Θησαυρούς βλέπει εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν σκουπίδια ένας 18χρονος από τη Νέα Υόρκη. Ο Μάικλ Χάσκελ αγοράζει εγκαταλελειμμένες αποθήκες και πουλά το περιεχόμενό τους, αποκομίζοντας χιλιάδες δολάρια τον χρόνο.
Ο Μάικλ Χάσκελ συνδύαζε τα μαθήματά του με την επιχείρησή του, ακόμη και όσο φοιτούσε στο λύκειο.
Η επιχείρησή του, Mike’s Unique Treasures, έφερε περίπου 135.000 δολάρια το 2025 από πωλήσεις μέσω του eBay και δημοπρασίες, καθώς και άλλα 85.000 δολάρια από τον Ιανουάριο έως τα μέσα Ιουλίου του 2026, σύμφωνα με το CNBC Make It.
Οι επιχειρηματικές ανησυχίες του Χάσκελ δεν ξεκίνησαν στις εγκαταλελειμμένες αποθήκες. Όταν μεγάλωνε, πουλούσε βιβλία για λίγα δολάρια στο eBay ή αγόραζε σπάνια σετ Lego και τα κρατούσε μέχρι να σταματήσει η παραγωγή τους, ώστε να τα πουλήσει αργότερα με κέρδος. «Ποτέ δεν ήξερα τι θα έκανα από επαγγελματική άποψη», λέει. «Όμως, πάντα πίστευα ότι θα έκανα κάτι δικό μου».
Σύμφωνα με έκθεση του Ινστιτούτου της Τράπεζας της Αμερικής τον Ιούνιο, η αύξηση των αιτήσεων για σύσταση επιχειρήσεων μεταξύ της Γενιάς Ζ ήταν υπερδιπλάσια από εκείνη των Millennials και της Γενιάς Χ.
Η Bank of America αναφέρει ότι όλο και περισσότεροι νέοι δοκιμάζουν το επιχειρείν, επισημαίνοντας πως, επειδή αντιμετωπίζουν μια δύσκολη αγορά εργασίας, η ίδρυση επιχείρησης μπορεί να λειτουργήσει ως εναλλακτική διαδρομή για αύξηση εισοδήματος και επαγγελματική εξέλιξη.
Ο Χάσκελ στράφηκε προς τις εγκαταλειμμένες αποθήκες, εν μέρει, για να ξεχωρίσει από τους συμμαθητές του. Καθώς σκεφτόταν το μέλλον του στο πανεπιστήμιο, αναρωτιόταν ταυτόχρονα: «Πώς θα ξεχωρίσω από το πλήθος;»
Οι αιτήσεις για εισαγωγή στα πανεπιστήμια έχουν κατακλύσει τα συστήματα: η πλατφόρμα Common App, την οποία χρησιμοποιούν κάθε χρόνο πάνω από ένα εκατομμύριο μαθητές για να υποβάλουν αιτήσεις σε διάφορα πανεπιστήμια, αναφέρει ότι ο αριθμός των υποψηφίων και των αιτήσεων συνεχίζει να αυξάνεται σε ετήσια βάση. Κατά τον κύκλο αιτήσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2025-26, ο οργανισμός έχει καταγράψει αύξηση 2% στον αριθμό των υποψηφίων και αύξηση 5% στον συνολικό αριθμό των αιτήσεων έως την 1η Μαρτίου, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι.
Μια τυχαία επανάληψη του Storage Wars έγινε πηγή έμπνευσης για τον Χάσκελ. «Από εκείνη τη στιγμή, με κέρδισε», λέει. Στις αρχές του 2024, αναφέρει ότι αγόρασε την πρώτη του εγκαταλελειμμένη αποθήκη για 10 δολάρια και πούλησε μια φιάλη διοξειδίου του άνθρακα που βρήκε μέσα για 40 δολάρια. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, είχε αρχίσει να συνδυάζει σταθερά το σχολείο με τη δευτερεύουσα απασχόλησή του.
«Πήγαινα τα Σάββατα και τις Κυριακές», λέει ο 18χρονος με το μικρόβιο του επιχειρηματία.
Ο Χάσκελ βλέπει μερικές φωτογραφίες των αποθηκευτικών χώρων που αγοράζει, αλλά δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τι ακριβώς περιέχουν.
Η πιο κερδοφόρα αγορά του έγινε νωρίς, όταν, όπως λέει, ξόδεψε 450 δολάρια για μια αποθήκη που, όπως έμαθε, ανήκε στον έμπορο τέχνης Άντριου Κρίσπο. Μέσα υπήρχε ένας πίνακας του Μαν Ρέι, μιας από τις κορυφαίες μορφές του σουρεαλισμού, καθώς και αρκετά σκίτσα του μοντερνιστή ζωγράφου Γουόλτ Κουν, τα οποία πωλήθηκαν συνολικά για 36.000 δολάρια.
Το γεγονός ότι κέρδισε αυτό το τζάκποτ έπεισε τους γονείς του πως είχε βρει κάτι σημαντικό και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει.
Η επιτυχία, λέει, βρίσκεται στο να συνθέτει κανείς το παζλ ανάμεσα στον ιδιοκτήτη και την αποθήκη. Τα αναμνηστικά από το πανεπιστήμιο που φοίτησε κάποιος, για παράδειγμα, δεν θα αποφέρουν απαραίτητα πολλά χρήματα, αλλά δείχνουν ότι ο ιδιοκτήτης είχε πανεπιστημιακή εκπαίδευση, κάτι που με τη σειρά του αποτελεί καλό σημάδι για την ύπαρξη πιο ακριβών αντικειμένων. «Ο τρόπος για να βγάλεις χρήματα δεν είναι να κοιτάς τα πράγματα που βρίσκονται ακριβώς μπροστά σου», λέει. «Είναι να συνδέεις τα στοιχεία μεταξύ τους».
Ο Χάσκελ ψάχνει τακτικά σε ιστοσελίδες που επιτρέπουν στους χρήστες να βρίσκουν και να υποβάλλουν προσφορές για εγκαταλελειμμένες αποθήκες. Μαζί με μερικούς φίλους, ανέπτυξε επίσης ένα εργαλείο Τεχνητής Νοημοσύνης που αναζητά ονόματα γνωστών προσώπων τα οποία συνδέονται με τις αποθήκες.
Αφού αγοράσει μια αποθήκη, συνήθως για 500 δολάρια ή λιγότερο, αφιερώνει μερικές ώρες για να την αδειάσει, να ταξινομήσει, να καταχωρίσει και να αποθηκεύσει το περιεχόμενο, μέχρι να πουληθεί.
Λέει ότι μερικές φορές χρησιμοποιεί εργαλεία όπως το Google Lens ή το ChatGPT, ή συγκρίνει καταχωρίσεις στο eBay, για να εκτιμήσει τις τρέχουσες τιμές των αντικειμένων που έχει ανακαλύψει.
Σήμερα εκτιμά ότι αφιερώνει 20 έως 25 ώρες την εβδομάδα στην επιχείρησή του. Με δύο χρόνια εμπειρίας, δεν παρακολουθεί πλέον το Storage Wars, το οποίο, όπως λέει, δεν αποτυπώνει με ακρίβεια τη δουλειά του. «Απαιτείται πολλή έρευνα, η οποία δεν φαίνεται στην εκπομπή», λέει.
Καθώς ετοιμάζεται να μετακομίσει στον Νότο για το πρώτο έτος των σπουδών του, ο Χάσκελ λέει ότι δεν είναι σίγουρος τι θα απογίνει η επιχείρησή του τα επόμενα τέσσερα χρόνια ή μετά την αποφοίτησή του. Περιμένει ότι θα είναι πιο δύσκολο να συνεχίσει τη δραστηριότητά του στην Ατλάντα, επειδή η πόλη δεν είναι τόσο πυκνοκατοικημένη όσο η Νέα Υόρκη, και εξετάζει άλλες επιχειρηματικές ιδέες.
Δεν κλείνει την πόρτα στο Mike’s Unique Treasures, όμως, ακόμη κι αν δεν συνεχίσει να τη διευθύνει μακροπρόθεσμα, λέει ότι έχει πάρει μερικά διδάγματα που θα κρατήσει για πάντα.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
