Στην πολιτική, όπως και στην αρχαία ελληνική γραμματεία, οι «Δούρειοι Ίπποι» σπανίως εμφανίζονται ως… εχθροί.
Αντιθέτως, συνήθως παρουσιάζονται ως πολύτιμοι σύμμαχοι, άνθρωποι που δηλώνουν ότι υπηρετούν έναν σκοπό, ορκίζονται πίστη και αφοσίωση, αλλά με τη στάση και τις παρεμβάσεις τους προκαλούν περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι λύνουν και «γεννούν» περισσότερες αβεβαιότητες από αυτές που αντέχει ένα κόμμα.
Στο ΠΑΣΟΚ, τους τελευταίους μήνες, αρκετά στελέχη αναρωτιούνται αν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις. Αν δηλαδή ορισμένοι έχουν προσωπική ατζέντα και αν έχουν αποφασίσει ότι ο πολιτικός τους ορίζοντας δεν περιορίζεται στη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά φτάνει μέχρι την… Πειραιώς. Κατά έναν όχι και τόσο περίεργο τρόπο, το πρόσωπο που βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ είναι η Άννα Διαμαντοπούλου.
Η τελευταία σφοδρή αντιπαράθεση που είχε με τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, πετώντας μάλιστα πρώτη το… γάντι, αναζωπύρωσε αυτή τη συζήτηση. Όχι άδικα, αφού δεν επρόκειτο για μια ακόμα πολιτική διαφωνία. Η αίσθηση που υπάρχει τα τελευταία 24ωρα είναι ότι η κυρία Διαμαντοπούλου επιλέγει συστηματικά να εκπέμπει ένα πολιτικό στίγμα που βρίσκεται πιο κοντά στις επιλογές της Νέας Δημοκρατίας παρά στις «γραμμές» του ΠΑΣΟΚ. «Λοξοδρομεί επικίνδυνα», όπως τόνισε έμπειρο κομματικό στέλεχος, καυτηριάζοντας τη στάση και την πολιτική συμπεριφορά της υπεύθυνης (κατά τα άλλα) του στρατηγικού σχεδιασμού του κόμματος. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που οι δημόσιες τοποθετήσεις της έχουν προκαλέσει αμηχανία στη Χαριλάου Τρικούπη και ικανοποίηση στην Πειραιώς. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για πιθανές συνεργασίες, το όνομά της φιγουράρει στις σχετικές πολιτικές αναλύσεις.
Μήπως ήρθε η ώρα η Άννα Διαμαντοπούλου να «μετακομίσει» στη ΝΔ;
Σε αυτό το σημείο γεννάται ένα εύλογο ερώτημα. Αν η πολιτική της ανάγνωση συγκλίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό με τη στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας, αν οι βασικές της διαφωνίες αφορούν την ίδια την πορεία του ΠΑΣΟΚ και αν οι δημόσιες παρεμβάσεις της λειτουργούν συχνά αποσταθεροποιητικά για το κόμμα που θεωρητικά υπηρετεί, γιατί συνεχίζει να «συγκατοικεί» πολιτικά με ανθρώπους που δεν αισθάνεται άνετα;
Ίσως, τελικά, μια ξεκάθαρη επιλογή να ήταν πιο έντιμη για όλους. Και για την ίδια την Άννα Διαμαντοπούλου, εφόσον θεωρεί ότι η χώρα χρειάζεται διαφορετικές πολιτικές προτεραιότητες, αλλά και για τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος οφείλει να γνωρίζει με ποιους πραγματικά θα πορευτεί μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές. Ίσως ήρθε η ώρα να κάνει πράξη την «απειλή» του και να διαγράψει την πρώην υπουργό που συχνά-πυκνά λοξοδρομεί από την κομματική γραμμή.
Αναμφίβολα, ένα κόμμα που φιλοδοξεί να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο δεν μπορεί να λειτουργεί με διαρκείς εσωτερικές αμφισβητήσεις και παράλληλες πολιτικές στρατηγικές που έχουν έντονα στοιχεία προσωπικών στρατηγικών. Δεν μπορεί να δίνει την εικόνα ότι άλλα στελέχη ασκούν αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και άλλα στην… ίδια τους την παράταξη.
Η ίδια «θολώνει» το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ
Η υπόθεση δεν αφορά μόνο την Άννα Διαμαντοπούλου. Αφορά το συνολικό πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ και την προσπάθεια του Νίκου Ανδρουλάκη να διαμορφώσει μια σαφή ταυτότητα απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Αν αυτή η στρατηγική αμφισβητείται εκ των έσω, τότε κάποια στιγμή θα χρειαστεί να δοθούν καθαρές απαντήσεις.
Γιατί στην πολιτική, όπως και στην ιστορία, οι Δούρειοι Ίπποι έχουν μια ιδιαιτερότητα. Όσο παραμένουν μέσα στα τείχη, κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ανοίξουν οι… πύλες. Και ίσως, για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, να είναι προτιμότερο όσοι αισθάνονται πολιτικά πιο κοντά στη Νέα Δημοκρατία να κάνουν το επόμενο βήμα, αντί να συντηρούν μια κατάσταση που θολώνει το μήνυμα της παράταξης και δημιουργεί σύγχυση στους ψηφοφόρους της. Εξάλλου, οι εκλογές δεν κερδίζονται μόνο με τη διεύρυνση των ακροατηρίων. Κερδίζονται και με την πολιτική καθαρότητα. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να αποφασίσει αν θέλει δίπλα του συνοδοιπόρους ή πολιτικούς που κρατούν μόνιμα ανοιχτό το παράθυρο προς την απέναντι όχθη.
