Με σύνθημα «Είμαστε πολλές και παντού», το Φεμινιστικό Φεστιβάλ επιστρέφει στον κήπο του Παντείου Πανεπιστημίου με ένα πρόγραμμα που συνδυάζει συζητήσεις, δράσεις και καλλιτεχνικά δρώμενα. Η διοργάνωση της Συνέλευσης 8 Μάρτη βάζει στο επίκεντρο την ισότητα, τη δικαιοσύνη και τη διαθεματική αλληλεγγύη.
Πιθανότατα γνωρίζετε το παρακάτω σύνθημα: «Κανείς μας δεν είναι ελεύθερος, μέχρι όλοι να είναι ελεύθεροι».
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη για το φεμινιστικό κίνημα; Ότι η μάχη για ισότητα και δικαιοσύνη είναι οικουμενική και συνδέεται με κάθε μορφή αγώνα, όπως έγραψε κάποτε ο Μπακούνιν: «Από την ελευθερία δεν μπορείς να κόψεις ούτε ένα κομματάκι, γιατί αμέσως όλη η ελευθερία συγκεντρώνεται μέσα σ’ αυτό το κομματάκι».
Αυτή η φιλοσοφία διατρέχει και το Φεμινιστικό Φεστιβάλ που διοργανώνει η Συνέλευση 8 Μάρτη στον κήπο του Παντείου Πανεπιστημίου, θέτοντας ερωτήματα που μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ, όσο η φασίζουσα ιδεολογία επιχειρεί να κερδίσει και πάλι έδαφος.
Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, έτσι και φέτος, το Φεμινιστικό Φεστιβάλ δημιουργεί έναν διαθεματικό χώρο ελευθερίας, αγωνιστικότητας και ψυχαγωγίας για όλες και όλα.
Στο φετινό πρόγραμμα, οι διοργανώτριες θέλουν να φέρουν ομάδες και ανθρώπους από διαφορετικά κινήματα και χώρους, από πόλεις της χώρας, για να συζητήσουν πώς, σε συνθήκες πολέμων σε όλα τα επίπεδα της ζωής, οργανώνεται μια απάντηση από όσες και όσους είναι πολλές και παντού, όπως αναφέρει το δελτίο Τύπου. Το φεστιβάλ θέτει επίσης ερωτήματα που, όπως σημειώνεται, ζητούν απάντηση άμεσα.
Γιατί και φέτος βρισκόμαστε ξανά σε θέση μάχης απέναντι στις συνθήκες πολεμικού καπιταλισμού που στην Παλαιστίνη συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού, ενώ στο Ιράν διεξάγει έναν εντελώς παράλογο πόλεμο και σκοτώνει ακόμη και μικρά κορίτσια τα οποία υποτίθεται ότι έχει πάει για να τα απελευθερώσει. Σε αυτές τις συνθήκες στην Ελλάδα και την ΕΕ ο πολεμικός καπιταλισμός δίνει μεγάλο βάρος στην πολεμική βιομηχανία.
Γιατί ο πόλεμος συνεχίζεται εσωτερικά και παίρνει τη μορφή της φυσικής μας εξόντωσης. Ήδη μετράμε 15 γυναικοκτονίες μέσα στο 2026. Την ίδια στιγμή που θρηνούμε τις αδερφές μας, εξακολουθεί να εκκρεμεί η νομική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία, ενώ παραμένει ανεπαρκές το δίκτυο δομών υπεράσπισης των επιζωσών έμφυλης βίας.
Γιατί, μέσα στις συνθήκες βίας που βιώνουμε, οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και το ήδη ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος παρουσιάζονται ως φυσικές και αναγκαίες. Αυτό δεν οδηγεί μόνο σε ακραία φτωχοποίηση μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας, αλλά κοστίζει και ανθρώπινες ζωές. Δεν θα ξεχάσουμε τις συστημικές γυναικοκτονίες των εργατριών της Βιολάντα. Δεν θα ξεχάσουμε και τις γυναίκες-θύματα γυναικοκτονιών που αφήνονται μόνες τους απέναντι στους κακοποιητές και δολοφόνους τους, χωρίς δομές φροντίδας και υποστήριξης, αλλά και με τον νόμο Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια που επιβραβεύει τους κακοποιητές και δυσκολεύει τη ζωή των εργαζόμενων και φτωχών γυναικών και των επιζωσών έμφυλης βίας. Όπως δεν θα ξεχάσουμε τις τρανς αδερφές μας που μένουν χωρίς φροντίδα και υποστήριξη, δεν έχουν ένσημα και σύνταξη, κινδυνεύουν καθημερινά από τη διάχυτη τρανσφοβία και, φυσικά, τις τρανς-γυναικοκτονίες που δεν καταγράφονται πάντα όπως θα έπρεπε στις γυναικοκτονίες που γίνονται κάθε χρόνο.
Γιατί στεκόμαστε απέναντι στην κατασκευή των εσωτερικών εχθρών, των επικίνδυνων άλλων. Όσο κι αν θέλουν, δεν μπορούν να μας πείσουν ότι οι κοινωνίες κινδυνεύουν από τις φτωχές και τους φτωχούς, τις μετανάστριες, τις τρανς, τις γυναίκες και θηλυκότητες που αγωνίζονται, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και τις φεμινίστριες, ούτε θα τους αφήσουμε να βάλουν τα εργαζόμενα άτομα να στρέφονται το ένα απέναντι στο άλλο. Οι επιθέσεις στις ιδεολογίες φύλου και η επιστροφή σε ακροδεξιές αντιλήψεις πατρίς-θρησκεία-οικογένεια είναι ευθείες επιθέσεις στο δικαίωμά μας για αυτοπροσδιορισμό και ελεύθερη έκφραση. Είναι όμως και ένας αποτελεσματικός τρόπος να δημιουργηθούν ρωγμές ανάμεσα σε όλους τους καταπιεσμένους ανθρώπους. Ο σεξισμός, ο μισογυνισμός, ο ρατσισμός, ο φασισμός και η τρανσ-ιντερσεξ-ομοφοβία χτυπούν τα πιο ευάλωτα κομμάτια, αυτά που χρειάζονται ακριβώς το αντίθετο: αμέριστη αλληλεγγύη και συλλογικούς αγώνες.
Γιατί θέλουμε οι χώροι μας, οι φεμινιστικοί, οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστικοί, να είναι ελεύθεροι και ασφαλείς από την έμφυλη βία και την υποτίμηση. Γιατί βλέπουμε ότι στη διασταύρωση έμφυλης βίας και ταξικής εκμετάλλευσης, τα σώματα των πιο φτωχών και αποκλεισμένων γυναικών που εργάζονται διαρκώς και παντού γίνονται πεδίο εξάντλησης.
Γιατί πιστεύουμε ότι αν τα διαφορετικά κινήματα και οι χώροι συναντηθούν, συζητήσουν και ανταλλάξουν ιδέες, πρακτικές, διαφωνίες και προτάσεις, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τον πόλεμο σε όλα τα επίπεδα, γιατί μπορούμε να μάθουμε η μία από την άλλη.
Για όλους τους παραπάνω και για άλλους τόσους λόγους συναντιόμαστε και φέτος για να μάθουμε από τη γνώση των κινημάτων και την εμπειρία των αγωνιστριών που προηγήθηκαν, αλλά και από τη γνώση των νέων ακτιβιστριών-ων που πράττουν τον φεμινισμό καθημερινά, ακόμα και στα πιο μακρινά μέρη. Επιθυμία μας είναι οι διαφορετικές μας συναντήσεις να αποτελέσουν ένα φεμινιστικό μανιφέστο αντίστασης και αλληλεγγύης.
Πέρα από τον χώρο των συζητήσεων, προτείνουμε ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα με live μουσική και dj party, δημιουργώντας έναν χώρο χαράς και γιορτής πέρα από την εξάντληση.
Σας περιμένουμε όλα, όλες, όλους να βρεθούμε για άλλη μια χρονιά σε έναν χώρο συλλογικής φροντίδας, να συζητήσουμε, να εμπνευστούμε, να γνωριστούμε, να γιορτάσουμε μαζί!
Η Καμπάνια για την Κατάργηση του Νόμου για την Υποχρεωτική Συνεπιμέλεια συμμετέχει στο Φεμινιστικό Φεστιβάλ 2026 της Συνέλευσης 8η Μάρτη με workshop το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, στις 16:00, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Στην αρχή θα γίνει μια σύντομη παρουσίαση της Καμπάνιας: τι έχουν κάνει αυτά τα χρόνια οι αγωνίστριες της εκστρατείας και πώς συνεχίζουν μέχρι και σήμερα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μετά θα πραγματοποιηθεί συζήτηση για τον Νόμο 4800/2021 για την Υποχρεωτική Συνεπιμέλεια — καταβολές, πώς ψηφίστηκε, αποτελέσματα — και στη συνέχεια γυναίκες θα μοιραστούν προσωπικές εμπειρίες.
Μέσα από αυτή την πολύτιμη διαδικασία ανταλλαγής γνώσεων, πληροφοριών και εμπειριών, θέλουμε να ενδυναμωθούμε, ώστε να συνεχίσουμε όλες μαζί τον αγώνα για την κατάργηση του νόμου Τσιάρα, που κακοποιεί παιδιά και γυναίκες, υποστηρίζουν σε δελτίο Τύπου οι διοργανώτριες.
Στον χώρο του φεστιβάλ θα λειτουργεί παιδότοπος, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν στο workshop και οι μαμάδες που πλήττονται από τον νόμο.
Προβολή & Workshops: (16:00-18:00) :
-Προβολή της πολυβραβευμένης ελληνικής ταινίας μικρού μήκους Honeymoon, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Άλκι Παπασταθόπουλου (με αγγλικούς υπότιτλους).
Θα ακολουθήσει συζήτηση του κοινού μαζί με τον σκηνοθέτη.
-Παρουσίαση της καμπάνιας Όχι στην υποχρεωτική Συνεπιμέλεια. Συζητάμε με μέλη της καμπάνιας.
-Workshop: Δικαίωση πέρα από την ποινική/σωφρονιστική απόκριση στην έμφυλη βία: Από τις γενεαλογίες στις κινηματικές πρακτικές της μετασχηματιστικής δικαιοσύνης.
Συζητούν οι:
-Ματίνα Παπαγιαννοπούλου, Κοινωνιολόγος-ερευνήτρια φύλου
-Άννα Βουγιούκα, κοινωνική επιστήμονας, ερευνήτρια και εμπειρογνώμονας σε θέματα ισότητας των φύλων.
Κεντρική εκδήλωση (18:30-21:00):
Είμαστε πολλές. Παντού. Φεμινισμοί και κοινωνικά κινήματα εναντίον των ταξικών, πατριαρχικών, φασιστικών και αποικιοκρατικών βίαιων πρακτικών
Συντονισμός: Βι, Συνέλευση 8 Μάρτη
Προσκεκλημένη του Φεμινιστικού Φεστιβάλ:
Χούλια Κάμαρα (Julia Camara), ακτιβίστρια-φεμινίστρια και ιστορικός, Ισπανικό Κράτος
Συμμετέχουν φεμινιστικές, ΛΟΑΤΚΙ+ και μεταναστευτικές συλλογικότητες, ακτιβίστριες/ ακτιβιστά κοινωνικών κινημάτων, μέλη σωματείων:
-Ναουζάτ Χαντίντ Σάντα, Αραβική Γυναικεία Συλλογικότητα
-Τάσος Κουπελίδης, Φεμινιστική και ΛΟΑΤΚΙ+ συλλογικότητα Κιουρι-at
-Μέλη της Αυτοοργανωμένης Φεμινιστικής Συλλογικότητας Τσούχτρες, Καβάλα
-Μέλος της συλλογικότητας Φεμινιστική Καλαμάτας
-Ρηνιώ Συμεωνίδου-Ηλίας Μαρκούσης, Intersex Greece
-Μαρία Χαρίτου, μέλος Φοιτητικού συλλόγου Φιλοσοφικής, ΕΚΠΑ
-Βάνια Νεντέλτσεβα, Επιστημονική Συνεργάτιδα-Διαπολιτισμική σύμβουλος ΙΝΕ ΓΣΕΕ
Η γλώσσα ομιλίας θα είναι ελληνικά/ισπανικά. Για αγγλόφωνο κοινό θα υπάρχει ψιθυριστή μετάφραση στα αγγλικά.
Performance Hymen από τη Νάγια Τ. Καρακώστα (21.00)
Μία διαδραστική περφόρμανς ντοκουμέντο που μιλά για το γυναικείο συλλογικό σώμα και όσα αυτό φέρει, ως αναμνήσεις, ως εμπειρίες, ως ύλη.
Live (22.00)
Sugahspank!
Party (23.00)
Dj Loo
Στον χώρο θα λειτουργεί από την έναρξη του Φεστιβάλ παιδότοπος με δράσεις και παιχνίδια από παιδαγωγούς, Φεμινιστικό Βιβλιοπωλείο, merch, χώρος φεμινιστικών, ΛΟΑΤΚΙ+, κουήρ συλλογικοτήτων καθώς και αντιπολεμικών ομάδων.
Στον χώρο θα λειτουργεί μπαρ και κουζίνα με φαγητό και vegan επιλογές.
Το φεστιβάλ αποτελεί Apartheid Free Zone, ελεύθερη ζώνη από ισραηλινά προϊόντα. Επιθυμούμε επίσης να είναι ένας χώρος ασφαλής και ελεύθερος, γι’ αυτό τρανς-ιντερσεξ-ομοφοβικά και σεξιστικά σχόλια και πρακτικές δεν είναι ανεκτά.
