Ο Σταύρος Χαλκιάς έχει εξελιχθεί σε μια από τις πιο απρόσμενες και δημοφιλείς μορφές της κωμωδίας. Με χιούμορ που συνδυάζει την εργατική καταγωγή, την πολιτική τραγωδία στις ΗΠΑ και τον αυτοσαρκασμό για το σώμα του, τη χρήση ναρκωτικών και το εύθραυστο ego του, ο Ελληνοαμερικανός κωμικός τραβά ολοένα και περισσότερο την προσοχή.
Στο νέο του σόου, Uncle Stav, στο Netflix, ο Χαλκιάς επιστρέφει με το χαρακτηριστικό, χυδαίο αλλά και οξυδερκές χιούμορ του και αναστοχάζεται τα δύο τελευταία χρόνια της ανόδου του, μαζί με τους μηχανισμούς που έχει αναπτύξει για να διαχειρίζεται τις δυσκολίες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Stavros Halkias (@stavvybaby2)
Η εκπομπή γυρίστηκε στο Lyric Theater, στη γενέτειρά του, τη Βαλτιμόρη, εκεί όπου ο Χαλκιάς, 37 ετών, είχε δει κάποτε τον Κρις Ροκ. Όπως θυμήθηκε στο Popcast, την εκπομπή συζήτησης για την ποπ κουλτούρα των New York Times, τότε έβλεπε μικρές παραστάσεις σταντ-απ και σκεφτόταν να δοκιμάσει κι εκείνος το είδος.
Το να δω από κοντά αυτό το επίπεδο δεξιοτεχνίας ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για μένα. Δεν σκεφτόμουν καν ότι κάποια μέρα θα είμαι ο πρωταγωνιστής εδώ.
Ο Χαλκιάς δραστηριοποιείται ως stand-up κωμικός από τα τέλη της δεκαετίας του 2000, όμως έγινε γνωστός στην υποκουλτούρα — και κατά καιρούς απέκτησε και κακή φήμη — μέσα από το πρόστυχο και πνευματώδες, ή πνευματώδες και πρόστυχο, podcast Cum Town στα τέλη της δεκαετίας του 2010, μαζί με τους Νικ Μούλεν και Άνταμ Φρίντλαντ.
Κάποτε ήμουν ένα όμορφο αγοράκι — τι συνέβη; Τώρα είμαι ένας φαλακρός ανώμαλος στη βιομηχανία του θεάματος που το κάνει για τα λεφτά. Πώς έγινε αυτό;
Στην ταινία Bugonia του Γιώργου Λάνθιμου
Από τότε που αποχώρησε από την εκπομπή-φαινόμενο με το φανατικό κοινό το 2022, η απήχησή του στο ευρύ κοινό ανεβαίνει σταθερά. Παρουσιάζει το ιδιαίτερα δημοφιλές podcast Stavvy’s World, που λειτουργεί ως μια χαλαρότερη, πιο ανάλαφρη απάντηση στις τεταμένες εκπομπές της μετα-ανδρόσφαιρας που παρουσιάζουν ορισμένοι από τους συναδέλφους του.
Παράλληλα, κερδίζει έδαφος και στο Χόλιγουντ, με συμμετοχή στην ταινία Tony, η οποία δραματοποιεί την πρώτη δουλειά του Άντονι Μπουρντέν σε μια κουζίνα, στον ρόλο ενός μάγειρα που μιλά με γλαφυρό και χυδαίο τρόπο. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Tony, Ματ Τζόνσον, είναι επίσης ο δημιουργός του Uncle Stav.
Σταύρος Χαλκιάς / Wikimedia Commons
Ο πολύχρωμος δευτερεύων ρόλος του Χαλκιά είναι ένας από τους πρόσφατους ρόλους του σε κινηματογράφο και τηλεόραση — μαζί με τον ανατριχιαστικό αστυνομικό στην ταινία Bugonia του Γιώργου Λάνθιμου και τον εκνευρισμένο διευθυντή καταστήματος στην κωμική σειρά του Shane Gillis, Tires, στο Netflix — που του δίνουν την ευκαιρία να δείχνει διαφορετικές πλευρές του χαρακτήρα που παρουσιάζει στις κωμικές του παραστάσεις.
Το 2027 θα υποδυθεί έναν απαίσιο ατζέντη του αστέρα της κάντρι, Γκλεν Πάουελ, στην επόμενη ταινία του Τζαντ Απάτοου.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη instylemagazine (@instylemagazine)
Η στροφή της κωμωδίας προς τα δεξιά
«Έχω μεγάλο εύρος ρόλων», αστειεύεται ο Χαλκιάς. «Κάποτε ήμουν ένα όμορφο αγοράκι — τι συνέβη; Τώρα είμαι ένας φαλακρός ανώμαλος στη βιομηχανία του θεάματος που το κάνει για τα λεφτά. Πώς έγινε αυτό;».
Μιλώντας με τους Τζον Καραμανίκα και Τζο Κοσκαρέλι του Popcast, ο Χαλκιάς αναφέρθηκε στο πώς το βάρος του επηρέασε την κωμωδία του, στην προσήλωσή του στην αγνότητα της κουλτούρας του stand-up, στις συμβουλές που δίνει στους incels και στο πώς η στροφή της κωμωδίας προς τα δεξιά έχει δημιουργήσει και ευκαιρία για αντίσταση, αλλά και την απογοήτευση ότι δεν μπορεί πλέον να βασίζεται απλώς στο χυδαίο χιούμορ.
«Μου αρέσει να συνδέομαι με θλιμμένους άντρες, φίλε»
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Stavros Halkias (@stavvybaby2)
Ακολουθούν μερικά από όσα είπε:
- «Στα 37 μου, η ζωή μου είναι πολύ χαζή. Ζω έναν τρόπο ζωής σαν τον Πίτερ Παν. Υπάρχει αυτό το μικρό ερώτημα: Πρέπει να ωριμάσω κάποια στιγμή;»
- «Η κουλτούρα με πρόλαβε, γιατί σκεφτόμουν τα αστεία γύρω από το σώμα μου όλη μου τη ζωή. Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω ένα σπέσιαλ stand-up και να μην το θίξω, γιατί η φιλοσοφία μου είναι ότι θέλω να είμαι όσο το δυνατόν πιο ειλικρινής — θέλω να είμαι ο ίδιος άνθρωπος πάνω και κάτω από τη σκηνή. Και εκτός σκηνής, η απώλεια βάρους, τα ζητήματα εικόνας του σώματος — αυτά είναι τα πράγματα που με βασάνιζαν όλη μου τη ζωή, χωρίς αμφιβολία. Ήταν επίσης μια περίοδος της ζωής μου όπου ένιωθα ότι η καριέρα μου με σκότωνε. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μου σπέσιαλ, Fat Rascal, ήμουν σε πολύ κακή κατάσταση. Ήμουν χοντρός σαν…βρισιά.»
- «Από μια ειρωνεία της τύχης έπαθα τραυματισμό στην πλάτη την εβδομάδα πριν τα γυρίσματα της 3ης σεζόν του Tires προσπαθώντας να γίνω υγιής. Έκανα deadlift και έκανα ζημιά στη σπονδυλική μου στήλη. Αυτό που έπρεπε να κάνω ήταν εκτεταμένη φυσιοθεραπεία για τέσσερις μήνες. Αντ’ αυτού, πήγα σε περιοδεία και γύρισα μια τηλεοπτική εκπομπή και έπρεπε να κάνω ενέσεις κορτιζόνης στην πλάτη μου μόνο και μόνο για να τα καταφέρω.»
- «Μετά έσπασα το χέρι μου. Έπεσα από ένα σκούτερ. Δεν έπρεπε να είμαι πάνω στο σκούτερ· έτρεχα να γυρίσω σπίτι για να πάρω το Halo Top με φυστικοβούτυρο πριν λιώσει. Ήταν πραγματικά ένας τραυματισμός 7χρονου. Αυτό μου αξίζει που είμαι ένας χοντρός 37χρονος που προσπαθεί να κάνει εκκεντρικούς τρόπους μετακίνησης.»
- «Η μαμά μου ήταν σερβιτόρα σε ένα ελληνικό εστιατόριο και ο μπαμπάς μου ήταν εργολάβος. Πέρασα πολλά καλοκαίρια δουλεύοντας με τον μπαμπά μου, κυρίως στο δωμάτιο διαλείμματος του, βλέποντας τη σειρά Martin με το μικρό αλουμινόχαρτο στην κεραία.»
- «Μου αρέσει να συνδέομαι με θλιμμένους άντρες, φίλε. Ως πρώην, και μερικές φορές τρέχων, θλιμμένος άντρας — ακόμα και με την καλύτερη ζωή όλων των εποχών, το καταλαβαίνω. Μεγάλο μέρος του podcast είναι προσέγγιση των incels. Είναι σαν να λέω: Παιδιά, δεν χρειάζεται να είμαστε έτσι, ρε.»
*Με στοιχεία από nytimes.com | Αρχική Φωτό: imdb.com
