Σοκ προκάλεσε στη Δαμασκό η θανατική καταδίκη του Ουασίμ αλ-Ασαντ, εξαδέλφου του Μπασάρ αλ-Ασαντ, για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου.
Ο δικαστής Φαχρ αλ-Ντιν αλ-Αριάν, από το 4ο κακουργιοδικείο της Δαμασκού, έκρινε τον Ουασίμ αλ-Ασαντ, που ήταν παρών στην αίθουσα, ένοχο για «ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και κατά συρροήν, βασανιστήρια και ωμότητες (…) που χαρακτηρίσθηκαν εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», προσθέτοντας ότι «κατά συνέπεια, καταδικάζεται σε θάνατο».
Το ίδιο δικαστήριο είχε καταδικάσει στις 11 Αυγούστου σε θάνατο τον έκπτωτο πρόεδρο Μπασάρ αλ-Ασαντ, τον αδελφό του Μάχερ αλ-Ασαντ και πολλούς ακόμη αξιωματούχους του καθεστώτος της Δαμασκού για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν στον πολυαίμακτο συριακό εμφύλιο, ο οποίος ξέσπασε το 2011.
Ανάμεσά τους βρισκόταν ο Ατεφ Νατζίμπ, ο διαβόητος αρχηγός των υπηρεσιών πολιτικής ασφαλείας στην πόλη Ντεράα της νότιας Συρίας, πριν και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.
Ο Ατεφ Νατζίμπ ήταν ο μοναδικός καταδικασθείς που βρέθηκε στη δίκη, ενώ όλοι οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν ερήμην.
Οι μεταβατικές αρχές εξουσίας, που ανέτρεψαν τον Μπασάρ αλ-Ασαντ και το καθεστώς του τον Δεκέμβριο 2024, μετά τον 13ετή εμφύλιο πόλεμο, δεσμεύθηκαν ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν επί των ημερών του αλ-Ασαντ.
Ο Μπασάρ αλ-Ασαντ κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, μεταξύ άλλων για ανθρωποκτονίες εκ προμελέτης, ανθρωποκτονίες εκ προθέσεως κατά συρροήν, ανθρωποκτονίες εκ προθέσεως παιδιών κάτω των 15 ετών (…), βασανιστήρια που επέφεραν τον θάνατο και στέρηση της ελευθερίας.
Ο έκπτωτος Μπασάρ αλ-Ασαντ διέφυγε τον Δεκέμβριο 2024 μαζί με την οικογένειά του και λίγα κοντινά του πρόσωπα στη Μόσχα, καθώς προέλαυναν οι δυνάμεις του συνασπισμού ισλαμιστικών οργανώσεων που κατέληξε στην κατάληψη της Δαμασκού.
Στη φυγή του άφησε πίσω υψηλόβαθμους δημόσιους λειτουργούς και στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας, με ορισμένους να διαφεύγουν στο εξωτερικό και άλλους να βρίσκουν καταφύγιο στη Λαττάκεια, την παράκτια ζώνη της Συρίας που κατοικείται από την αλαουιτική μειονότητα, από την οποία προέρχεται και η φατρία των αλ-Ασαντ.
Ο εμφύλιος της Συρίας ξέσπασε μετά την αιματηρή καταστολή των διαδηλώσεων υπέρ της δημοκρατίας, που ακολούθησε τις εξεγέρσεις της «Αραβικής Άνοιξης» σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής και του Μάγρεμπ.
Περισσότερο από μισό εκατομμύριο άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατομμύρια έγιναν πρόσφυγες. Δεκάδες χιλιάδες εξαφανίστηκαν, με πολλούς να πέφτουν θύματα βασανιστηρίων και δολοφονιών στα διαβόητα μπουντρούμια του καθεστώτος της Δαμασκού.
