Συγκινεί ο Γιώργος Μαζωνάκης, πίσω από τον σούπερ σταρ υπήρχε ένας άνθρωπος που προτιμούσε οι πράξεις του να μένουν μακριά από τα φώτα. Πολλές από τις πράξεις αλληλεγγύης του δεν έγιναν ποτέ γνωστές, αφού δεν τις έκανε μπροστά στις κάμερες ούτε τις συνόδευε με αναρτήσεις.
Τον γνώρισαν μέσα από τη σκηνή, τα τραγούδια και τις εκκεντρικές εμφανίσεις του, όμως οι οικογένειες που ευεργετήθηκαν από εκείνον μιλούν τώρα για πρώτη φορά μετά τον θάνατό του.
Η Λίλιαν Φωκά, χήρα του αείμνηστου ηθοποιού Σπύρου Φωκά, μίλησε στο in και περιέγραψε πώς ο Γιώργος Μαζωνάκης τους βοήθησε σε μία πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής τους. Όπως είπε, η ανάγκη ήταν να μη χαθεί το ρεύμα, καθώς υπήρχε δημόσια έκκληση και το ποσό που οφειλόταν στη ΔΕΗ ήταν μεγάλο.
«Δεν ήταν οικονομική ανάγκη απλά υπό την έννοια, ότι δεν έχω να πάω μια βόλτα. Ήταν θέμα, μας κλείνουν το φως, τελειώσαμε. Ήταν δημόσια έκκληση. Εγώ δεν ήξερα κανέναν άλλον τρόπο να βοηθήσω τον Σπύρο. Είχα έναν άνθρωπο, αρκετά μεγαλύτερό μου, με ανάγκες. Εκείνος έστειλε έναν φάκελο, μέσω μιας άλλης, γυναικείας φωνής. Ήταν ένα ποσό το οποίο οφείλαμε στη ΔΕΗ και ήταν αρκετά μεγάλο. Είχε μαζευτεί καταλάβατε; Γι’ αυτό μας κόβανε το ρεύμα. Ήθελα πολύ να ξέρω ποιος ήταν αυτός ο τραγουδιστής που έστειλε αυτό το ποσό. Όταν ρώτησα ποιος τραγουδιστής είναι αυτός, μου είπαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σας το πω γιατί δε θέλει ο ίδιος. Και πώς τα φέρνει όμως έτσι η ζωή, να το μάθω, λίγο πριν φύγει εκείνος από τη ζωή. Ταράχτηκα, κλονίστηκα και ένιωσα ότι πρέπει να το πω, να το ομολογήσω αυτό. Ήταν ουσιαστικά από τους καλλιτέχνες, ο μοναδικός που ευαισθητοποιήθηκε. Μαζί θα είναι τώρα. Θα τραγουδάνε, θα γλεντάνε θα χορεύουν και δε θα πονάνε», ανέφερε εμφανώς συγκινημένη η κυρία Φωκά.
Υπάρχουν όμως και ιστορίες που δείχνουν τη στάση του χωρίς να χρειάζονται χρηματικά ποσά. Ο φιλόλογος Αλέξανδρος Σουλιώτης περιέγραψε στο in μια συνάντηση που είχε το 2002 με τον Γιώργο Μαζωνάκη σε νυχτερινό μαγαζί στην Κομοτηνή, όταν ένας εργαζόμενος καθόταν μόνος και έκλαιγε.
«Εκείνο το βράδυ τραγουδούσε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Είχε πάρα πολύ κόσμο. Σε όλη αυτή τη λάμψη μέσα, υπήρχε ένας άνθρωπος που σχεδόν κανείς δεν τον είχε προσέξει, ένας από τους μεγαλύτερος εργαζομένους του μαγαζιού. Ένας ήσυχος άνθρωπος, εκείνο το βράδυ όμως κάτι τον απασχολούσε. Δε χαμογελούσε, κάποια στιγμή τον παρατήρησα να σκουπίζει τα μάτια του. Η κόρη του η οποία ζούσε μακριά, δεν του απαντούσε στις κλήσεις. Είχε προηγηθεί ένας πολύ άσχημος καυγάς μεταξύ τους. Λίγο πριν ανέβει λοιπόν στην πίστα για το πρόγραμμά του, πέρασε δίπλα του ο Μαζωνάκης. Σταμάτησε, τον κοίταξε: Όλα καλά; τον ρώτησε ο Μαζωνάκης. Καλά του απάντησε εκείνος, αλλά φυσικά έδειχνε ο άνθρωπος πάρα πολύ στεναχωρημένος και ο Μαζωνάκης το κατάλαβε. Δεν τον προσπέρασε, πήρε καρέκλα και κάθισε δίπλα του. Και τότε ο άνθρωπος λύγισε. Δεν του έδωσε συμβουλές, δεν του είπε ένα τυπικό: έλα μη στεναχωριέσαι όλα καλά θα πάνε!. Κάποια στιγμή σηκώνεται, του λέει δώσε μου το τηλέφωνό της. Το δίνει ο πατέρας και ο Μαζωνάκης την πήρε από το προσωπικό του τηλέφωνο. Θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του: Κοπελιά της λέει ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι, δε σε ξέρω, δεν έχουμε γνωριστεί, αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πάρα πολύ γλυκό άνθρωπο, τον μπαμπά σου. Όταν τον δεις σε παρακαλώ, κάντου μια αγκαλιά, κάντο για μένα. Έκλεισε το τηλέφωνο έδωσε το χέρι στον άνθρωπο, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη, του έκλεισε το μάτι θυμάμαι και επέστρεψε στην πίστα», ανέφερε ο Αλέξανδρος Σουλιώτης.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης στήριξε επίσης φιλοζωικές οργανώσεις, σύμφωνα με ανθρώπους που μίλησαν στο in, χωρίς να το διατυμπανίζει. Η ευαισθησία του δεν περιοριζόταν στους ανθρώπους, αλλά απλωνόταν και σε κάθε πλάσμα που χρειαζόταν προστασία.
Ο πρόεδρος του συλλόγου προστασίας ιπποειδών περιέγραψε την ημέρα που ο καλλιτέχνης ανταποκρίθηκε σε πρόσκληση και βρέθηκε κοντά στα ζώα, τα χάιδεψε και άκουσε τις ιστορίες τους.
«Ήταν μία απρόσμενη επίσκεψη γιατί δεν περιμέναμε να απαντήσει στη φίλη εθελόντρια που του είχε στείλει μήνυμα. Εκείνη την ημέρα ήρθε σαν ο πιο απλός άνθρωπος του κόσμου. Εγώ είδα έναν χαμογελαστό άνθρωπο, ο οποίος ήρθε και ήθελε πραγματικά να γνωρίσει τα ιπποειδή και να δει όλες τις ιστορίες τους, πώς κακοποιούνται. Περάσαμε μία ώρα περίπου – που διαρκεί η ξενάγηση – κάναμε όλη την ξενάγηση πίσω στα ζώα. Χάιδευε σχεδόν όλα τα ζώα και μου έκανε φοβερή εντύπωση γιατί, δεν είχε πρόβλημα με το να λερώσει τα χέρια του. Τα άλογα έχουν πολλή σκόνη στο τρίχωμά τους και τρίχα. Άκουσε υπομονετικά όλες τις ιστορίες των ζώων. Και μετά κλείσαμε με συγκινητικό τρόπο, μας πιάσαν τα κλάματα και ο Γιώργος ήρθε και μας αγκάλιασε ουσιαστικά. Θέλησε να γίνει ανάδοχος σε πέντε ζώα, πληρώνοντας ένα εφάπαξ ποσό. Ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό εκ μέρους του», ανέφερε ο πρόεδρος του συλλόγου προστασίας ιπποειδών, Θανάσης Χελιώτης.
