Το άρθρο των πέντε βουλευτών της ΝΔ για τη λειτουργία του επιτελικού κράτους ταρακούνησε το Μέγαρο Μαξίμου.
Δεν το περίμεναν και η αλήθεια είναι πως με τον αιφνιδιασμό που υπήρξε άνοιξε ένας νέος κύκλος εσωκομματικής συζήτησης και γκρίνιας. Γι’ αυτό στο κυβερνητικό επιτελείο μελετούν έβαλαν στο στόχαστρο το «κίνημα των 5», έχοντας ανοιχτές κεραίες υπό το φόβο της διεύρυνσης της δυσαρέσκειας εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Η αλήθεια είναι ότι η πρωτοβουλία τους συζητήθηκε έντονα. Πολλοί είπαν χαμηλόφωνα «να αγιάσει το χέρι τους», ενώ άλλοι βουλευτές τους τηλεφώνησαν για να τους συγχαρούν για την πρωτοβουλία που πήραν. Στη μεγάλη εικόνα, πάντως, η χρονική συγκυρία και το περιεχόμενο της παρέμβασης ενίσχυσαν τη συζήτηση γύρω από τα όρια και τις ισορροπίες του κυβερνητικού μοντέλου που εφαρμόζει το Μέγαρο Μαξίμου. Εντός των τειχών, πάντως, ο προβληματισμός είναι υπαρκτός, όχι τόσο για την ίδια την παρέμβαση, όσο για το ενδεχόμενο αυτή να αποτελέσει την απαρχή μιας ευρύτερης έκφρασης δυσαρέσκειας. Κυβερνητικά στελέχη παρακολουθούν προσεκτικά τις αντιδράσεις, εξετάζοντας αν υπάρχουν και άλλοι βουλευτές που ενδέχεται να συνταχθούν, έστω και άτυπα, με τις επισημάνσεις των «πέντε». Το σενάριο μιας σταδιακής διεύρυνσης τέτοιων φωνών, ακόμη κι αν δεν λάβει οργανωμένα χαρακτηριστικά, δεν περνά απαρατήρητο, καθώς θα μπορούσε να επηρεάσει το κλίμα συνοχής ενόψει των επόμενων πολιτικών σταθμών και φυσικά της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 7 Μαΐου.
Ψύχραιμη αποτίμηση
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο κυβερνητικό επιτελείο επιχειρούν να αποτιμήσουν με ψυχραιμία την κατάσταση, δίνοντας έμφαση στο κατά πόσο πρόκειται για μια μεμονωμένη παρέμβαση ή για την έκφραση ενός βαθύτερου ρεύματος προβληματισμού. Σε κάθε περίπτωση, η διαχείριση τέτοιων φαινομένων-κρίσεων απαιτεί λεπτούς χειρισμούς, καθώς η ισορροπία μεταξύ του εσωτερικού διαλόγου και της δημόσιας αντιπαράθεσης είναι «οριακή», ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει σύνθετες προκλήσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Άλλο η κριτική και άλλο η εσωστρέφεια
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στις δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων στελεχών, με στόχο να σταλεί ένα σαφές μήνυμα ενότητας, ώστε να περιοριστούν οι διάφορες «φωνές» που καλλιεργούν κλίμα εσωτερικών ρηγμάτων. Κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι η συζήτηση για το επιτελικό κράτος είναι θεμιτή και εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ζωντανής δημοκρατικής παράταξης, αρκεί να μην υπονομεύει τη συνολική εικόνα σταθερότητας που επιδιώκει να εκπέμψει η κυβέρνηση. Άλλωστε, όπως σημειώνεται, η ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων δεν συνιστά απαραίτητα πρόβλημα, εφόσον δεν μετατρέπεται σε στοιχείο εσωστρέφειας.
Μητσοτάκης: «Στη ΝΔ είμαστε μια οικογένεια»
Απαντώντας εμμέσως πλην σαφώς, από το προσυνέδριο της ΝΔ στο Ναύπλιο, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε το στίγμα του, απορρίπτοντας τα διλήμματα μεταξύ «τεχνοκρατών» και «πολιτικών». Όπως υπογράμμισε, «όσοι επιμένουν να βρίσκουν διαχωριστικές γραμμές δεν αντιλαμβάνονται ότι στη Νέα Δημοκρατία είμαστε μια οικογένεια», επιδιώκοντας να κλείσει τη συζήτηση περί εσωτερικών διαχωρισμών που «μοιράζουν» βουλευτές και υπουργούς σε «παιδιά» και «παραπαίδια», επαναφέροντας με αυτόν τον τρόπο τη συζήτηση στην ανάγκη μιας συλλογικής πορείας.
Παράλληλα, υπερασπίστηκε με έμφαση το μοντέλο του επιτελικού κράτους, τονίζοντας ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό που εξασφαλίζει συντονισμό, αποτελεσματικότητα και σαφή στοχοθεσία στη διακυβέρνηση. Έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, επισημαίνοντας ότι τα περίπου 36 δισεκατομμύρια ευρώ που εξασφαλίστηκαν για τη χώρα δεν θα μπορούσαν να διοχετευθούν με τον ίδιο τρόπο χωρίς έναν ισχυρό κεντρικό μηχανισμό παρακολούθησης και υλοποίησης.
Επιπλέον, αναφέρθηκε στη σημασία της καθημερινής παρακολούθησης των έργων και της έγκαιρης παρέμβασης όπου καταγράφονται καθυστερήσεις, περιγράφοντας με απλό τρόπο τη λειτουργία του επιτελικού κράτους ως έναν μηχανισμό που «χτυπά καμπανάκι» όταν κάτι δεν προχωρά σύμφωνα με τον σχεδιασμό. Όπως είπε, η διακυβέρνηση δεν μπορεί να βασίζεται ούτε στη διαίσθηση ούτε σε αποσπασματικές αποφάσεις, αλλά απαιτεί δεδομένα, ανάλυση και συνεχή ενασχόληση με τη λεπτομέρεια.
