Στο στόχαστρο η Μάσα και ο Αρκούδος: νέες ουκρανικές κυρώσεις και βρετανική πίεση

Στο στόχαστρο η Μάσα και ο Αρκούδος: νέες ουκρανικές κυρώσεις και βρετανική πίεση

Η Ουκρανία επέβαλε νέα πακέτα κυρώσεων στη ρωσική αμυντική βιομηχανία και στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της στις 20 Αυγούστου, με διατάγματα που υπέγραψε ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι και μετέδωσε το Kyiv Independent.

Στον επικαιροποιημένο ουκρανικό κατάλογο κυρώσεων περιλαμβάνονται πλέον και οι δημιουργοί της ρωσικής παιδικής σειράς κινουμένων σχεδίων «Η Μάσα και ο Αρκούδος».

«Αναμένουμε από τους εταίρους μας να υποστηρίξουν αυτές τις προσπάθειες…»

Ο Ζελένσκι υπέγραψε συνολικά τέσσερα διατάγματα για κυρώσεις στις 20 Αυγούστου, όπως ανακοίνωσε το Προεδρικό Γραφείο. Το ένα αφορά εταιρείες και πρόσωπα που συνδέονται με τη ρωσική αμυντική βιομηχανία και προβλέπει περιορισμούς σε 28 Ρώσους πολίτες, 36 ρωσικές εταιρείες και μία κινεζική εταιρεία.

«Συνεχίζουμε να εντοπίζουμε συστηματικά και να περιορίζουμε τις δραστηριότητες εταιρειών που εργάζονται για τον ρωσικό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα», δήλωσε ο Προεδρικός Επίτροπος για τις Κυρώσεις, Βλάντισλαβ Βλάσιουκ.

«Αναμένουμε από τους εταίρους μας να υποστηρίξουν αυτές τις προσπάθειες (…) Οι κυρώσεις δεν πρέπει απλώς να επισημαίνουν τη συμμετοχή στη ρωσική πολεμική μηχανή, αλλά και να την στερούν αποτελεσματικά από πόρους και διεθνείς συνδέσεις», πρόσθεσε.

Το τέταρτο διάταγμα του Ζελένσκι στρέφεται σε έναν πιο ασυνήθιστο στόχο: το δημοφιλές ρωσικό παιδικό καρτούν «Η Μάσα και ο Αρκούδος».

Το διάταγμα επιβάλλει κυρώσεις σε πέντε Ρώσους πολίτες και τέσσερις οργανισμούς που εμπλέκονται στην παραγωγή και τη διανομή της σειράς, ανάμεσά τους ο σεναριογράφος, ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός. Στο στόχαστρο βρίσκεται και το στούντιο κινουμένων σχεδίων Animaccord, με γραφεία σε Λος Άντζελες και Μόσχα, καθώς και ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλός του.

Οι κυρώσεις προβλέπουν δέσμευση περιουσιακών στοιχείων στην Ουκρανία και απαγόρευση ταξιδιών στο Κίεβο για τους εμπλεκόμενους. Παράλληλα, η Animaccord δεν θα μπορεί να διανέμει οπτικοακουστικό υλικό στην Ουκρανία, ενώ οι ουκρανικές αρχές μπορούν να μπλοκάρουν τη σειρά στο YouTube και σε άλλες πλατφόρμες.

«Πρέπει να αντιδράσουμε συγκεκριμένα στη ρωσική προπαγάνδα, ειδικά όταν στοχεύει τα παιδιά και διαδίδεται μέσω μεγάλων διεθνών πλατφορμών», δήλωσε ο Επίτροπος Κυρώσεων Βλαντισλάβ Βλάσιουκ. Το Προεδρικό Γραφείο ανέφερε επίσης ότι το πρόγραμμα διαδίδει φιλορωσικά αφηγήματα που μεταμφιέζονται σε παιδικό περιεχόμενο.

Τα φυσικά πρόσωπα και οι οντότητες που μπήκαν στις νέες κυρώσεις θα βρεθούν αντιμέτωποι με δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, εμπορικούς περιορισμούς, ταξιδιωτικές απαγορεύσεις και άλλες κυρώσεις. Το Κίεβο, όπως επισημαίνεται, θα συνεργαστεί με διεθνείς εταίρους για τον συντονισμό του τελευταίου πακέτου μέτρων.

«Ενωμένοι εναντίον της Μάσα και του Αρκούδου».

Τον Ιούλιο, 50 Βρετανοί βουλευτές από έξι κόμματα έστειλαν επιστολή στην κυβέρνηση ζητώντας να αποσυρθεί η σειρά «Η Μάσα και η Αρκούδα» από τις πλατφόρμες του Ηνωμένου Βασιλείου. Όταν ο αρθρογράφος Μαρκ Γκαλεότι, ένας από τους κορυφαίους αναλυτές για τη Ρωσία, προσπάθησε να υπερασπιστεί το κινούμενο σχέδιο, βρέθηκε και ο ίδιος στο στόχαστρο, καθώς τον αποκάλεσαν απολογητή και προπαγανδιστή του Κρεμλίνου.

«Μια σπάνια τιμή, καθώς η Ρωσία, η οποία τον αποκάλεσε μάρτυρα της δυτικής λογοκρισίας, τον έχει λογοκρίνει ήδη από το 2022».

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα για τη βρετανική προσπάθεια να παρουσιαστεί η Μάσα ως όργανο της ρωσικής προπαγάνδας ήταν ένα καπέλο που φορούσε σε επεισόδιο του 2015. Το παρακάτω.

Η μάσα με πηλίκιο της NKVD, της Λαϊκής Επιτροπής Λαϊκών Υποθέσεων (1934-1954). Περιελάμβανε σώματα αστυνομίας, μυστικής αστυνομίας και συνοριοφυλακής.

Στο επεισόδιο του 2015, η Μάσα φορούσε ένα σοβιετικό καπέλο από τις δεκαετίες του ’30 έως του ’50, σε μια ιστορία που τοποθετείται μετά την Κριμαία και το Euro-Maidan. Τότε, η Ουκρανία ήταν ακόμη μέλος της Σοβιετικής Ένωσης, με τη σοβιετική κοσμοθεωρία της εποχής του Στάλιν να μην έχει ιδεολογική συγγένεια ούτε με τη Ρωσία του Πούτιν ούτε με την Ουκρανία του Ζελένσκι.

Ήδη από το 2018, και με δημοσίευμα των Times, η Μάσα είχε χαρακτηριστεί ως «Πουτινίζουσα», ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι ο γλυκός και υπομονετικός αρκούδος, που συμβολίζει τους γονείς αλλά και τη Ρωσία, παρουσιάζεται ως αξιαγάπητος, σκόπιμα συμπαθής και ανεκτικός, ώστε τα παιδιά να μην μισούν τη Ρωσία. «Γιατί ο αρκούδος δεν το τρώει το παλιόπαιδο που όλο κάνει σκανταλιές να ησυχάσουμε;»

Ακολουθεί ένα τυχαίο επεισόδιο για να γίνει αντιληπτή η ηλικιακή απεύθυνση και το περιεχόμενο.

Η ιστορία προέρχεται από τη «Μασένκα και τον Αρκούδο», ένα παραμύθι που χάνεται σε βάθος πολλών δεκαετιών, όπου -με λίγα λόγια- το κοριτσάκι πηγαίνει στο δάσος να μαζέψει μούρα, χάνεται, βρίσκει μια καλύβα, το σπίτι ενός αρκούδου που χαίρεται πολύ με την παρέα της και την κρατά στο σπίτι του, όχι με τη βία.

Το κορίτσι είχε τα πάντα, αλλά της έλειπαν οι γονείς της και έκλαιγε όλη μέρα. Μια μέρα ξεγέλασε τον αρκούδο, μπήκε σε ένα μεγάλο ψάθινο καλάθι με πίτες που εκείνος θα πήγαινε στους γονείς της για να τους πει πως είναι καλά και έτσι επανενώθηκε με την οικογένειά της.

Στο σημερινό καρτούν, η Μάσα είναι ένα μικρό, έξυπνο κορίτσι προσχολικής ηλικίας που μεγαλώνει σε μια φάρμα. Ο Μίσα ο Αρκούδος είναι ένας εκπαιδευμένος αρκούδος του τσίρκου, που την αγαπά και την προστατεύει, όμως η μικρή προκαλεί συνεχώς σκανταλιές, μπλέκει σε ευτράπελα και περιπέτειες, με αποτέλεσμα ο Αρκούδος να την πληρώνει κάθε φορά. Το καρτούν έχει οπτικές αναφορές στη ρωσική παράδοση, αλλά έως εκεί.

Αν η Μάσα είναι υπερκινητική, σκανταλιάρα, αγνώμων και δημιουργεί συνέχεια προβλήματα στον Αρκούδο, ακόμη και κακό πρότυπο για τα παιδιά, αυτό είναι διαφορετική κατηγορία και χρειάζεται να γραφτεί με επιχειρήματα. Όμως η κατηγορία ότι ένα κινούμενο σχέδιο για παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι προπαγάνδα είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Εξοικειώνει τα παιδιά με στοιχεία της ρωσικής κουλτούρας, και μάλιστα της λαϊκής κουλτούρας, καθώς ζουν σε καλύβα στο δάσος, αλλά τίποτα περισσότερο.

Η Μάσα και ο Αρκούδος προπαγανδίζουν την ρωσική διαστημική εμπειρία.

Έσοδα, κυρώσεις και πολιτιστικό μποϊκοτάζ

Το στούντιο δεν λαμβάνει κρατική χρηματοδότηση και υπάρχει ο φόβος να ανοίξει ο δρόμος για αντίστοιχα προηγούμενα, όπως η απαγόρευση της «Λίμνης των Κύκνων», θεατρικών έργων Ρώσων συγγραφέων ή ο εξαναγκασμός Ρώσων καλλιτεχνών να καταδικάσουν τη Ρωσία. Υπήρξαν περιπτώσεις, όπως της σοπράνο Άννα Νετρέμπκο, που καταδίκασαν τον πόλεμο ως λανθασμένη επιλογή, αλλά τιμωρήθηκαν επειδή αρνήθηκαν να καταδικάσουν συνολικά τη χώρα τους.

Το πολιτιστικό μποϊκοτάζ είναι ένα χρήσιμο και σωστό όπλο άσκησης πολιτικής, ειδικά όταν ομάδες ή εταιρείες συνδέονται άμεσα με καθεστώτα ή κράτη απαρτχάιντ. Όπως συνέβη με τη Νότια Αφρική και, όπως υποστηρίζεται, θα έπρεπε να συμβεί και σε άλλα μέρη του πλανήτη. Όμως αυτό δεν έχει σχέση με τη φερόμενη προπαγάνδα, αλλά με την πολιτική συσχέτιση και τη χρηματοδότηση πολιτιστικών προϊόντων από καθεστώτα που διαπράττουν εγκλήματα πολέμου.

Το γεγονός ότι η «Μάσα και ο Αρκούδος» φέρνουν χρήματα στη Ρωσία είναι επίσης διαφορετικό ζήτημα. Πολλά προϊόντα αποφέρουν έσοδα στη Ρωσία, αλλά δεν έχουν βρεθεί στο στόχαστρο κυρώσεων. Σωστά ή λάθος, πρόκειται για πολιτικές αποφάσεις. Η ΕΕ δεν έχει επιβάλει, για παράδειγμα, κυρώσεις στο ρωσικό σιτάρι ή στα ρωσικά τρόφιμα. Τα έσοδα της Ρωσίας από τη φορολόγηση των κερδών του κινουμένου σχεδίου είναι αστεία μπροστά στα κέρδη από άλλα προϊόντα.

Ο σιωπηλός πόλεμος της Ρωσίας στην ΕΕ, μέσω ενός καρτούν ή αλλιώς soft power

Άλλοι κατηγορούν το κινούμενο σχέδιο για επίδειξη soft power, δηλαδή ήπιας ισχύος, μέσα από φαινομενικά άκακα μέσα αντί της βίας, του πολέμου, των σαμποτάζ ή των οικονομικών κυρώσεων. Η «Μάσα και ο Αρκούδος», όπως υποστηρίζεται, μετατρέπονται σε βόμβες ολίσθησης που βομβαρδίζουν τα ευρωπαϊκά σπίτια με συμπάθεια προς τον ρωσικό παράγοντα.

Το ζήτημα είναι ότι όλα αυτά τα επιχειρήματα είναι διεθνοποιημένα και διαβάζονται στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ελληνικά. Το να δημιουργείς και να συντηρείς έναν εχθρό και μια μόνιμη απειλή είναι τέχνη. Η Ρωσία είναι εχθρός της Ουκρανίας και το αντίστροφο, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Απειλεί όμως πρακτικά η Ρωσία την Ελλάδα, την Ιταλία ή τη Γερμανία περισσότερο απ’ όσο απειλούν εκείνες τη Ρωσία;

Έχει νόημα η κριτική από χώρες που συνδέονται με τον πόλεμο και στηρίζουν υλικά την Ουκρανία για ζητήματα όπως αυτό και όχι για όσα αφορούν την πραγματική τραγωδία του πολέμου; Ίσως να έχει, γιατί στην ουσία πρόκειται για γνωσιακό πόλεμο, για συνεχή επανάληψη του φόβου και του λόγου για τον οποίο συνεχίζεται ο πόλεμος, ενώ η Ευρώπη θα ασχοληθεί πιο ενεργά μόνο αν νιώσει πως απειλείται η ίδια.

Αυτή είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση προπαγάνδας και δαιμονοποίησης της Ρωσίας από την ΕΕ, την οποία η Ρωσία εκμεταλλεύεται με τη δική της προπαγάνδα, κάνοντας λόγο για ρωσοφοβία και δυτική λογοκρισία.

Κάτι τέτοιο μπορεί φαινομενικά να μοιάζει φαιδρό, δηλαδή το να κατηγορείς ένα καρτούν για τετράχρονα ως προπαγάνδα, όμως ακόμη κι αν ήταν αλήθεια, δεν θα έπρεπε να αναχθεί σε είδηση, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να λειτουργήσει σαν μπούμερανγκ: να αντιληφθούν οι πολίτες ότι υπόκεινται στη δική σου προπαγάνδα.

Πηγή περιεχομένου: in.gr

Loading

Play