Πέθανε στα 87 της η Ελένη Προκοπίου, η ηθοποιός και χορεύτρια που αγαπήθηκε ιδιαίτερα μέσα από τις εμφανίσεις της στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο.
Από το 1960, όταν έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, έως και το 1972 συμμετείχε σε συνολικά 23 ταινίες και σε αρκετές από αυτές είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Με σπουδαίο ταλέντο στον χορό, πηγαίες υποκριτικές δυνατότητες αλλά και εξωτική ομορφιά, η Ελένη Προκοπίου άφησε το στίγμα της.
Την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησε με ανάρτησή της στο Facebook χθες Κυριακή η ηθοποιός Μέλπω Κωστή, συνοδεύοντας τη φωτογραφία της Ελένης Προκοπίου με τρεις λέξεις: RIP Ελένη Προκοπίου.
Η Finos Film αναφέρει στη σελίδα της ότι η Ελένη Προκοπίου άφησε το στίγμα της, παρότι επέλεξε σε σχετικά νεαρή ηλικία να αποσυρθεί από την καλλιτεχνική ζωή, χάρη στο σπουδαίο ταλέντο της στον χορό, τις πηγαίες υποκριτικές δυνατότητες και την εξωτική ομορφιά της.
Από μικρή απολάμβανε τον χορό και σε ηλικία έξι ετών έδωσε εξετάσεις για τη σχολή που διηύθυνε η Λουκία Σακελλαρίου-Κωτσοπούλου για τη Λυρική Σκηνή. Η νεαρή Ελένη έδειξε έμφυτο ταλέντο και σπούδασε μπαλέτο έως τα 14 της χρόνια.
Το ντεμπούτο της στο σανίδι έγινε τη θεατρική περίοδο 1955-56, όταν χόρεψε, ακόμα έφηβη, μαζί με τον Δημήτρη Ιβανώφ στην επιθεώρηση Εξω οι Άγγλοι, που ανέβηκε στο θέατρο Ολύμπια Πειραιώς.
Με το ταλέντο της ολοφάνερο, σύντομα δέχτηκε πρόταση να περάσει οντισιόν για πρώτη χορεύτρια στο θέατρο Ακροπόλ. Εκεί υπεύθυνος για το μπαλέτο ήταν ο Μανώλης Καστρινός.
Εκείνος την ένωσε με τον Βαγγέλη Σειληνό και η πρώτη κοινή τους εμφάνιση έγινε στην παράσταση Σιγά και με το Μαλακό!, τη θεατρική περίοδο 1956-57.
Αφού πήρε και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο, ακολούθησαν πολλές παραστάσεις με την Ελένη Προκοπίου να σχηματίζει δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό, με κορυφαία τη συμμετοχή τους στη μουσική επιθεώρηση Όμορφη Πόλη, που ανέβηκε το καλοκαίρι του 1962 στο θέατρο Παρκ της οδού Αλεξάνδρας σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη, με τραγούδια σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
Οι επαγγελματικοί τους δρόμοι χώρισαν το 1965, όμως η Ελένη Προκοπίου παρέμεινε ενεργή στο θέατρο και την επιθεώρηση έως τη χρονιά που αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στην οικογένειά της.
Τελευταία θεατρική παράσταση ήταν Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας, που ανέβηκε στο θέατρο Μετροπόλιταν το καλοκαίρι του 1971, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
Η κινηματογραφική πορεία της ξεκίνησε με εμφανίσεις ως χορεύτρια στις ταινίες Το Ραντεβού της Κυριακής (1960), Η Αθήνα τη Νύχτα (1962) και Προδομένη Αγάπη (1962).
Το 1963 ήρθε η καταξίωσή της και ως ηθοποιού με ρόλο στις Μικρές Αφροδίτες του Νίκου Κούνδουρου, μια ταινία που σημείωσε διεθνή επιτυχία.
Ακολούθησαν τρεις κωμωδίες, οι δύο σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου: το Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης (1964), με εκείνη στον κομβικό ρόλο της ανατολίτισσας πριγκίπισσας Γκιουλινάρ, και το Το Πρόσωπο της Ημέρας (1965) δίπλα στον Κώστα Βουτσά, καθώς και η τρίτη σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σειληνού, με τίτλο Και οι… 14 Ηταν Υπέροχοι (1965).
Το 1966 εγκαινίασε τη συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ με το μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη Ραντεβού στον Αέρα, που έφερε την καταξίωση αναδεικνύοντας το υποκριτικό της ταλέντο και τα χορευτικά της προσόντα.
Συνέχισε με την ίδια ορμή και την ίδια χρονιά έπαιξε σε τρεις ακόμη ταινίες της Φίνος Φιλμ: Παράνομοι Πόθοι του Παύλου Τάσιου, Οι Κυρίες της Αυλής του Ντίνου Δημόπουλου και Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα του Γιώργου Κωνσταντίνου.
Τα χρόνια που ακολούθησαν έπαιξε σε ταινίες χαμηλότερου προϋπολογισμού, δίπλα όμως σε σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και ο Νίκος Ρίζος, έχοντας συχνά ως παρτενέρ τον Γιώργο Πάντζα.
Πρόκειται για ταινίες όπως Ο Γαμπρός μου ο Προικοθήρας (1967), Μίνι Φούστα και Καράτε (1967), Ο Μπούφος (1968), Ο Σταύρος Είναι Πονηρός (1970) και Ο Παραγιός μου ο Ραλίστας (1971).
Τελευταία κινηματογραφική ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν με τη Φίνος Φιλμ το 1972 στο Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας, παραδίδοντας, κατά πολλούς, την καλύτερη ερμηνεία της.
Η 24η ταινία της καριέρας της ήταν και το κύκνειο άσμα της, καθώς είχε αποφασίσει να σταματήσει κάθε επαγγελματική δραστηριότητα και να αφοσιωθεί στην οικογένειά της.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2006 ο Δήμος Αθηναίων την τίμησε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συνολική προσφορά της, μαζί με άλλους 90 σημαντικούς ανθρώπους της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
