Ο Οκτώβριος έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να μπαίνει στη ζωή μας. Δεν κάνει θόρυβο και δεν ζητά να τον υποδεχτούμε· απλώς, ένα πρωινό, βγαίνουμε έξω και αντιλαμβανόμαστε ότι ο αέρας έχει αλλάξει, το φως είναι αλλιώτικο, τα απογεύματα μικραίνουν και τα βράδια έρχονται νωρίτερα. Κάπου εμφανίζεται και το πρώτο φύλλο στο πεζοδρόμιο, κι έτσι συνειδητοποιούμε ότι το καλοκαίρι, που λίγο πριν έμοιαζε σχεδόν ατελείωτο, έχει ήδη γίνει ανάμνηση.
Δεν έχει έρθει ακόμη ο χειμώνας. Είναι μια ενδιάμεση εποχή, ένας μήνας που μας αφήνει για λίγο ανάμεσα σε αυτό που πέρασε και σε αυτό που έρχεται, γι’ αυτό και ο Οκτώβριος έχει τόσα να πει για την αλλαγή.
Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε την αλλαγή σαν μια απόφαση. Μια μέρα αποφασίζουμε να φύγουμε, να τελειώσουμε μια σχέση, να αλλάξουμε δουλειά, να εγκαταλείψουμε μια συνήθεια, να κλείσουμε ένα κεφάλαιο.
Στην πραγματικότητα, όμως, οι σημαντικότερες αλλαγές σπάνια συμβαίνουν σε μία ημέρα. Γίνονται σιγά σιγά.
Όπως συμβαίνει με τα φύλλα των δέντρων, όπου για κάποιο διάστημα πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο συνυπάρχουν στα ίδια κλαδιά.
Κάτι παλιό δεν έχει φύγει ολοκληρωτικά και κάτι καινούργιο δεν έχει ακόμη επικρατήσει. Ίσως έτσι συμβαίνει και μέσα μας.
Μπορεί να ξέρουμε ότι μια περίοδος της ζωής μας τελειώνει και, παρ’ όλα αυτά, να τη νοσταλγούμε. Μπορεί να έχουμε καταλάβει ότι πρέπει να προχωρήσουμε και ταυτόχρονα να φοβόμαστε το άγνωστο. Μπορεί να θέλουμε μια νέα αρχή και να πονάμε ακόμη για αυτό που αφήνουμε.
Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε τόσο. Υπάρχει μια περίεργη πίεση να έχουμε ξεπεράσει τα πάντα γρήγορα, να έχουμε βρει αμέσως τον επόμενο στόχο, να έχουμε καταλάβει τι θέλουμε, να έχουμε αφήσει πίσω μια απογοήτευση, να είμαστε ξανά καλά.
Όμως η φύση δεν λειτουργεί έτσι. Τα δέντρα δεν βιάζονται και οι αλλαγές απαιτούν χρόνο.
Καθώς η χρονιά προχωρά, είναι εύκολο να αρχίσουμε να μετράμε όσα δεν προλάβαμε: τους στόχους που δεν πετύχαμε, τα σχέδια που αναβάλαμε, τις αλλαγές που δεν τολμήσαμε, όσα περιμέναμε να έχουν συμβεί μέχρι τώρα και δεν συνέβησαν.
Ο Οκτώβριος, όμως, μπορεί να μας προτείνει έναν διαφορετικό απολογισμό: ποιος ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκα; Ποια μικρή συνήθεια με βοήθησε σε μια δύσκολη περίοδο; Τι έμαθα για τον εαυτό μου; Ποια στιγμή της χρονιάς θέλω πραγματικά να θυμάμαι;
Μπορεί να ανακαλύψουμε ότι, μέσα σε μια χρονιά που μας φάνηκε δύσκολη, υπήρχαν περισσότερα καλά απ’ όσα είχαμε προσέξει. Ο Οκτώβριος δεν προσπαθεί να μας πείσει ότι το καλοκαίρι δεν ήταν όμορφο ούτε να κάνει τον χειμώνα να έρθει γρηγορότερα.
Απλώς μας δείχνει ότι η ζωή συνεχίζεται.
* Πηγή: Vita
