Πέθανε σε ηλικία 87 ετών η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, η γυναίκα που έγινε σύμβολο του αγώνα κατά των εξώσεων και της στεγαστικής κρίσης στην Ισπανία. Η 87χρονη νοσηλευόταν μετά την έξωσή της από το σπίτι όπου είχε ζήσει σχεδόν επτά δεκαετίες.
Η Αμπασκάλ είχε βρεθεί στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης όταν, στις 23 Σεπτεμβρίου, απομακρύνθηκε από το διαμέρισμά της στην περιοχή Ρετίρο της Μαδρίτης. Η έξωση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και μαζικές κινητοποιήσεις, καθώς η ίδια είχε περάσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της στο συγκεκριμένο σπίτι.
Το διαμέρισμα είχε αγοραστεί έξι χρόνια νωρίτερα από εταιρεία, σε τιμή χαμηλότερη από τα δεδομένα της περιοχής, ενώ η Αμπασκάλ εξακολουθούσε να κατοικεί σε αυτό με παλιό καθεστώς μίσθωσης. Με σύνταξη περίπου 1.400 ευρώ, πλήρωνε κανονικά το ενοίκιό της, μαζί με τους λογαριασμούς, με το συνολικό μηνιαίο κόστος να ανέρχεται περίπου στα 500 ευρώ.
Από το 2020 είχε ξεκινήσει η δικαστική διαμάχη για την παραμονή της στο διαμέρισμα. Σύμφωνα με ισπανικά μέσα, έγιναν επανειλημμένες προσπάθειες να αποχωρήσει, ενώ μεταξύ των προτάσεων που δέχθηκε ήταν είτε να αυξήσει σημαντικά το ενοίκιο, στα περίπου 1.600 ευρώ, είτε να αγοράσει το σπίτι.
Η συμφωνία ήρθε, αλλά ήταν αργά
Μετά την έξωσή της, η υπόθεση πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στη Μαδρίτη και σε άλλες πόλεις, ενώ η Ένωση Ενοικιαστών και άλλες συλλογικότητες ανέδειξαν την ιστορία της ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των πιέσεων που αντιμετωπίζουν πολλοί ενοικιαστές.
Τελικά, επιτεύχθηκε συμφωνία που θα της επέτρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της, όμως η λύση ήρθε, όπως ανέφερε η οικογένειά της, πολύ αργά. Η κατάσταση της υγείας της είχε επιβαρυνθεί σημαντικά. Χρησιμοποιούσε αναπηρικό αμαξίδιο, χρειαζόταν βοήθεια στην καθημερινότητά της και τους τελευταίους μήνες είχε χάσει μυϊκή μάζα και αντιμετώπιζε δυσκολίες ακόμη και στη σίτιση.
«Με έχει επηρεάσει με κάθε τρόπο. Δεν είμαι πια ο εαυτός μου», είχε δηλώσει δύο ημέρες πριν από την έξωσή της.
Ακόμη και από το νοσοκομείο, η Αμπασκάλ συνέχιζε να απευθύνεται στους ανθρώπους που είχαν κινητοποιηθεί για την υπόθεσή της, ζητώντας τους να μην εγκαταλείψουν τον αγώνα.
«Πολεμήστε, υπερασπιστείτε ό,τι σας ανήκει», ήταν το μήνυμα που επαναλάμβανε.
Από το 1956 στο επίκεντρο της στεγαστικής κρίσης
Η Μαρία ντελ Κάρμεν Αμπασκάλ, όπως ήταν το πλήρες όνομά της, είχε εγκατασταθεί στο συγκεκριμένο διαμέρισμα το 1956, όταν ο πατέρας της νοίκιασε το σπίτι. Εκεί έζησε με την οικογένειά της και πέρασε σχεδόν όλη της τη ζωή.
Εργάστηκε για 34 χρόνια ως γραμματέας σε φαρμακευτική εταιρεία και συνταξιοδοτήθηκε το 1998. «Δούλευα όλη μου τη ζωή», έλεγε, περιγράφοντας μια ζωή δεμένη με το σπίτι στο οποίο κρατούσε τις οικογενειακές της αναμνήσεις, φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα.
«Θα πολεμήσω μέχρι το τέλος», έλεγε επανειλημμένα, ενώ αποκαλούσε την Ένωση Ενοικιαστών «οικογένειά» της.
Η ιστορία της ξεπέρασε γρήγορα τα όρια της γειτονιάς της. Το σύνθημα «Είμαστε όλοι Μαρικάρμεν» εμφανίστηκε σε αφίσες και μπλουζάκια, ενώ η ίδια έγινε ένα από τα πρόσωπα του κινήματος για την προστασία της κατοικίας στην Ισπανία.
Ο πρωθυπουργός της χώρας, Πέδρο Σάντσεθ, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον θάνατό της, γράφοντας σε ανάρτησή του στο «X»: «Μια αγκαλιά σε όλους εμάς που σήμερα νιώθουμε αυτή την απώλεια ως δική μας. Αναπαύσου εν ειρήνη».
Todo mi cariño a la familia y a los seres queridos de Maricarmen. Un abrazo también a todos los que hoy sentimos esta pérdida como propia. Descanse en paz.
— Pedro Sánchez (@sanchezcastejon) October 7, 2026
Για την οικογένεια και τον δικηγόρο της, η υπόθεση της Αμπασκάλ και οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν αποτέλεσαν «σημείο καμπής» στη συζήτηση για τη στέγαση στην Ισπανία. Η ίδια, μέχρι τις τελευταίες ημέρες της ζωής της, επέμενε στο ίδιο μήνυμα: «Συνεχίστε να αγωνίζεστε γι’ αυτό που σας ανήκει».
