Δύο διαφορετικές περιπτώσεις, δύο διαφορετικές προσεγγίσεις.
Η στάση του Μεγάρου Μαξίμου απέναντι στον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά αποτυπώνει τη διάκριση που επιλέγει να κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανάμεσα στην πολιτική διαδρομή δύο πρώην πρωθυπουργών και στη σημερινή δημόσια παρουσία τους.
Για τον Κώστα Καραμανλή, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέλεξε να αναδείξει τη θεσμική του διαδρομή, υπενθυμίζοντας ότι πρόκειται για πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργό της χώρας. Απέφυγε να σχολιάσει τις φήμες ότι βρίσκεται κοντά στον Μεσσήνιο, σημειώνοντας ότι «πάντοτε κοιτούσε το καλό της παράταξης και της χώρας». Μια διατύπωση που -αν μη τι άλλο-διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και αναγνωρίζει την ιστορική θέση του Κώστα Καραμανλή στην παράταξη.
Διαφορετική ήταν η απάντηση για τον Αντώνη Σαμαρά, με αφορμή τις νέες δηλώσεις που έκανε, αυτήν τη φορά για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Χωρίς προσωπικές αιχμές, η κυβέρνηση επέλεξε να απαντήσει μέσω του κ. Μαρινάκη επί της ουσίας, παρουσιάζοντας το φορολογικό της έργο και τις παρεμβάσεις που έχει υλοποιήσει. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις ατομικές επιχειρήσεις, η μείωση της προκαταβολής φόρου, η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα φυσικά πρόσωπα και οι χρηματοδοτήσεις μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης αποτέλεσαν τον βασικό κορμό της επιχειρηματολογίας του Μεγάρου Μαξίμου. Το μήνυμα που έστειλε με αυτόν τον τρόπο είναι σαφές, αφού η κυβέρνηση δεν επιλέγει να αντιπαρατεθεί με το παρελθόν, αλλά να υπερασπιστεί το παρόν και το σχέδιό της για την οικονομία. Και, κυρίως, να απαντήσει στην κριτική με στοιχεία και συγκεκριμένες πολιτικές.
Όλοι κρίνονται στο πεδίο του αποτελέσματος
Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, άλλωστε, η ιστορική διαδρομή και η σημερινή πολιτική στάση δεν ταυτίζονται αυτομάτως. Η αναγνώριση της προσφοράς ενός πρώην πρωθυπουργού δεν συνεπάγεται συμφωνία σε κάθε δημόσια τοποθέτησή του. Αντίστοιχα, η κριτική ενός άλλου πρώην πρωθυπουργού δεν μπορεί να μένει αναπάντητη όταν αφορά συγκεκριμένες κυβερνητικές επιλογές. Έτσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει να κρατήσει τη συζήτηση στο πεδίο των πολιτικών αποτελεσμάτων. Εκεί όπου, τελικά, κρίνονται τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι επικριτές τους.
