Η δαπάνη για ενοίκια έχει φτάσει σε ανησυχητικά επίπεδα στην Ελλάδα, καθώς για κάθε 100 ευρώ διαθέσιμου εισοδήματος, τα 36 ευρώ κατευθύνονται στη στέγη. Αυτό το ποσοστό είναι το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο να είναι μόλις 19%.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι η στέγαση έχει γίνει η μεγαλύτερη σταθερή δαπάνη των νοικοκυριών, απορροφώντας ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό των μισθών και περιορίζοντας την αγοραστική δύναμη εκατομμυρίων πολιτών. Σύμφωνα με τη Eurostat, το 28,9% των Ελλήνων δαπανά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για κατοικία, σε αντίθεση με το 8,2% στην ΕΕ.
Η κυβέρνηση προβάλλει τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό ως ένδειξη οικονομικής ανθεκτικότητας, ωστόσο οι μισθολογικές αυξήσεις δεν επαρκούν για να καλύψουν τις αυξανόμενες δαπάνες στέγασης. Από το 2019 έως σήμερα, ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί κατά 39%, ενώ οι τιμές των ενοικίων στις μεγάλες πόλεις έχουν αυξηθεί με ακόμα πιο γρήγορους ρυθμούς. Σε πολλές περιοχές της Αθήνας, τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί κατά 55%-70% από το 2019.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη για τη μεσαία τάξη, καθώς οι ανατιμήσεις δεν περιορίζονται μόνο σε περιοχές υψηλής ζήτησης, αλλά επηρεάζουν και συνοικίες που παραδοσιακά φιλοξενούσαν μισθωτούς. Περιοχές όπως το Περιστέρι και η Καλαμαριά παρουσιάζουν σημαντικές αυξήσεις, επηρεάζοντας και τους ήδη κατοίκους που καλούνται να ανανεώσουν τα μισθωτήρια τους με αυξημένα ενοίκια.
Η Ελλάδα, αν και δεν διαθέτει τα υψηλότερα ενοίκια στην Ευρώπη, έχει από τα χαμηλότερα διαθέσιμα εισοδήματα, γεγονός που καθιστά τη στέγαση εξαιρετικά βαριά οικονομικά. Η ιδιοκατοίκηση υποχωρεί, με το ποσοστό να έχει πέσει κάτω από το 70%, καθώς οι νέοι δυσκολεύονται να αποκτήσουν κατοικία, με τις υψηλές τιμές και τα αυξημένα επιτόκια να δυσχεραίνουν τη μετάβαση από το ενοίκιο στην αγορά κατοικίας.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
