ψήφους υπέρ έναντι 2 κατά.
Επισημαίνοντας τις «σοβαρές παραβάσεις» στη δικαστική διαδικασία σε βάρος του Οσμάν Καβαλά, το Δικαστήριο έκρινε ότι η άρνηση της Αγκυρας να τον απελευθερώσει, παρά τις προηγούμενες αποφάσεις του, «δεν υπονομεύει απλώς την εμπιστοσύνη των πολιτών και της κοινωνίας στο κράτος δικαίου, αλλά επίσης προσβάλλει την συνταγματική τάξη».
«Τα ελαττώματα που διαπιστώθηκαν στην παρούσα υπόθεση (…) καταλήγουν σε βαθιά μεταβολή του δικαιικού πλαισίου εντός του οποίου εξετάζεται η υπόθεση του προσφεύγοντος. Αξιολογούμενες ως προς το σύνολό τους, αυτές οι δυσλειτουργίες έπληξαν κατά θεμελιώδη τρόπο την ουσία του ιδίου του δικαιώματος του προσφεύγοντος σε δίκαιη δίκη», αναφέρεται επίσης στην απόφαση.
